11 Μαρ 2021

Αντικατάσταση του κεντρικού υδρευτικού αγωγού της Αιγείρας

ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ "ΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟΥ ΑΓΩΓΟΥ ΑΙΓΕΙΡΑΣ (ΠΟΤΑΜΟΣ. ΚΡΑΘΗΣ – ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΑΙΓΕΙΡΑΣ).
{Ο ΑΓΩΓΟΣ, που ξεκινά από την αντλία μέχρι την δεξαμενή όπου καταλήγει το νερό}
Την σχετική απόφαση ένταξης στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Δυτική Ελλάδα 2014-2020» υπέγραψε την  Τετάρτη 10 Μαρτίου 2021, ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας, Νεκτάριος Φαρμάκης.
Μια θετική εξέλιξη, αφού εδώ και αρκετά χρόνια οι διακοπές του νερού ήταν αρκετά συχνές λόγω της παλαιότητας του συγκεκριμένου τμήματος.
 
--------------------------------------------------------------------------
Η ιστορία υδροδότησης της Αιγείρας ξεκίνησε το 1961, όταν αποφασίστηκε η μεταφορά νερού από πηγή στα "Αμμώνια"  Μαρμάρων και κατασκευάσθηκε δεξαμενή κάτω από το προαύλιο του παλαιού δημοτικού σχολείου Αιγείρας. Αρχικά δημιουργήθηκε δίκτυο στον Οικισμό Αίγειρα (Θολοπόταμο - Κριός) και περί το 1964 επεκτάθηκε στον Οικισμό "Οικονομέικα". Φυσικά, έως ότου γίνει η σύνδεση όλων των νοικοκυριών, υπήρχαν κοινόχρηστες βρύσες ανά γειτονιά...
Πρέπει να επισημανθεί, ότι πριν το υδραγωγείο από τα Αμμώνια, σε όλη την παραλιακή ζώνη της Αιγείρας, υπήρχαν δεκάδες πηγάδια, τα περισσότερα από τα οποία λειτουργούσαν από τα τέλη του 19ου αιώνα.
Όταν άρχισε ραγδαία πληθυσμιακή έκρηξη σε όλη την παραλιακή ζώνη γύρω στις αρχές της 10ετίας του 1970, διαπιστώθηκε ότι τα |"Αμμώνια" ήταν πλέον ανεπαρκή στα τα νέα οικιστικά δεδωμένα της Αιγείρας...
Αναζητώντας τα επόμενα χρόνια μια νέα λύση του σοβαρού υδρευτικού προβλήματος, φτάσαμε στο 1979, όπου μια γεώτρηση στον Κράθη ποταμό, με έναν αγωγό τεσσάρων περίπου χιλιομέτρων, έλυσε το πρόβλημα για μερικές 10ετίες...
Μέχρι το 1984 εκσυγχρονίστηκε ολόκληρο το εσωτερικό δίκτυο, ενώ κατασκευάσθηκαν τρεις δεξαμενές σε διάφορα επίπεδα για να καλύπτουν Αιγείρα, Μάρμαρα και Λαμπινό
Τη δεκαετία του 1990, το κόστος λειτουργείας αντλιοστασίων άρχισε να εκτινάσσεται και ξεκίνησαν  σκέψεις για μεταφορά νερού στην Αιγείρα με φυσική ροή (τουλάχιστον τη χειμερινή περίοδο).
Η υλοποίηση αυτής της προοπτικής,  άρχισε να παίρνει "σάρκα και οστά" κατά την Καποδιστριακή εποχή (1998 - 2008).
Έγινε διάνοιξη γεώτρησης στην περιοχή Συνεβρού, αγοράστηκαν πανάκριβοι βαρέως τύπου σωλήνες (κάποιοι ισχυρίστηκαν ότι εισήχθησαν από τη Γαλλία).
Υπήρξαν και δημοσιεύσεις της εποχής, ότι ξεκίνησε η κατασκευή από τα ορεινά... 
Σήμερα, αν κάποιος αναρωτηθεί, πού ευρίσκονται οι αγορασθέντες σωλήνες, την απάντηση θα τη βρει στο Google map "ΧΥΤΑ Ανατολικής Αιγιαλείας
--------------------------------------------
Ανακοίνωση Δήμου Αιγιαλείας
Το έργο αφορά στην αντικατάσταση του εξωτερικού καταθλιπτικού αγωγού που ξεκινά από την υφιστάμενη γεώτρηση-αντλιοστάσιο στον ποταμό Κράθη και καταλήγει στη δεξαμενή της Αιγ υφιστάμενη γεώτρηση-αντλιοστάσιο στον ποταμό Κράθη και καταλήγει στη δεξαμενή της Αιγείρας, στον οικισμό Μαρμάρων. Οι νέοι σωλήνες θα είναι φτιαγμένοι από ελατόχυτοσίδηρο σφαιροειδούς γραφίτη  (ductile  iron) επειδή παρουσιάζουν μεγάλη αντοχή σε πίεση, στο χρόνο καθώς και στις καταπονήσεις λόγω καιρικών συνθηκών και έντονων καιρικών φαινομένων, έχοντας παράλληλα μεγάλη ευκολία μηχανικής επεξεργασίας. 
Υπενθυμίζεται πως η ΔΕΥΑ Αιγιαλείας με την επέκταση των αρμοδιοτήτων της το έτος 2016, παρέλαβε όλα τα δίκτυα και εγκαταστάσεις ύδρευσης των δημοτικών Ενοτήτων του Δήμου Αιγιαλείας, μεταξύ των οποίων και του τέως Δήμου Αιγείρας, τμήμα του οποίου είναι και το εξωτερικό δίκτυο από την γεώτρηση της Αιγείρας στον ποταμό Κράθη μέχρι την κεντρική δεξαμενή της Αιγείρας στον οικισμό Μαρμάρων. Το δίκτυο αυτό παρουσιάζει εδώ και χρόνια συνεχείς και σημαντικές βλάβες και γι’αυτό η ΔΕΥΑ Αιγιαλείας προχώρησε σε σημειακές παρεμβάσεις, προκειμένου να περιοριστεί  τόσο η συχνότητα όσο και η έκταση των βλαβών. Γι’αυτό το λόγο και η επιχείρηση το 2017 προχώρησε στη σύνταξη μελέτης για αντικατάσταση του αγωγού, που υπεβλήθη ως υποψήφια για ένταξη στο πρόγραμμα του Υπουργείου Εσωτερικών «Φιλόδημος Ι». Αφού τότε δεν εντάχθηκε, το 2020 η δημοτική αρχή Καλογερόπουλου υπέβαλε την ώριμη πλέον μελέτη προς χρηματοδότηση μέσω του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Δυτική Ελλάδα 2014-2020». Οι προσπάθειες απέδωσαν καρπούς, μιας και πλέον το έργο χρηματοδοτήθηκε με απόφαση του Περιφερειάρχη.