ττττττ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Αρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Αποχετευτικό
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Θολοπόταμος...
  • 17η Επαρχιακή οδός
  • Γυμνάσιο Αιγείρας
  • Δημοτικό Σχ. Αιγείρας
  • XYTA «Αίγειρας»...
  • Τι θα γινει, θα παρετε κανενα σκουπιδι στην Αιγειρα και από την Πατρα

    1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

    1 Απρ 1997

    ΑΠΡ. 1997 – ΤΑ ΜΠΟΦΟΡ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΑΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΗΣ ΑΙΓΕΙΡΑΣ

    Το τελειωτικό κτύπημα στον ήδη κατεστραμμένο παραλιακό δρόμο της Αιγείρας έφεραν οι δυνατοί άνεμοι στα μέσα Μαρ­τίου. Ανίσχυρα τελικά αποδείχτηκαν τα έργα στήριξης που έ­χουν κατά καιρούς κατασκευασθεί. Ο "φρουρός" αν και κατέ­γραψε εκτενώς το τεράστιο αυτό θέμα στο φύλλο του Φε­βρουαρίου επανέρχεται πάλι, θεωρώντας ότι η εξελισσόμενη αυτή καταστροφή έχει σοβαρότατες επιπτώσεις στην οικονο­μία και την τουριστική ανάπτυξη της περιοχής.
    Η παραλιακή οδός είναι πλέον απροσπέλαστη για κάθε είδους αυτοκίνητα, ενώ μεγάλα ανοίγ­ματα εγκυμονούν κινδύνους στη διέλευση των πεζών. Επίσης το δίκτυο ύδρευσης έχει υποστεί ζη­μιές και παρά τις επιδιορθώσεις, η υδροδότηση των παρακείμε­νων οικιών παρουσιάζει συχνές διακοπές. Αυτή τη στιγμή τεράστιοι όγκοι τσιμέντου αποκολλή­θηκαν από τα τοιχία καλύπτο­ντας και τα τελευταία τμήματα ακρογιαλιάς που είχαν απομεί­νει Φυσικά το τμήμα του δρό­μου που κατασκευάσθηκε πριν δύο χρόνια, καθώς και 2OO περίπου μέτρα ανατολικά της πλα­τείας δεν έχουν καταστραφεί, χωρίς αυτό να σημαίνει τίποτα, αφού το μήκος τους δεν ξεπερ­νά το 20% του παραλιακού από ποτάμι σε ποτάμι.
    Σοβαρότατη όμως είναι η κα­τάσταση της μοναδικής παραλιακής πλατείας, η οποία είχε ανα­πλασθεί πριν τρία χρόνιο. Ένα με­γάλο μέρος της βούλιαξε στην κυριολεξία και το υπόλοιπο είναι άκρως επικίνδυνο (στέκεται στον αέρα και μπορεί να καταρρεύσει από στιγμή σε στιγμή).
    Μετά από αυτές τις εξελίξεις, ανάστατοι είναι οι επαγγελματίες και οι ιδιοκτήτες ενοικιαζόμενων διαμερισμάτων. Αν δεν δρομο­λογηθούν, όπως επισημαίνουν, ά­μεσα λύσεις θα συντελεσθεί η μεγαλύτερη οικονομική κατάρ­ρευση της περιοχής. Δυο μήνες πριν την έναρξη της τουριστι­κής περιόδου, ένα από τα ουσια­στικότερα πλεονεκτήματα της Αι­γείρας, η γραφική και πανέμορ­φη παραλία της θυμίζει βομβαρ­δισμένη πόλη.
    Προβληματισμός υπάρχει και στο Κοινοτικό Συμβούλιο, γιατί η σοβαρότητα της κατάστασης δεν επιτρέπει καμία καθυστέρη­ση. Από την ίδια μέρα με κατε­πείγον ΦΑΞ ο Πρόεδρος της Κοι­νότητας Παναγής Ρόζος ενημέ­ρωσε τους αρμοδίους. Το έγγρα­φο της 12ης Μαρτίου που απευ­θύνεται στον Υπουργό Κώστα Λα­λιώτη, στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος και στην Νομαρχία Αχαΐας, αναφέρεται μεταξύ άλλων στην πολύχρονη καθυστέρηση που υπάρχει στην χρηματοδό­τηση για το ζωτικής σημασίας έργο του παραλιακού και ζητά την έγκριση με ταχύτατες δια­δικασίες των ανάλογων πιστώ­σεων αποκατάστασης των ζη­μιών. Ήδη μερικές μέρες αργό­τερα κλιμάκιο μηχανικών της Νο­μαρχίας επισκέφθηκε την Αιγεί­ρα για την εκτίμηση της κατά­στασης.
    Αν και το υπερεπείγον του προβλήματος δεν χωρά φιλολο­γικές εκτιμήσεις, η ενημέρωση από τους ειδικούς είναι επιβε­βλημένη και απαραίτητη. Την Κυ­ριακή 16 Απριλίου ο Δήμος Ξυ­λοκάστρου οργάνωσε ημερΙδα, ό­που οι καθηγητές Μουντζούρης και Γούδας ανέπτυξαν το θέμα της διάβρωσης των ακτών. Ο «Φ» τις τοποθετήσεις των αρμοδίων, τις οποίες είχε παρουσιάσει με την αποκλειστική συνέντευξη του ακτομηχανικού Κ. Μουντζούρη στο φύλλο Φεβρουαρίου, κάνει πρόταση στους αρμόδιους φορείς να γίνει παρόμοια ενημέ­ρωση και στην Αιγείρα. Μέσα α­πό μια τέτοια συζήτηση, το θέ­μα της διάβρωσης θα κατανοη­θεί καλύτερα, ώστε να δρομολο­γηθούν σωστές και οριστικές λύ­σεις.

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !