ΝΕΟ

Συλλογος Εθελοντων Αιμοδοτων Ανατολικης Αιγιαλειας «Ο ΔΕΣΜΟΣ»

Εθελοντική Αιμοδοσία Κυριακή 17/12/17 – Κ. Υγείας Ακράτας 08:30–13:00. Αυτές τις γιορτές κάνε ένα δώρο ζωής – Είναι μεγάλη ανάγκη. Αν είσαι νέος ελπίζουμε στην ενεργητικότητά σου, αν είσαι γονιός στην ιδιαίτερη ευαισθησία σου. Ας «θυσιάσουμε» όλοι ένα Σάββατο που δε θα βγούμε ή δε θα πιούμε, ακόμα και τις αγροτικές εργασίες μας το πρωί της Κυριακής, που λόγω εποχής έχουμε, για να κρατήσουμε ανθρώπους στη ζωή. Σε αυτούς τους ανθρώπους που μάχονται, αξίζει οι γιορτές να είναι όσο το δυνατόν πιο ξέγνοιαστες. Τηλ: 6944428678, seadesmos@gmail.com

1 Δεκ 2009

ΔΕΚ. 2009: Περιμένοντας τον "Καποδίστρια 2"... - Καλλικράτη

Και ε­νώ προ­χω­ρά­με (του­λά­χι­στον με τις φήμες) στους νέ­ους υ­περ­δή­μους, κα­λού­μα­στε (θε­ω­ρη­τι­κά) να δια­λέ­ξου­με έ­να α­πό τα τέσ­σε­ρα σε­νά­ρια που κυ­κλο­φο­ρούν στο πο­λι­τι­κό πα­ρα­σκή­νιο, για να το πα­ρου­σιά­σου­με με ι­σχυ­ρή φω­νή τώ­ρα που θα ο­ρι­στι­κο­ποι­η­θούν οι προ­τά­σεις για τη σύ­μπτυ­ξη των Δή­μων.
- Θέ­λου­με και τούς έ­ξι της Αι­για­λεί­ας σε έ­να δή­μο (ό­λοι στο Αί­γιο);
- Θέ­λου­με Κα­λά­βρυ­τα, Δια­κο­πτό, Α­κρά­τα, Αι­γεί­ρα μα­ζί;
- Ή μή­πως Α­κρά­τα, Δια­κο­πτό, Αι­γεί­ρα;
- Και αν μας ά­φη­ναν Α­κρά­τα και Αι­γεί­ρα μό­νους;
Και ά­ντε, πά­νω στην κου­βέ­ντα, να κα­τα­λή­ξου­με (και να συμ­φω­νή­σου­με...) σε κά­ποιο α­πό τα πα­ρα­πά­νω, ο κύ­κλος των προ­βλη­μα­τι­σμών ό­μως θα πα­ρα­μεί­νει α­τέρ­μων, α­φού θα α­κο­λου­θή­σουν «α­μεί­λι­κτα» τα συ­να­φή ε­ρω­τή­μα­τα:
-> Ποιός θα πά­ρει την έ­δρα του νέ­ου Δή­μου; 
-> Ποιό θα εί­ναι το ό­νο­μά του;
Γνώ­ρι­μο το σκη­νι­κό. Μας με­τα­φέ­ρει, 1/4 τού Αιώ­να πί­σω!
Αι­γεί­ρα 8 Δε­κεμ­βρί­ου 1983... Αί­θου­σα του (πά­λαι πο­τέ) κι­νη­μα­το­γρά­φου.
Λαϊκή Συ­νέ­λευ­ση Α­να­το­λι­κής Αι­για­λεί­ας, την εί­χαν ο­νο­μά­σει. Πα­ρών, ο Νο­μάρ­χης, Νο­μαρ­χια­κοί Σύμ­βου­λοι, το­πι­κοί πο­λι­τι­κοί πα­ρά­γο­ντες, Πρό­ε­δροι και Γραμ­μα­τείς  Κοι­νο­τή­των κ.α. Ή­ταν μια πο­λύ ση­μα­ντι­κή «μά­ζω­ξη», α­φού για πρώ­τη φο­ρά πα­ρου­σιά­στη­κε η α­να­πτυ­ξια­κή προ­ο­πτι­κή τής πε­ριο­χής μας μέ­σα α­πό τις ε­θε­λο­ντι­κές συ­νε­νώ­σεις. Τό­τε, που ή­ταν στα σπάρ­γα­να το πρό­γραμ­μα «Α­νοι­κτές Πό­λεις» τού Τρί­τση.
Ση­μα­δια­κό το «μού­δια­σμα» που εκ­φρά­σθη­κε στον α­πό­η­χο της εκ­δή­λω­σης.
- Εί­ναι μο­να­δι­κή ευ­και­ρί­α για την α­νά­πτυ­ξη της ευ­ρύ­τε­ρης πε­ριο­χής και η αί­θου­σα της Αι­γεί­ρας ή­ταν μι­σο­ά­δεια. Για­τί;
- Χρειά­ζε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρη ε­νη­μέ­ρω­ση, ο κό­σμος. Πρέ­πει να κα­τα­λά­βουν ό­τι αν κά­νου­με Δή­μο, θα γί­νουν ε­δώ Δη­μό­σιες Υ­πη­ρε­σί­ες, σχο­λεί­α, ια­τρεί­α...
Το ό­ρα­μα, την ε­πό­με­νη δε­κα­πε­ντα­ε­τί­α, πα­ρέ­μει­νε «ε­νερ­γό» αλ­λά μό­νο στο ρο­μα­ντι­σμό κά­ποιων!
Ώ­σπου, στις 10 Ο­κτω­βρί­ου 1997, ήρ­θε ο «Κα­πο­δί­στριας Νο 1» και μας υ­πο­χρέ­ω­σε να ...α­πο­δε­χτού­με το «Ι­ΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ Ε­ΝΩ­ΣΕΙ»!
Ά­ρα­γε, σή­με­ρα με­τά α­πό 11 χρό­νια κα­πο­δι­στρια­κής λει­τουρ­γί­ας, δι­καιώ­θη­καν ε­κεί­νοι οι λι­γο­στοί ρο­μα­ντι­κοί α­κρο­α­τές τής 8ης Δε­κεμ­βρί­ου 1983, ή οι άλ­λοι που έ­βλε­παν με σκε­πτι­κι­σμό (αρνητισμό) και εκ του μα­κρώ­θεν, κά­θε προ­σπά­θεια ε­νο­ποί­η­σης; Να μία απάντηση που μάλλον καλύπτει όλους:
“Ευ­τυ­χώς”, λοι­πόν, που δη­μιουρ­γή­θη­καν οι κα­πο­δι­στρια­κοί Δή­μοι, αλ­λιώς (ΔΕΝ):
- Θα εί­χα­με λύ­σει με τον κα­λύ­τε­ρο τρό­πο(!) τα χρό­νια προ­βλή­μα­τα των λυ­μά­των τής πα­ρα­λια­κής Αι­για­λεί­ας.
- Θα τσα­κω­νό­μα­στε α­κό­μα για το πού και πώς θα δια­χει­ρι­στού­με τα σκου­πί­δια μας.
- Θα εί­χα­με κοι­νή στρα­τη­γι­κή για τα με­γά­λα έρ­γα τού τρέ­νου και του αυ­το­κι­νη­τό­δρο­μου.
- Θα εί­χα­με έ­γκαι­ρα α­ντι­με­τω­πί­σει το πρό­βλη­μα της διά­βρω­σης των α­κτών μας και τις πα­ρα­λί­ες μας α­πό την ε­ξα­φά­νι­ση.
“Ευ­τυ­χώς”, λοι­πόν, που δη­μιουρ­γή­θη­κε ο Δή­μος Αι­γεί­ρας, αλ­λιώς (ΔΕΝ):
- Θα εί­χα­με ι­σχυ­ρή φω­νή στο πε­ρι­φε­ρεια­κό γί­γνε­σθαι.
- Θα εί­χα­με Α­στυ­νο­μι­κό Σταθ­μό.
- Θα εί­χα­με Τα­χυ­δρο­μεί­ο.
- Θα εί­χα­με Σχέ­διο Πό­λης.
- Θα εί­χα­με έ­ναν πα­νέ­μορ­φο πα­ρα­λια­κό δρό­μο.
- Θα εί­χα­με Δη­μαρ­χια­κό μέ­γα­ρο.
- Θα εί­χα­με έ­να ρα­γδαί­α α­να­πτυσ­σό­με­νο ε­μπο­ρι­κό κέ­ντρο και ο πά­λαι πο­τέ Ε­μπο­ρι­κός σύλ­λο­γος Αι­γεί­ρας δεν θα εί­χε λό­γο ύ­παρ­ξης τα τε­λευ­ταί­α 10 χρό­νια.
- Θα εί­χα­με έ­να ο­λο­καί­νουρ­γο Γυ­μνά­σιο – Λύ­κειο.
- Θα εί­χα­με ε­δώ και 11 χρό­νια έ­ναν πλή­ρως λει­τουρ­γού­ντα Παι­δι­κό σταθ­μό και θα εί­χα­με «α­πο­σύ­ρει» λό­γω πα­λαιό­τη­τας το σχο­λι­κό πουλ­μα­νά­κι.
- Θα στα­μα­τού­σα­με να λυ­πό­μα­στε το ε­κά­στο­τε Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο του Πο­λι­τι­στι­κού Συλ­λό­γου Αι­γεί­ρας, που θα ε­ξα­κο­λου­θού­σε να φυ­λά­ει «κ..........ς πο­διές» για να ε­ξα­σφα­λί­ζει το ε­νοί­κιο στη μο­να­δι­κή αί­θου­σα πο­λι­τι­στι­κών εκ­δη­λώ­σε­ων.
- Θα βλέ­πα­με τα δε­κά­δες του­ρι­στι­κά λε­ω­φο­ρεί­α να περ­νούν με ά­νε­ση κά­τω α­πό τη νέ­α διά­βα­ση στον Κριό πο­τα­μό και να διέρ­χο­νται με α­πό­λυ­τη α­σφά­λεια α­πό τις «γκρε­μί­λες» στους Α­γί­ους Θε­ο­δώ­ρους, κα­τα­κλύ­ζο­ντας με εκ­δρο­μείς τα πα­νέ­μορ­φα ο­ρει­νά χω­ριά μας.
- Βέ­βαια, ε­πει­δή και στα­τι­στι­κά εί­ναι δύ­σκο­λο να υ­πάρ­χει αί­σιο τέ­λος σε ό­λα, η σκλη­ρή μά­χη που “δό­θη­κε” για τη δι­χο­τό­μη­ση της Αι­γεί­ρας α­πό το τρέ­νο, χά­θη­κε...
Ε, μη τα θέ­λου­με και ό­λα δι­κά μας....!

Ανατολική Αιγείρα... Drone !