ττττττ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Αρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Αποχετευτικό
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Τι θα γινει, θα παρετε κανενα σκουπιδι στην Αιγειρα και από την Πατρα

    1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

    1 Δεκ 2009

    ΔΕΚ. 2009: Περιμένοντας τον "Καποδίστρια 2"... - Καλλικράτη

    Και ε­νώ προ­χω­ρά­με (του­λά­χι­στον με τις φήμες) στους νέ­ους υ­περ­δή­μους, κα­λού­μα­στε (θε­ω­ρη­τι­κά) να δια­λέ­ξου­με έ­να α­πό τα τέσ­σε­ρα σε­νά­ρια που κυ­κλο­φο­ρούν στο πο­λι­τι­κό πα­ρα­σκή­νιο, για να το πα­ρου­σιά­σου­με με ι­σχυ­ρή φω­νή τώ­ρα που θα ο­ρι­στι­κο­ποι­η­θούν οι προ­τά­σεις για τη σύ­μπτυ­ξη των Δή­μων.
    - Θέ­λου­με και τούς έ­ξι της Αι­για­λεί­ας σε έ­να δή­μο (ό­λοι στο Αί­γιο);
    - Θέ­λου­με Κα­λά­βρυ­τα, Δια­κο­πτό, Α­κρά­τα, Αι­γεί­ρα μα­ζί;
    - Ή μή­πως Α­κρά­τα, Δια­κο­πτό, Αι­γεί­ρα;
    - Και αν μας ά­φη­ναν Α­κρά­τα και Αι­γεί­ρα μό­νους;
    Και ά­ντε, πά­νω στην κου­βέ­ντα, να κα­τα­λή­ξου­με (και να συμ­φω­νή­σου­με...) σε κά­ποιο α­πό τα πα­ρα­πά­νω, ο κύ­κλος των προ­βλη­μα­τι­σμών ό­μως θα πα­ρα­μεί­νει α­τέρ­μων, α­φού θα α­κο­λου­θή­σουν «α­μεί­λι­κτα» τα συ­να­φή ε­ρω­τή­μα­τα:
    -> Ποιός θα πά­ρει την έ­δρα του νέ­ου Δή­μου; 
    -> Ποιό θα εί­ναι το ό­νο­μά του;
    Γνώ­ρι­μο το σκη­νι­κό. Μας με­τα­φέ­ρει, 1/4 τού Αιώ­να πί­σω!
    Αι­γεί­ρα 8 Δε­κεμ­βρί­ου 1983... Αί­θου­σα του (πά­λαι πο­τέ) κι­νη­μα­το­γρά­φου.
    Λαϊκή Συ­νέ­λευ­ση Α­να­το­λι­κής Αι­για­λεί­ας, την εί­χαν ο­νο­μά­σει. Πα­ρών, ο Νο­μάρ­χης, Νο­μαρ­χια­κοί Σύμ­βου­λοι, το­πι­κοί πο­λι­τι­κοί πα­ρά­γο­ντες, Πρό­ε­δροι και Γραμ­μα­τείς  Κοι­νο­τή­των κ.α. Ή­ταν μια πο­λύ ση­μα­ντι­κή «μά­ζω­ξη», α­φού για πρώ­τη φο­ρά πα­ρου­σιά­στη­κε η α­να­πτυ­ξια­κή προ­ο­πτι­κή τής πε­ριο­χής μας μέ­σα α­πό τις ε­θε­λο­ντι­κές συ­νε­νώ­σεις. Τό­τε, που ή­ταν στα σπάρ­γα­να το πρό­γραμ­μα «Α­νοι­κτές Πό­λεις» τού Τρί­τση.
    Ση­μα­δια­κό το «μού­δια­σμα» που εκ­φρά­σθη­κε στον α­πό­η­χο της εκ­δή­λω­σης.
    - Εί­ναι μο­να­δι­κή ευ­και­ρί­α για την α­νά­πτυ­ξη της ευ­ρύ­τε­ρης πε­ριο­χής και η αί­θου­σα της Αι­γεί­ρας ή­ταν μι­σο­ά­δεια. Για­τί;
    - Χρειά­ζε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρη ε­νη­μέ­ρω­ση, ο κό­σμος. Πρέ­πει να κα­τα­λά­βουν ό­τι αν κά­νου­με Δή­μο, θα γί­νουν ε­δώ Δη­μό­σιες Υ­πη­ρε­σί­ες, σχο­λεί­α, ια­τρεί­α...
    Το ό­ρα­μα, την ε­πό­με­νη δε­κα­πε­ντα­ε­τί­α, πα­ρέ­μει­νε «ε­νερ­γό» αλ­λά μό­νο στο ρο­μα­ντι­σμό κά­ποιων!
    Ώ­σπου, στις 10 Ο­κτω­βρί­ου 1997, ήρ­θε ο «Κα­πο­δί­στριας Νο 1» και μας υ­πο­χρέ­ω­σε να ...α­πο­δε­χτού­με το «Ι­ΣΧΥΣ ΕΝ ΤΗ Ε­ΝΩ­ΣΕΙ»!
    Ά­ρα­γε, σή­με­ρα με­τά α­πό 11 χρό­νια κα­πο­δι­στρια­κής λει­τουρ­γί­ας, δι­καιώ­θη­καν ε­κεί­νοι οι λι­γο­στοί ρο­μα­ντι­κοί α­κρο­α­τές τής 8ης Δε­κεμ­βρί­ου 1983, ή οι άλ­λοι που έ­βλε­παν με σκε­πτι­κι­σμό (αρνητισμό) και εκ του μα­κρώ­θεν, κά­θε προ­σπά­θεια ε­νο­ποί­η­σης; Να μία απάντηση που μάλλον καλύπτει όλους:
    “Ευ­τυ­χώς”, λοι­πόν, που δη­μιουρ­γή­θη­καν οι κα­πο­δι­στρια­κοί Δή­μοι, αλ­λιώς (ΔΕΝ):
    - Θα εί­χα­με λύ­σει με τον κα­λύ­τε­ρο τρό­πο(!) τα χρό­νια προ­βλή­μα­τα των λυ­μά­των τής πα­ρα­λια­κής Αι­για­λεί­ας.
    - Θα τσα­κω­νό­μα­στε α­κό­μα για το πού και πώς θα δια­χει­ρι­στού­με τα σκου­πί­δια μας.
    - Θα εί­χα­με κοι­νή στρα­τη­γι­κή για τα με­γά­λα έρ­γα τού τρέ­νου και του αυ­το­κι­νη­τό­δρο­μου.
    - Θα εί­χα­με έ­γκαι­ρα α­ντι­με­τω­πί­σει το πρό­βλη­μα της διά­βρω­σης των α­κτών μας και τις πα­ρα­λί­ες μας α­πό την ε­ξα­φά­νι­ση.
    “Ευ­τυ­χώς”, λοι­πόν, που δη­μιουρ­γή­θη­κε ο Δή­μος Αι­γεί­ρας, αλ­λιώς (ΔΕΝ):
    - Θα εί­χα­με ι­σχυ­ρή φω­νή στο πε­ρι­φε­ρεια­κό γί­γνε­σθαι.
    - Θα εί­χα­με Α­στυ­νο­μι­κό Σταθ­μό.
    - Θα εί­χα­με Τα­χυ­δρο­μεί­ο.
    - Θα εί­χα­με Σχέ­διο Πό­λης.
    - Θα εί­χα­με έ­ναν πα­νέ­μορ­φο πα­ρα­λια­κό δρό­μο.
    - Θα εί­χα­με Δη­μαρ­χια­κό μέ­γα­ρο.
    - Θα εί­χα­με έ­να ρα­γδαί­α α­να­πτυσ­σό­με­νο ε­μπο­ρι­κό κέ­ντρο και ο πά­λαι πο­τέ Ε­μπο­ρι­κός σύλ­λο­γος Αι­γεί­ρας δεν θα εί­χε λό­γο ύ­παρ­ξης τα τε­λευ­ταί­α 10 χρό­νια.
    - Θα εί­χα­με έ­να ο­λο­καί­νουρ­γο Γυ­μνά­σιο – Λύ­κειο.
    - Θα εί­χα­με ε­δώ και 11 χρό­νια έ­ναν πλή­ρως λει­τουρ­γού­ντα Παι­δι­κό σταθ­μό και θα εί­χα­με «α­πο­σύ­ρει» λό­γω πα­λαιό­τη­τας το σχο­λι­κό πουλ­μα­νά­κι.
    - Θα στα­μα­τού­σα­με να λυ­πό­μα­στε το ε­κά­στο­τε Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο του Πο­λι­τι­στι­κού Συλ­λό­γου Αι­γεί­ρας, που θα ε­ξα­κο­λου­θού­σε να φυ­λά­ει «κ..........ς πο­διές» για να ε­ξα­σφα­λί­ζει το ε­νοί­κιο στη μο­να­δι­κή αί­θου­σα πο­λι­τι­στι­κών εκ­δη­λώ­σε­ων.
    - Θα βλέ­πα­με τα δε­κά­δες του­ρι­στι­κά λε­ω­φο­ρεί­α να περ­νούν με ά­νε­ση κά­τω α­πό τη νέ­α διά­βα­ση στον Κριό πο­τα­μό και να διέρ­χο­νται με α­πό­λυ­τη α­σφά­λεια α­πό τις «γκρε­μί­λες» στους Α­γί­ους Θε­ο­δώ­ρους, κα­τα­κλύ­ζο­ντας με εκ­δρο­μείς τα πα­νέ­μορ­φα ο­ρει­νά χω­ριά μας.
    - Βέ­βαια, ε­πει­δή και στα­τι­στι­κά εί­ναι δύ­σκο­λο να υ­πάρ­χει αί­σιο τέ­λος σε ό­λα, η σκλη­ρή μά­χη που “δό­θη­κε” για τη δι­χο­τό­μη­ση της Αι­γεί­ρας α­πό το τρέ­νο, χά­θη­κε...
    Ε, μη τα θέ­λου­με και ό­λα δι­κά μας....!

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !