05-03-2015 / 25 χρονια, για «στρωσιμο» σιδηροτροχιων…

05-03-2015. Αθήνα - Πάτρα, με τρένο: 25 χρόνια, για «στρώσιμο» σιδηροτροχιών… Του Κώστα Ρόζου- Η ανυπαρξία ενιαίας στρατηγικής των τοπικών φορέων και η "σαλαμοποίηση" τού έργου από το φορέα υλοποίησης, οδήγησαν στον χρονικό «εκτροχιασμό» τού σιδηροδρομικού δικτύου τής Βόρειας Πελοποννήσου... Είναι γεγονός, ότι η υπόθεση της κατασκευής του νέου σιδηροδρομικού δικτύου, δεν ευρίσκεται αυτό το διάστημα στην ημερήσια (πολιτική) διάταξη. Το θέμα, μάλλον, «ξεθώριασε» και δημοσιογραφικά… Κούρασε, απογοήτευσε, ξεχάστηκε…; Ίσως όλα αυτά μαζί. «Και πολύ ασχοληθήκαμε», θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος. «Και της Άρτας το γιοφύρι, γρηγορότερα τελείωσε. Επί δύο - τρεις δεκαετίες, τρένο ακούμε και τρένο δεν βλέπουμε…» Ουδέποτε, πάντως, το στρατηγικής σημασίας έργο της σιδηροδρομικής σύνδεσης Αθήνας – Πάτρας, ήταν σε υψηλό βαθμό πολιτικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος, αφού η διαχρονική διαχείρισή του, ήταν τουλάχιστον περιπτωσιολογική και αποσπασματική. Το γνωστό, «βλέποντας και κάνοντας» Έτσι, και εν έτι 1993, ούτε καν στα «ψιλά» πέρασε μια σημαντική μελέτη και ασυζητητί πετάχτηκε στα «σκουπίδια», η οποία αν είχε αξιοποιηθεί σωστά, σήμερα δεν θα αναρωτιόμαστε, ούτε πότε το τρένο θα φτάσει στην Πάτρα, ούτε θα υπήρχε δυσανασχέτηση στις τοπικές κοινωνίες με τη διαφορετική αντιμετώπιση των παραλιακών οικισμών σε Κορινθία και Αχαΐα (αλλού εγκρίθηκαν υπογειοποιήσεις, αλλού εγκρίθηκαν παρακάμψεις, αλλού παρέμειναν διχοτομήσεις)… Και ενώ σήμερα η συζήτηση -περί σύγχρονου τρένου- έπρεπε να είναι σε άλλο επίπεδο, στο πόσες δηλ. εμπορικές αμαξοστοιχίες θα μπορούσαν να διακινούνται απευθείας από το λιμάνι της Πάτρας με κατεύθυνση τον ευρωπαϊκό βορά, και πόσες εκφορτώσεις πλοίων θα μπορούσαν να γίνονταν σε ελληνικά τρένα από τα λιμάνια Αιγίου, Κιάτου, Κορίνθου, αντ’ αυτής επί μία δεκαπενταετία τουλάχιστον ανακυκλώνεται η ίδια συζήτηση: Υπομονή, το τρένο έφτασε στο Κιάτο. Υπομονή, σύντομα θα φτάσει στο Ξυλόκαστρο. Υπομονή, σύντομα θα το δούμε στη Ακράτα. Υπομονή, η υπογειοποίηση του Διακοπτού τελείωσε. Υπομονή, οι σταθμοί και οι στάσεις είναι έτοιμοι από το 2012. Υπομονή, τα τούνελ και η παράκαμψη του Αιγίου εδώ και χρόνια είναι έτοιμα. Υπομονή, η Παναγοπούλα είναι (σχεδόν) έτοιμη. Υπομονή, μέσα στο 2015 θα δημοπρατηθούν άλλα 10 χλμ… Και τα χρόνια περνάνε, με αλλεπάλληλες ανανεώσεις χρόνου. Αρχικός σχεδιασμός: Κιάτο – Αίγιο, ολοκλήρωση το 2009. Άντε το 2010, γιατί φταίξανε ενστάσεις τοπικών κοινωνιών. Άντε το 2011, γιατί φταίξανε τα οικονομικά προβλήματα των κατασκευαστών. Άντε το 2012, γιατί φταίξανε οι ενστάσεις «αντιπάλων» κατασκευαστών. Άντε το 2013, γιατί φταίξανε τα έργα στο Θολοπόταμο που πνίξανε την Αιγείρα. Άντε το 2014, γιατί εμποδίζανε τα αρχαιολογικά ευρήματα. Άντε το 2015, γιατί φταίξανε οι καθυστερημένες απαλλοτριώσεις. Άντε το 2016, γιατί φταίξανε προβλήματα χρηματοδότησης. Άντε το 2017 γιατί… κλπ. κλπ. κλπ. Σε γενικές γραμμές, πάντοτε κάτι φταίει. Είτε αυτό ονομάζεται έλλειψη εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού, είτε ατολμία αντιμετώπισης μιας καταστροφικής «τριτοκοσμικής» γραφειοκρατίας, είτε σύγχυση αρμοδιοτήτων, είτε έλλειψη ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών… είτε, είτε… Θα μπορούσε, βέβαια, όλες οι παραπάνω διαπιστώσεις να ενσωματωθούν στο εξής ρητορικό ερώτημα: «Τελικά, το έργο τού νέου σιδηροδρομικού δικτύου Κορίνθου - Πατρών, είναι έργο που υλοποιεί η κεντρική εξουσία ή έργο που το διαχειρίστηκαν οι κατά τόπους παράγοντες εξουσίας…;» Με άλλα λόγια «Υπήρξε και πόσο επηρέασε, ένα αόρατο πολιτικό «μπρα ντε φερ» μεταξύ κεντρικής εξουσίας και τοπικής αυτοδιοίκησης, χρησιμοποιώντας δίκαια τοπικά αιτήματα, αναλόγως εκλογικών σκοπιμοτήτων ;» Όμως, σε κάθε περίπτωση, το θέμα είναι πολύ πιο περίπλοκο. Για να εξαχθεί κάποιο ασφαλές συμπέρασμα για το «τις πταίει» στο σχεδιασμό τού σύγχρονου σιδηροδρόμου, θα πρέπει όσοι ενεπλάκησαν τις περασμένες δεκαετίες με την περιφερειακή – πολιτική διαχείρισή του, να ερωτηθούν, αν ασχολήθηκαν σε βάθος με την διερεύνηση της τοπικής ιστορίας, της γεωμορφολογίας, τους τουριστικούς και αρχαιολογικούς προορισμούς, τους περιφερειακούς συγκοινωνιακούς κόμβους, τους υπάρχοντες και μελλοντικούς χωροταξικούς σχεδιασμούς, τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής κατά μήκος της παραλιακής βόρειας Πελοποννήσου. Πασιφανές, ότι το εν λόγω ερώτημα θα μείνει στο διηνεκές αναπάντητο… Με το σκεπτικό αυτό, λοιπόν, ας ξεκινήσουμε από τη φράση «τις πταίει» τού Τρικούπη, ο οποίος σε πέντε χρόνια -δανειζόμενος 250 εκατομ. φράγκα- ένωσε την Πάτρα και την Αθήνα με γραμμή μικρότερη των τότε διεθνών σιδηροδρομικών προδιαγραφών, τονίζοντας ότι λόγω μεγάλου κόστους η μεγαλύτερη γραμμή θα κατασκευαζόταν αργότερα… Τότε κατασκευάσθηκαν και οι δεκάδες σταθμοί - στάσεις κατά μήκος των παραλίων του νότιου Κορινθιακού σε σημεία που, είτε ήταν κωμοπόλεις, είτε ήταν μικρά εμπορικά επίνεια της πυκνοκατοικημένης τότε ενδοχώρας. Με απλά λόγια, η σημερινή οικιστική μορφή της βόρειας Πελοποννήσου οφείλεται κατά πολύ στη μελέτη - κατασκευή του σιδηροδρόμου στα τέλη του 19ου αιώνα. Βέβαια, το «αργότερα» του Τρικούπη, ήρθε (ως σκέψη) με καθυστέρηση ενός αιώνα ! Αισίως, λοιπόν, φτάσαμε στο 1993. Τη χρονιά εκείνη, οι δεκάδες παραθαλάσσιες Κοινότητες εκατέρωθεν του Κορινθιακού Κόλπου, έγιναν αποδέκτες ενός ογκωδέστατου βιβλίου, με το συνοδευτικό έγγραφο του αρμόδιου Υπουργείου που ζητούσε να ενημερωθούν οι δημότες και οι τοπικοί φορείς επί του περιεχομένου και να αποσταλούν τυχόν προτάσεις ή ενστάσεις... Ουσιαστικά, τότε εισήχθη -με πλάγιο τρόπο- στην ελληνική πραγματικότητα μια «νέα» λέξη, αυτή της ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ, με την έννοια ότι το κράτος προτείνει στον πολίτη και ο πολίτης αντιπροτείνει… Τη μελέτη, που είχε παραγγελθεί και πληρωθεί από το ΥΠΕΧΩΔΕ, υπέγραφε το γνωστό γραφείο τού Θύμιου Παπαγιάννη. Τι περιείχε αυτό το βιβλίο; Ξεκινούσε με μία ...άγνωστη φράση: «Ειδική χωροταξική μελέτη Κορινθιακού κόλπου» και με μια λεπτομερέστατη περιγραφή, σπιθαμή προς σπιθαμή σκιαγραφούσε το πώς θα μπορούσε να προχωρήσει η μελλοντική αναπτυξιακή πορεία των παράλιων περιοχών περιμετρικά του Κορινθιακού… -Σήραγγες και κοιλαδογέφυρες, με τις οποίες θα παρακάμπτονταν οι Εθνικοί Άξονες (Αυτοκινητόδρομος, Σιδηρόδρομος) για να μην διχοτομούν τους ασφυχτικά δομημένους παράλιους οικισμούς. -Αυστηρές προδιαγραφές πολεοδόμησης. -Ζώνες πρασίνου, αγροτικές, ήπιας δόμησης. -Ζώνες προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος. -Αρχαιολογικές ζώνες, με πλήρη απαγόρευση οικιστικής δραστηριότητας. κλπ… Πόσοι, όμως, ενημερώθηκαν για εκείνη την μελέτη; Με σιγουριά, μπορεί να δοθεί η εξής απάντηση: Λίγοι πληροφορήθηκαν την ύπαρξή της, λιγότεροι την «έπιασαν» στα χέρια τους, ελάχιστοι τη διάβασαν και την αξιολόγησαν. Πολλοί από αυτούς, που απλώς την «άγγιξαν», άρχισαν τη γκρίνια: «Μα είναι δυνατόν το Κράτος να πληρώνει μελέτες που περιγράφουν …παραμύθια. Άκου, λέει, να περάσουν το τρένο και την Εθνική Οδό με τρία τούνελ κάτω από τα Μάρμαρα (Αιγείρα). Δεν γίνονται αυτά στη σεισμογενή Ελλάδα…» Φυσικά, όλοι και χωρίς δεύτερη κουβέντα την απέρριψαν μετά βδελυγμίας. Όχι, επειδή φοβήθηκαν μη γυρίσει η γη …ανάποδα, αλλά για έναν πολύ - πολύ σοβαρό λόγο. Οι φραγμοί, που θα έμπαιναν στους όρους δόμησης και επέκτασης των οικιστικών ιστών, έγιναν το «κόκκινο πανί». Κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να βάλει «φρένο» στη νέα «belle epoque» -αντιπαροχής εξοχικής κατοικίας- στις ανερχόμενες Ριβιέρες του Κορινθιακού… Και έτσι, η ειδική χωροταξική μελέτη, ενταφιάστηκε με συνοπτικές διαδικασίες!...

Στα ορια της Αιγειρας δεν λειτουργει κανενας ΧΥΤΑ...

Στα όρια της Αιγείρας δεν λειτουργεί κανένας ΧΥΤΑ. Του Κ. Ρόζου - Το «πρόβλημα», φυσικά, δεν είναι τωρινό... Περί τα μέσα της δεκαετίας τού 1990, ξεκίνησαν οι διεργασίες μέσω του Συμβουλίου Περιοχής για τη δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή ΚΑΚΗ ΧΟΥΝΗ Αμπελοκήπων της κοινότητας Χρυσαμπέλων. Κατόπιν ήρθε ο «Καποδίστριας» και στο νέο αυτοδιοικητικό περιβάλλον της Αχαΐας, άρχισε ο συντονισμός του μεγαλόπνοου(!) προγράμματος «διαχείρισης απορριμμάτων»… Τέσσερις ΧΥΤΑ στην Αχαΐα… Κακή Χούνη, Παπανικολού, Ξερόλακα, Φλόκα. Μα που είναι αυτές οι περιοχές, θα αναρωτηθεί κάποιος. Μόνο στην Κακή Χούνη γνωρίζω ότι είναι ο ΧΥΤΑ Αιγείρας… Η εξήγηση που μπορεί να δοθεί σε αυτό, είναι ότι η τότε Δημοτική αρχή θεώρησε ότι η ονομασία «ΧΥΤΑ Αιγείρας» θα είναι ένα ισχυρό "brand name" για την αναγνωρισιμότητα της περιοχής – ισχυρότερο ίσως και από αυτό του Αρχαίου θεάτρου Αιγείρας...! Φυσικά, κανείς άλλος στην Αχαΐα, δεν ακολούθησε το σκεπτικό αυτό, αφού η Παπανικολού δεν ονομάστηκε ΧΥΤΑ Συμπολιτείας (Ροδοδάφνης), η Ξερόλακα δεν ονομάστηκε ΧΥΤΑ Πατρών, του Φλόκα δεν ονομάστηκε ΧΥΤΑ Ωλενίας, ο ΧΥΤΑ Φυλής δεν ονομάστηκε ΧΥΤΑ Αθηνών κλπ κλπ...11 ΜΑΪΟΥ 2017

Όταν το εύρος των περιβαλλοντικων μας ευαισθησιών είναι οσο το οπτικο μας πεδιο !

1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Του Κ. Ρόζου. Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

ΔΕΚ. 2001 ...Τα χέρια ψηλά στη σύγχρονη πολιτική άποψη

ΔΕΚ. 2001 - "Τα χέρια ψηλά… στη σύγχρονη πολιτική άποψη"… Του Κώστα Ρόζου. Πρόσφατα, έτυχε να συμ­με­τέ­χω σε μί­α “θυελ­λώ­δη” συ­ζή­τη­ση γύ­ρω α­πό τα το­πι­κά πο­λι­τι­κά δρώ­με­να. Στην προ­σπά­θεια των συ­νο­μι­λη­τών να α­να­λύ­σουν τη τρέ­χου­σα κα­τά­στα­ση, α­κού­στη­καν πολ­λές και α­ντι­κρουό­με­νες α­πό­ψεις. Τη στιγμή εκείνην θυ­μήθη­κα κάτι που είχα μάθει στα τέλη της δε­κα­ε­τί­ας του ’70 ως δευ­τερο­ε­τής φοιτητής του Τμήματος Πο­λι­τι­κών Ε­πι­στη­μών της Νομικής Σχο­λής Αθηνών και α­φο­ρού­σε το μάθημα της Πο­λι­τι­κής Ε­πι­κοι­νω­νί­ας (της κατ’ ε­ξο­χήν ε­πι­στή­μης που α­να­λύ­ει τη σχέ­ση ε­ξου­σί­ας – πο­λί­τη και πολί­τη – ε­ξου­σί­ας. Η έννοια της ε­ξου­σί­ας περιέχει όλα τα είδη: Κεντρική – Πε­ρι­φε­ρεια­κή και στο προ­κεί­με­νο την Τοπική). Όταν όμως άρχισα να τους α­φη­γού­μαι την ε­πι­στη­μο­νι­κή ά­πο­ψη που είχε κα­τα­γρα­φεί πριν 25 πε­ρί­που χρό­νια (για το πώς δηλ. α­ντι­λαμ­βα­νό­μα­στε την ε­πι­κοι­νω­νί­α με­τα­ξύ διοι­κού­ντων και διοι­κού­με­νων σή­με­ρα), με διέ­κοψαν λέ­γο­ντάς μου ό­τι τα πράγ­μα­τα έ­χουν αλ­λά­ξει και η ε­πι­κοι­νω­νί­α της ε­ξου­σί­ας με τον πο­λί­τη γί­νε­ται πλέ­ον σε άλ­λες δια­στά­σεις α­φού δια­νύ­ου­με τον αιώ­να της πα­γκό­σμιας πλη­ρο­φό­ρη­σης και ο κα­θέ­νας μας έ­χει ά­με­ση (ε­λεγ­χό­με­νη;) γνώ­ση για το τι γί­νε­ται αυ­τή τη στιγ­μή στη πιο α­πό­μα­κρη γω­νιά του πλα­νή­τη. Αρ­χι­κά συμ­φώνη­σα μα­ζί τους, τους πα­ρε­κά­λε­σα ό­μως να α­πορ­ρί­ψουν τα λε­γό­με­νά μου, ε­φό­σον δεν τα α­σπά­ζο­νται, με­τά το τέ­λος της σύ­ντο­μης το­πο­θέ­τη­σής μου. Τους “πή­γα” λοι­πόν στο πα­νε­πι­στη­μια­κό έ­τος 1978 – 1979 και τους πε­ριέ­γρα­ψα έ­να μο­ντέ­λο διοί­κη­σης που α­φο­ρού­σε μι­κρές κοι­νω­νί­ες σε μί­α υ­πό α­νά­πτυ­ξη υ­πο­θε­τι­κή χώ­ρα με γε­ω­γρα­φι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πα­ρό­μοια με το χώ­ρο που ζού­με, λέγοντάς τους τα ε­ξής: Πα­ρα­τη­ρή­θη­κε ό­τι σε χω­ριά με κά­τω α­πό 5.000 κα­τοί­κους οι άν­θρω­ποι ζουν μέ­σα σε έ­να σύ­στη­μα πε­ρισ­σό­τε­ρο “κοι­νο­τι­κό” πα­ρά “κοι­νω­νια­κό”, όπου η ο­ρια­κή α­νω­νυ­μί­α δεν υ­πάρ­χει για να ε­ξα­σφα­λί­σει στον κα­θέ­να μια σχετι­κά αυ­τό­νο­μη ζω­ή. Στις πε­ρι­πτώ­σεις αυ­τές ο έ­λεγ­χος της το­πι­κής ε­ξου­σί­ας εί­ναι α­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρος α­πό ό,τι σε πό­λεις ά­νω των 10.000 κα­τοί­κων. Η εκ­με­τάλ­λευση αυ­τής της ι­διαι­τε­ρό­τη­τας α­πό τους διοι­κού­ντες συ­νί­στα­ται στο να δη­μιουρ­γούν το­πι­κούς μη­χα­νι­σμούς πρα­κτό­ρευ­σης και ε­πο­πτεί­ας των πο­λι­τών ε­νώ κά­θε πρω­το­βου­λί­α της α­ντι­πο­λί­τευ­σης γί­νεται α­μέ­σως α­ντι­λη­πτή, ε­πι­ση­μαί­νε­ται και έμ­με­σα α­πο­θαρ­ρύ­νε­ται. Με αυ­τόν τον τρό­πο α­ντι­λαμ­βα­νό­μα­στε για­τί κά­τω α­πό τέ­τοιες συν­θή­κες η “κα­τεύ­θυν­ση” της πο­λι­τι­κής ε­πι­κοι­νω­νί­ας ε­νι­σχύ­ει πε­ρισ­σό­τερο την υ­φι­στά­με­νη πο­λι­τι­κή κα­τά­στα­ση (συ­μπο­λί­τευ­ση) πα­ρά την α­ντι­τι­θέ­με­νη σε αυ­τή πο­λιτι­κή το­πο­θέ­τη­ση (α­ντι­πο­λί­τευ­ση). Σε ο­ρι­σμέ­νες μά­λι­στα πε­ρι­πτώ­σεις που ο α­πο­κλει­σμός των πο­λι­τι­κών α­ντι­πά­λων α­πό το διοι­κη­τι­κό μη­χα­νι­σμό εί­ναι λι­γό­τε­ρο ή πε­ρισ­σό­τε­ρο γε­νι­κός οι το­πι­κοί διοι­κη­τι­κοί πα­ρά­γο­ντες θε­ω­ρού­νται α­πό τους δη­μό­τες ως φορείς πραγ­μα­τι­κής πο­λι­τι­κής ε­ξου­σί­ας. Αυ­τό μπο­ρεί να έ­χει κα­τα­στρε­πτι­κές συ­νέ­πειες στην ε­ξέ­λι­ξη μιας πε­ριοχής, με την πα­θη­τι­κή α­πο­δο­χή α­πό την πλευ­ρά των διοι­κού­με­νων “πα­ντός κρα­τού­ντος” (Πλή­ρης α­δια­φο­ρί­α για τις πο­λι­τι­κές ε­ξε­λί­ξεις!) Και αυ­τό για να μη δυ­σα­ρε­στού­νται οι πα­ρά­γο­ντες και να διεκ­πε­ραιώ­νο­νται οι μι­κρο­ϋ­πο­θέ­σεις (ρου­σφέ­τια)!... Ε­δώ, με διέ­κοψε α­πό­το­μα έ­νας α­πό τους συ­νο­μι­λη­τές μου, που μάλ­λον θε­ώ­ρη­σε ό­τι ο ο­ρι­σμός “πα­ρά­γο­ντες - ρου­σφέ­τια” ί­σως α­φο­ρούσε και αυ­τόν, λέ­γο­ντάς μου: Τι εί­ναι αυ­τά που λες, δεν βρι­σκό­μα­στε στη δε­κα­ε­τί­α του 1930! Σε λί­γες μέ­ρες πα­τά­με το 2002 και τί­πο­τα α­πό τα πα­ρα­πά­νω δεν ι­σχύ­ει σή­με­ρα ε­δώ... Πα­ρα­δέ­χτη­κα τη “λαν­θα­σμέ­νη” το­πο­θέ­τη­σή μου, α­φή­νο­ντας τους υ­πολοί­πους να συ­νε­χί­σουν την πο­λι­τι­κή α­νά­λυ­ση της το­πι­κής κα­τά­στα­σης, α­φού πεί­στη­κα ό­τι η το­πο­θέ­τη­σή μου εί­ναι(;) ε­κτός τόπου και χρό­νου, μη έ­χοντας κα­μί­α σχέ­ση με τη ση­με­ρι­νή “ε­ξου­σί­α”... Με λί­γα λό­για σή­κω­σα τα χέ­ρια ψη­λά α­πέ­να­ντι στη σύγ­χρο­νη πο­λι­τι­κή πραγ­μα­τικό­τη­τα, α­να­λο­γι­ζό­με­νος την “λαν­θα­σμέ­νη γνώ­ση” που μας δί­δα­σκε ο γνω­στός Κα­θη­γη­τής Πο­λι­τι­κής Ε­πι­στή­μης κ. Με­τα­ξάς! Το μό­νο που δεν ξέ­ρω πά­ντως, εί­ναι αν έ­χουν πει­στεί και οι υ­πό­λοιποι...

Όλα τα αρθρα ανα ετος...

30 Νοε 2013

Τα 60 χρόνια «εκσυγχρονισμού» τής Κορίνθου Πατρών

Και αυτός ο δρόμος είχε τη δική του «πονεμένη» ιστορία…
Άρθρο τού Κώστα Ρόζου  10/6/13
Μπορεί, τα 180 χρόνια, να θεωρούνται ένα υπεραρκετό διάστημα ώστε να στηθεί και να ευημερήσει ένα σύγχρονο κράτος στη γηραιά ήπειρο, δικαιούται όμως  η Ελλάδα να συμπεριληφθεί σε αυτά τα «ασφυκτικά» χρονικά πλαίσια της μετα-ναπολεόντειας και μετα-οθωμανικής Ευρώπης;

28 Νοε 2013

Σύλληψη για κλοπές μετασχηματιστών σε περιοχές Πλατάνου και Κράθη ποταμού

Εξιχνιάστηκαν, μετά από μεθοδική και συστηματική έρευνα των Αστυνομικών του Αστυνομικού Τμήματος Ακράτας, εννέα κλοπές μετασχηματιστών της Δ.Ε.Δ.Δ.Η.Ε. που είχαν συμβεί το πριν από ένα χρόνο περίπου, σε αγροτικές περιοχές της Αιγιάλειας και σχηματίστηκε δικογραφία σε βάρος ενός αλλοδαπού άνδρα, υπηκόου Πακιστάν, ηλικίας 36 ετών για διάπραξη διακεκριμένων κλοπών.

