ττττττ

Στα όρια της Αιγείρας δεν λειτουργεί κανένας ΧΥΤΑ

Στα όρια της Αιγείρας δεν λειτουργεί κανένας ΧΥΤΑ.- Το «πρόβλημα», φυσικά, δεν είναι τωρινό... Περί τα μέσα της δεκαετίας τού 1990, ξεκίνησαν οι διεργασίες μέσω του Συμβουλίου Περιοχής για τη δημιουργία ΧΥΤΑ στην περιοχή ΚΑΚΗ ΧΟΥΝΗ Αμπελοκήπων της κοινότητας Χρυσαμπέλων. Κατόπιν ήρθε ο «Καποδίστριας» και στο νέο αυτοδιοικητικό περιβάλλον της Αχαΐας, άρχισε ο συντονισμός του μεγαλόπνοου(!) προγράμματος «διαχείρισης απορριμμάτων»… Τέσσερις ΧΥΤΑ στην Αχαΐα… Κακή Χούνη, Παπανικολού, Ξερόλακα, Φλόκα. Μα που είναι αυτές οι περιοχές, θα αναρωτηθεί κάποιος. Μόνο στην Κακή Χούνη γνωρίζω ότι είναι ο ΧΥΤΑ Αιγείρας… Η εξήγηση που μπορεί να δοθεί σε αυτό, είναι ότι η τότε Δημοτική αρχή θεώρησε ότι η ονομασία «ΧΥΤΑ Αιγείρας» θα είναι ένα ισχυρό "brand name" για την αναγνωρισιμότητα της περιοχής – ισχυρότερο ίσως και από αυτό του Αρχαίου θεάτρου Αιγείρας...! Φυσικά, κανείς άλλος στην Αχαΐα, δεν ακολούθησε το σκεπτικό αυτό, αφού η Παπανικολού δεν ονομάστηκε ΧΥΤΑ Συμπολιτείας (Ροδοδάφνης), η Ξερόλακα δεν ονομάστηκε ΧΥΤΑ Πατρών, του Φλόκα δεν ονομάστηκε ΧΥΤΑ Ωλενίας, ο ΧΥΤΑ Φυλής δεν ονομάστηκε ΧΥΤΑ Αθηνών κλπ κλπ...11 ΜΑΪΟΥ 2017

05-03-2015 / 25 χρονια, για «στρωσιμο» σιδηροτροχιων…

05-03-2015. Αθήνα - Πάτρα, με τρένο: 25 χρόνια, για «στρώσιμο» σιδηροτροχιών… Του Κώστα Ρόζου- Η ανυπαρξία ενιαίας στρατηγικής των τοπικών φορέων και η "σαλαμοποίηση" τού έργου από το φορέα υλοποίησης, οδήγησαν στον χρονικό «εκτροχιασμό» τού σιδηροδρομικού δικτύου τής Βόρειας Πελοποννήσου... Είναι γεγονός, ότι η υπόθεση της κατασκευής του νέου σιδηροδρομικού δικτύου, δεν ευρίσκεται αυτό το διάστημα στην ημερήσια (πολιτική) διάταξη. Το θέμα, μάλλον, «ξεθώριασε» και δημοσιογραφικά… Κούρασε, απογοήτευσε, ξεχάστηκε…; Ίσως όλα αυτά μαζί. «Και πολύ ασχοληθήκαμε», θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος. «Και της Άρτας το γιοφύρι, γρηγορότερα τελείωσε. Επί δύο - τρεις δεκαετίες, τρένο ακούμε και τρένο δεν βλέπουμε…» Ουδέποτε, πάντως, το στρατηγικής σημασίας έργο της σιδηροδρομικής σύνδεσης Αθήνας – Πάτρας, ήταν σε υψηλό βαθμό πολιτικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος, αφού η διαχρονική διαχείρισή του, ήταν τουλάχιστον περιπτωσιολογική και αποσπασματική. Το γνωστό, «βλέποντας και κάνοντας» Έτσι, και εν έτι 1993, ούτε καν στα «ψιλά» πέρασε μια σημαντική μελέτη και ασυζητητί πετάχτηκε στα «σκουπίδια», η οποία αν είχε αξιοποιηθεί σωστά, σήμερα δεν θα αναρωτιόμαστε, ούτε πότε το τρένο θα φτάσει στην Πάτρα, ούτε θα υπήρχε δυσανασχέτηση στις τοπικές κοινωνίες με τη διαφορετική αντιμετώπιση των παραλιακών οικισμών σε Κορινθία και Αχαΐα (αλλού εγκρίθηκαν υπογειοποιήσεις, αλλού εγκρίθηκαν παρακάμψεις, αλλού παρέμειναν διχοτομήσεις)… Και ενώ σήμερα η συζήτηση -περί σύγχρονου τρένου- έπρεπε να είναι σε άλλο επίπεδο, στο πόσες δηλ. εμπορικές αμαξοστοιχίες θα μπορούσαν να διακινούνται απευθείας από το λιμάνι της Πάτρας με κατεύθυνση τον ευρωπαϊκό βορά, και πόσες εκφορτώσεις πλοίων θα μπορούσαν να γίνονταν σε ελληνικά τρένα από τα λιμάνια Αιγίου, Κιάτου, Κορίνθου, αντ’ αυτής επί μία δεκαπενταετία τουλάχιστον ανακυκλώνεται η ίδια συζήτηση: Υπομονή, το τρένο έφτασε στο Κιάτο. Υπομονή, σύντομα θα φτάσει στο Ξυλόκαστρο. Υπομονή, σύντομα θα το δούμε στη Ακράτα. Υπομονή, η υπογειοποίηση του Διακοπτού τελείωσε. Υπομονή, οι σταθμοί και οι στάσεις είναι έτοιμοι από το 2012. Υπομονή, τα τούνελ και η παράκαμψη του Αιγίου εδώ και χρόνια είναι έτοιμα. Υπομονή, η Παναγοπούλα είναι (σχεδόν) έτοιμη. Υπομονή, μέσα στο 2015 θα δημοπρατηθούν άλλα 10 χλμ… Και τα χρόνια περνάνε, με αλλεπάλληλες ανανεώσεις χρόνου. Αρχικός σχεδιασμός: Κιάτο – Αίγιο, ολοκλήρωση το 2009. Άντε το 2010, γιατί φταίξανε ενστάσεις τοπικών κοινωνιών. Άντε το 2011, γιατί φταίξανε τα οικονομικά προβλήματα των κατασκευαστών. Άντε το 2012, γιατί φταίξανε οι ενστάσεις «αντιπάλων» κατασκευαστών. Άντε το 2013, γιατί φταίξανε τα έργα στο Θολοπόταμο που πνίξανε την Αιγείρα. Άντε το 2014, γιατί εμποδίζανε τα αρχαιολογικά ευρήματα. Άντε το 2015, γιατί φταίξανε οι καθυστερημένες απαλλοτριώσεις. Άντε το 2016, γιατί φταίξανε προβλήματα χρηματοδότησης. Άντε το 2017 γιατί… κλπ. κλπ. κλπ. Σε γενικές γραμμές, πάντοτε κάτι φταίει. Είτε αυτό ονομάζεται έλλειψη εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού, είτε ατολμία αντιμετώπισης μιας καταστροφικής «τριτοκοσμικής» γραφειοκρατίας, είτε σύγχυση αρμοδιοτήτων, είτε έλλειψη ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών… είτε, είτε… Θα μπορούσε, βέβαια, όλες οι παραπάνω διαπιστώσεις να ενσωματωθούν στο εξής ρητορικό ερώτημα: «Τελικά, το έργο τού νέου σιδηροδρομικού δικτύου Κορίνθου - Πατρών, είναι έργο που υλοποιεί η κεντρική εξουσία ή έργο που το διαχειρίστηκαν οι κατά τόπους παράγοντες εξουσίας…;» Με άλλα λόγια «Υπήρξε και πόσο επηρέασε, ένα αόρατο πολιτικό «μπρα ντε φερ» μεταξύ κεντρικής εξουσίας και τοπικής αυτοδιοίκησης, χρησιμοποιώντας δίκαια τοπικά αιτήματα, αναλόγως εκλογικών σκοπιμοτήτων ;» Όμως, σε κάθε περίπτωση, το θέμα είναι πολύ πιο περίπλοκο. Για να εξαχθεί κάποιο ασφαλές συμπέρασμα για το «τις πταίει» στο σχεδιασμό τού σύγχρονου σιδηροδρόμου, θα πρέπει όσοι ενεπλάκησαν τις περασμένες δεκαετίες με την περιφερειακή – πολιτική διαχείρισή του, να ερωτηθούν, αν ασχολήθηκαν σε βάθος με την διερεύνηση της τοπικής ιστορίας, της γεωμορφολογίας, τους τουριστικούς και αρχαιολογικούς προορισμούς, τους περιφερειακούς συγκοινωνιακούς κόμβους, τους υπάρχοντες και μελλοντικούς χωροταξικούς σχεδιασμούς, τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής κατά μήκος της παραλιακής βόρειας Πελοποννήσου. Πασιφανές, ότι το εν λόγω ερώτημα θα μείνει στο διηνεκές αναπάντητο… Με το σκεπτικό αυτό, λοιπόν, ας ξεκινήσουμε από τη φράση «τις πταίει» τού Τρικούπη, ο οποίος σε πέντε χρόνια -δανειζόμενος 250 εκατομ. φράγκα- ένωσε την Πάτρα και την Αθήνα με γραμμή μικρότερη των τότε διεθνών σιδηροδρομικών προδιαγραφών, τονίζοντας ότι λόγω μεγάλου κόστους η μεγαλύτερη γραμμή θα κατασκευαζόταν αργότερα… Τότε κατασκευάσθηκαν και οι δεκάδες σταθμοί - στάσεις κατά μήκος των παραλίων του νότιου Κορινθιακού σε σημεία που, είτε ήταν κωμοπόλεις, είτε ήταν μικρά εμπορικά επίνεια της πυκνοκατοικημένης τότε ενδοχώρας. Με απλά λόγια, η σημερινή οικιστική μορφή της βόρειας Πελοποννήσου οφείλεται κατά πολύ στη μελέτη - κατασκευή του σιδηροδρόμου στα τέλη του 19ου αιώνα. Βέβαια, το «αργότερα» του Τρικούπη, ήρθε (ως σκέψη) με καθυστέρηση ενός αιώνα ! Αισίως, λοιπόν, φτάσαμε στο 1993. Τη χρονιά εκείνη, οι δεκάδες παραθαλάσσιες Κοινότητες εκατέρωθεν του Κορινθιακού Κόλπου, έγιναν αποδέκτες ενός ογκωδέστατου βιβλίου, με το συνοδευτικό έγγραφο του αρμόδιου Υπουργείου που ζητούσε να ενημερωθούν οι δημότες και οι τοπικοί φορείς επί του περιεχομένου και να αποσταλούν τυχόν προτάσεις ή ενστάσεις... Ουσιαστικά, τότε εισήχθη -με πλάγιο τρόπο- στην ελληνική πραγματικότητα μια «νέα» λέξη, αυτή της ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ, με την έννοια ότι το κράτος προτείνει στον πολίτη και ο πολίτης αντιπροτείνει… Τη μελέτη, που είχε παραγγελθεί και πληρωθεί από το ΥΠΕΧΩΔΕ, υπέγραφε το γνωστό γραφείο τού Θύμιου Παπαγιάννη. Τι περιείχε αυτό το βιβλίο; Ξεκινούσε με μία ...άγνωστη φράση: «Ειδική χωροταξική μελέτη Κορινθιακού κόλπου» και με μια λεπτομερέστατη περιγραφή, σπιθαμή προς σπιθαμή σκιαγραφούσε το πώς θα μπορούσε να προχωρήσει η μελλοντική αναπτυξιακή πορεία των παράλιων περιοχών περιμετρικά του Κορινθιακού… -Σήραγγες και κοιλαδογέφυρες, με τις οποίες θα παρακάμπτονταν οι Εθνικοί Άξονες (Αυτοκινητόδρομος, Σιδηρόδρομος) για να μην διχοτομούν τους ασφυχτικά δομημένους παράλιους οικισμούς. -Αυστηρές προδιαγραφές πολεοδόμησης. -Ζώνες πρασίνου, αγροτικές, ήπιας δόμησης. -Ζώνες προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος. -Αρχαιολογικές ζώνες, με πλήρη απαγόρευση οικιστικής δραστηριότητας. κλπ… Πόσοι, όμως, ενημερώθηκαν για εκείνη την μελέτη; Με σιγουριά, μπορεί να δοθεί η εξής απάντηση: Λίγοι πληροφορήθηκαν την ύπαρξή της, λιγότεροι την «έπιασαν» στα χέρια τους, ελάχιστοι τη διάβασαν και την αξιολόγησαν. Πολλοί από αυτούς, που απλώς την «άγγιξαν», άρχισαν τη γκρίνια: «Μα είναι δυνατόν το Κράτος να πληρώνει μελέτες που περιγράφουν …παραμύθια. Άκου, λέει, να περάσουν το τρένο και την Εθνική Οδό με τρία τούνελ κάτω από τα Μάρμαρα (Αιγείρα). Δεν γίνονται αυτά στη σεισμογενή Ελλάδα…» Φυσικά, όλοι και χωρίς δεύτερη κουβέντα την απέρριψαν μετά βδελυγμίας. Όχι, επειδή φοβήθηκαν μη γυρίσει η γη …ανάποδα, αλλά για έναν πολύ - πολύ σοβαρό λόγο. Οι φραγμοί, που θα έμπαιναν στους όρους δόμησης και επέκτασης των οικιστικών ιστών, έγιναν το «κόκκινο πανί». Κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να βάλει «φρένο» στη νέα «belle epoque» -αντιπαροχής εξοχικής κατοικίας- στις ανερχόμενες Ριβιέρες του Κορινθιακού… Και έτσι, η ειδική χωροταξική μελέτη, ενταφιάστηκε με συνοπτικές διαδικασίες!...