27 Νοε 2013

Εμπορικός Σύλλογος Αν. Αιγιαλείας: «Σε ανθρώπινη παρέμβαση οφείλεται η κατολίσθηση στην Παλαιά Εθνική Οδό»

Την άμεση επίλυση του προβλήματος στην Παλαιά Εθνική (ανατολικά τού Πλατάνου), ζητά με έγγραφό της που απευθύνεται στον Δήμαρχο Αιγιαλείας και κοινοποιείται στον Αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας και στην Εισαγγελία Καλαβρύτων, η διοίκηση του Συλλόγου Εμπορικής και Τουριστικής Ανάπτυξης Ανατολικής Αιγιαλείας, τονίζοντας ότι δεν οφείλεται σε φυσικό γεωλογικό φαινόμενο αλλά σε ανθρώπινη παρέμβαση...
Αναλυτικότερα, το έγγραφο αναφέρει τα εξής:

24 Νοε 2013

Κατηγορηματικός ο Χρυσοχοΐδης για «άμεση» επανεκκίνηση Κορίνθου - Πατρών

Θέμα ημερών – ωρών, είναι πλέον η συζήτηση στη Βουλή των τροποποιημένων συμβάσεων κατασκευής των αυτοκινητόδρομων. Αυτό δήλωσε ο αρμόδιος Υπουργός Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, μιλώντας (24-11-13) στην εκπομπή «Mega Σαββατοκύριακο».
Συγκεκριμένα, ο Υπουργός τόνισε: Παίρνουμε (υπογεγραμμένες τις συμβάσεις) από το Ελεγκτικό Συνέδριο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή,  τους συναρμόδιους Υπουργούς και όλα τα εμπλεκόμενα μέλη και πάμε στη Βουλή. Διευκρίνισε, επίσης, ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έβαλε διπλάσια λεφτά από αυτά που αρχικά προβλεπόταν για να στηρίξει τα έργα. Σε τρεις τέσσερεις εβδομάδες 20000 άνθρωποι θα δουλέψουν άμεσα.
Όσο αφορά το τμήμα Κόρινθος – Πάτρα, αύριο (25-11-13) ο Υπουργός θα κάνει δηλώσεις καθώς και για το τμήμα Πάτρα – Πύργος.

22 Νοε 2013

Σκωτσέζικο ντους…, ή το «τέλος» τής Αιγείρας είναι πράγματι στον Κριό ποταμό ;

Και ενώ δεν πρόλαβε να στεγνώσει το «μελάνι» τής είδησης που δημοσιεύσαμε πριν τρεις μέρες, όπου αναπαράγοντας τα λόγια του Δημάρχου κ. Θεοδωρακόπουλου, με τη διαβεβαίωση "ότι και η Αιγείρα εντάσσεται στα προς υλοποίηση εσωτερικά αποχετευτικά δίκτυα", ήρθε μια νέα δήλωση του Δημάρχου, που δημιουργεί νέα ερωτηματικά, τουλάχιστον για τη μισή Αιγείρα…
Συγκεκριμένα, ο κ. Θεοδωρακόπουλος, μιλώντας (22-11-13) σε ραδιόφωνο του Αιγίου, θέλοντας για μια ακόμα φορά να επιβεβαιώσει ότι «όλα βαίνουν καλώς» με τα έργα αποχέτευσης, τόνισε ότι στην Αιγείρα το αποχετευτικό θα φτάσει μέχρι το ποτάμι…  (εννοώντας σαφώς τον Κριό ποταμό)

21 Νοε 2013

Το νέο επταμελές διοικητικό συμβούλιο του Εμπορικού Συλλόγου

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ και ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ
Μετά τις αρχαιρεσίες που έγιναν στις  19/11/2013, εκλέχθηκαν νέα μέλη για το επταμελές Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου μας. Στο πρώτο Συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 20/11/2013 τα νέα μέλη συγκροτήθηκαν σε σώμα και  ανέλαβαν τα ακόλουθα αξιώματα:

20 Νοε 2013

Συνεχίζονται οι εργασίες αποκατάστασης μικρής κατολίσθησης στην περιοχή Πλατάνου

Μια, μικρή σε έκταση, κατολίσθηση, που είχε συμβεί μετά τη βροχόπτωση της 14ης Νοεμβρίου, στην ανατολική πλευρά της κοινότητας Παραλίας Πλατάνου και συγκεκριμένα στο ύψος του κοιμητηρίου, αντιμετωπίζεται από μηχανήματα. Συγκεκριμένα, όγκοι χωμάτων είχαν υποχωρήσει από τα πρανή της παλαιάς σιδηροδρομικής γραμμής υποχώρηση που έφθασε μέχρι τα όρια της Παλαιάς Εθνικής Οδού. Πρέπει να σημειωθεί ότι τα ΕΡΓαΟΣΕ δεν είχαν προχωρήσει στο συγκεκριμένο σημείο, με την κατασκευή της νέας γραμμής.

Το νέο Δ.Σ. του Συλλόγου Λογιστών Αιγιαλείας και Καλαβρύτων

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΩΝ -ΛΟΓΙΣΤΩΝ ΦΟΡΟΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ και ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ 
Από τις εκλογές του Συλλόγου, που πραγματοποιήθηκαν την Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013, προέκυψε το νέο Δ.Σ., το οποίο συγκροτήθηκε σε σώμα ως εξής:
Πρόεδρος: Τσουκαλάς Ευθύμιος
Αντιπρόεδρος: Παπαγιαννοπούλου Κατερίνα

19 Νοε 2013

Στους «επιλέξιμους» για εσωτερικά αποχετευτικά, Αιγείρα – Κράθιο – Συλιβαινιώτικα - Πορρωβίτσα

Αν και σπάνια διαψεύδεται η γαλλική παροιμία «Δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά», στην περίπτωση της είδησης που κυκλοφόρησε το περασμένο καλοκαίρι -για την εμπλοκή στη δημοπράτηση των εσωτερικών αποχετευτικών δικτύων Αιγείρας και Κραθίου- φαίνεται ότι αν και ΥΠΗΡΞΕ «καπνός», τελικά η «φωτιά» αποφεύχθηκε
Η προχθεσινή παρουσίαση, στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, του έργου για το αποχετευτικό δίκτυο της παραλιακής ζώνης του Δήμου Αιγιαλείας (σύμφωνα με τα λεχθέντα του Δημάρχου κ. Στάθη Θεοδωρακόπουλου στα τοπικά ΜΜΕ) στην Ανατολική Αιγιαλεία περιλαμβάνονται οι περιοχές Διακοπτού, Πορρωβίτσας, Συλιβαινιωτίκων, Κραθίου και Αιγείρας.
Στην προκειμένη περίπτωση, πάντως, η αποκάλυψη ότι το αρχικό προβλεπόμενο κονδύλι των 38 εκατομμυρίων Ευρώ «συρρικνώθηκε» κατά 14 εκατομμύρια, δείχνει ότι πράγματι υπήρξε πρόβλημα, στο ποιοι δηλ. «επιλέξιμοι» οικισμοί της Αιγιαλείας θα έμεναν (προσωρινά) «απέξω». Μετά όμως τις τελευταίες ανακοινώσεις, τεκμαίρεται ότι βρέθηκε η «χρυσή τομή» ώστε θα προχωρήσουν τα εσωτερικά αποχετευτικά δίκτυα και στο Ανατολικό άκρο του Δήμου…

Σύσκεψη στην Περιφέρεια για την προστασία του Κορινθιακού

ΦωτόΣτις  14/11/2013 στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας έγινε σύσκεψη – συνάντηση για την προστασία του Κορινθιακού Κόλπου, όπου η ομοσπονδία «Αλκυών» κατέθεσε στην Περιφέρεια ένα πλήθος προτάσεων για τον Κορινθιακό, όπως: 
Διάβρωση Ακτών«...η πιο οικονομική και  περιβαλλοντικά βέλτιστη λύση είναι η σταδιακή  μετεγκατάσταση σε δημόσιες εκτάσεις των ανθρώπινων δραστηριοτήτων που έχουν άμεσο πρόβλημα σε περιοχές της ενδοχώρας με κίνητρα αρωγής όπως γίνεται όταν έχουμε φυσικές καταστροφές…» 
Περιφερειακά Χωροταξικά πλαίσια, «...που είναι σε διαδικασία κατάρτισης τους, απαιτείται να υπάρχει συνάφεια, ενιαία ματιά, αλληλοσυμπλήρωση και συνεργασία πέρα από τα Διοικητικά όρια  ( Περιφέρειες ) που έχει ορίσει η Πολιτεία…»

18 Νοε 2013

Δόθηκε πάλι στην κυκλοφορία η Παλαιά Εθνική μεταξύ Κρυονερίου και Πλατάνου (Δημοτική Ενότητα Ακράτας)

Με την πλήρη απομάκρυνση του χωμάτινου όγκου από το οδόστρωμα, δόθηκε στην κυκλοφορία και πάλι η Παλαιά Εθνική Οδός, η οποία παρέμενε κλειστή από τις 14 -11 - 13, λόγω κατολίσθησης στο σημείο "Κοκκινολάγκαδο" (μεταξύ Κρυονερίου και Πλατάνου) 
περισσότερο ΦΩΤΟΡΕΠΟΡΤΑΖ πιο κάτω:

17 Νοε 2013

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι αγρότες ελαιοπαραγωγοί για το μάζεμα των ελιών και την παραγωγή του λαδιού

Ενημέρωση από το ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΦΥΤΩΝ & ΠΟΙΟΤΙΚΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΑΧΑΪΑΣ
ΣΥΓΚΟΜΙΔΗ ΕΛΙΑΣ
Χρόνος ελαιοσυλλογής
Στις επιτραπέζιες ποικιλίες, η συλλογή του καρπού γίνεται μετά τη συμπλήρωση της αύξησης του μεγέθους τους και οπωσδήποτε πριν αρχίσει το “μαλάκωμα” της σάρκας και η μείωση των ποιοτικών χαρακτηριστικών των καρπών.

14 Νοε 2013

Δόθηκε στην κυκλοφορία η οδική διάβαση του Θολοποτάμου στην Αιγείρα

Από σήμερα το πρωί (14-11-13) κυκλοφορούν ελεύθερα τα αυτοκίνητα η υπόγεια οδική διάβαση της ΕΡΓΟΣΕ στο Θολοπόταμο, ενώ παράλληλα τοποθετήθηκαν τα απαιτούμενα οδικά σήματα.
Το έργο είχε ξεκινήσει πριν διόμιση χρόνια, αλλά οι εργασίες διακόπηκαν, λόγω της καταστροφικής υπερχείλησης του ποταμού στις 6 Φεβρουαρίου 2012. 
Βέβαια, η γέφυρα του τρένου θα κατασκευασθεί μελλοντικά, όταν δηλ. θα ξεκινήσει η νέα εργολαβία "σκούπα" της ΕΡΓΟΣΕ.
Ως τότε από την διάβαση αυτή θα κυκλοφορούν τα αυτοκίνητα, και θα διακοπεί η κυκλοφορία όσα θα διαρκέσουν τα σιδηροδρομικά έργα.

Στο «παρά ένα» η επαναδημοπράτηση «σκούπα» Κιάτου – Ροδοδάφνης

ΦωτόΤού Κώστα Ρόζου Τρίτη 12 Νοεμβρίου. 2013
Αν προχωρήσουν (με ευρωπαϊκούς ρυθμούς) οι διαδικασίες της νέας αυτής δημοπρασίας, το νέο τρένο θα διασχίζει την Αιγιαλεία μέσα στο 2017…

9 Νοε 2013

Οι ειδικές προδιαγραφές εμπορίας εσπεριδοειδών, που πληρούν τα κριτήρια ωριμότητας

Το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών και Ποιοτικού Ελέγχου Αχαΐας ενημερώνει για τις ειδικές προδιαγραφές εμπορίας εσπεριδοειδών
- Απαγορεύεται η χρήση χρωστικών ουσιών ή άλλων ουσιών που μπορούν να αλλάξουν το χρώμα των καρπών
- Δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται σε κανένα στάδιο εμπορίας πλαστικές κλούβες, που χρησιμοποιούνται για την συγκομιδή των εσπεριδοειδών και ως εκ τούτου φέρουν λάσπες και χώματα...

Συνελήφθησαν επ΄ αυτοφώρω τέσσερα άτομα που έκλεβαν "ταβέρσες" στο Κριονέρι !

Συνελήφθησαν επ΄ αυτοφώρω το μεσημέρι της 7-11-2013, στο Κρυονέρι, από Αστυνομικούς του Αστυνομικού Τμήματος Ακράτας, τέσσερις άνδρες (δυο Έλληνες και δυο Αλβανοί), ηλικίας 78, 46, 43 και 42 ετών αντίστοιχα σε βάρος των όποιων σχηματίστηκε δικογραφία για κλοπή σιδηροδρομικού υλικού. Ειδικότερα, Αστυνομικοί του Αστυνομικού Τμήματος Ακράτας εντόπισαν τους τέσσερις δράστες να έχουν φορτώσει, από χώρο ιδιοκτησίας του Οργανισμού Σιδηροδρόμων Ελλάδος, σε Ι.Χ. Φορτηγό αυτοκίνητο του 46χρονου δεκαπέντε ξύλινους στρωτήρες σιδηροδρομικής γραμμής και τους συνέλαβαν.

8 Νοε 2013

Κλειστά τα εμπορικά καταστήματα Κυριακές, πλην εξαιρέσεων τουριστικών περιοχών παραλιακής Αιγιαλείας το καλοκαίρι

Κλειστά τα εμπορικά καταστήματα 45 Κυριακές του χρόνου σε Πάτρα, Αίγιο και Κ. Αχαΐα με απόφαση του Αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας
Πέμπτη 7 Νοεμβρίου 2013,
Εκδόθηκε η απόφαση του Αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας, όσον αφορά την δυνατότητα λειτουργίας των καταστημάτων με εμβαδόν μικρότερο των 250τ.μ. που δεν ανήκουν σε αλυσίδα καταστημάτων, για τις επιπλέον Κυριακές του χρόνου πέραν των 7 που προβλέπονται από το νόμο.

4 Νοε 2013

Οι εκλεγέντες στο Δ.Σ. τού Φαρμακευτικού Συλλόγου Αιγιαλείας


Εκλέγονται κατά σειρά επιτυχίας:
Μέλη του Δ.Σ.: Κουτρούλιας Χρήστος, Μεντζελόπουλος Σεραφείμ, Ζήσης Γεώργιος, Πανταζοπούλου Κωνσταντίνα, Αρβανίτης Δονάτος

1 Νοε 2013