Όταν το εύρος των περιβαλλοντικων μας ευαισθησιών είναι οσο το οπτικο μας πεδιο !

1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

ΔΕΚ. 2001 ...Τα χέρια ψηλά στη σύγχρονη πολιτική άποψη

ΔΕΚ. 2001 - "Τα χέρια ψηλά… στη σύγχρονη πολιτική άποψη"… Του Κώστα Ρόζου. Πρόσφατα, έτυχε να συμ­με­τέ­χω σε μί­α “θυελ­λώ­δη” συ­ζή­τη­ση γύ­ρω α­πό τα το­πι­κά πο­λι­τι­κά δρώ­με­να. Στην προ­σπά­θεια των συ­νο­μι­λη­τών να α­να­λύ­σουν τη τρέ­χου­σα κα­τά­στα­ση, α­κού­στη­καν πολ­λές και α­ντι­κρουό­με­νες α­πό­ψεις. Τη στιγμή εκείνην θυ­μήθη­κα κάτι που είχα μάθει στα τέλη της δε­κα­ε­τί­ας του ’70 ως δευ­τερο­ε­τής φοιτητής του Τμήματος Πο­λι­τι­κών Ε­πι­στη­μών της Νομικής Σχο­λής Αθηνών και α­φο­ρού­σε το μάθημα της Πο­λι­τι­κής Ε­πι­κοι­νω­νί­ας (της κατ’ ε­ξο­χήν ε­πι­στή­μης που α­να­λύ­ει τη σχέ­ση ε­ξου­σί­ας – πο­λί­τη και πολί­τη – ε­ξου­σί­ας. Η έννοια της ε­ξου­σί­ας περιέχει όλα τα είδη: Κεντρική – Πε­ρι­φε­ρεια­κή και στο προ­κεί­με­νο την Τοπική). Όταν όμως άρχισα να τους α­φη­γού­μαι την ε­πι­στη­μο­νι­κή ά­πο­ψη που είχε κα­τα­γρα­φεί πριν 25 πε­ρί­που χρό­νια (για το πώς δηλ. α­ντι­λαμ­βα­νό­μα­στε την ε­πι­κοι­νω­νί­α με­τα­ξύ διοι­κού­ντων και διοι­κού­με­νων σή­με­ρα), με διέ­κοψαν λέ­γο­ντάς μου ό­τι τα πράγ­μα­τα έ­χουν αλ­λά­ξει και η ε­πι­κοι­νω­νί­α της ε­ξου­σί­ας με τον πο­λί­τη γί­νε­ται πλέ­ον σε άλ­λες δια­στά­σεις α­φού δια­νύ­ου­με τον αιώ­να της πα­γκό­σμιας πλη­ρο­φό­ρη­σης και ο κα­θέ­νας μας έ­χει ά­με­ση (ε­λεγ­χό­με­νη;) γνώ­ση για το τι γί­νε­ται αυ­τή τη στιγ­μή στη πιο α­πό­μα­κρη γω­νιά του πλα­νή­τη. Αρ­χι­κά συμ­φώνη­σα μα­ζί τους, τους πα­ρε­κά­λε­σα ό­μως να α­πορ­ρί­ψουν τα λε­γό­με­νά μου, ε­φό­σον δεν τα α­σπά­ζο­νται, με­τά το τέ­λος της σύ­ντο­μης το­πο­θέ­τη­σής μου. Τους “πή­γα” λοι­πόν στο πα­νε­πι­στη­μια­κό έ­τος 1978 – 1979 και τους πε­ριέ­γρα­ψα έ­να μο­ντέ­λο διοί­κη­σης που α­φο­ρού­σε μι­κρές κοι­νω­νί­ες σε μί­α υ­πό α­νά­πτυ­ξη υ­πο­θε­τι­κή χώ­ρα με γε­ω­γρα­φι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά πα­ρό­μοια με το χώ­ρο που ζού­με, λέγοντάς τους τα ε­ξής: Πα­ρα­τη­ρή­θη­κε ό­τι σε χω­ριά με κά­τω α­πό 5.000 κα­τοί­κους οι άν­θρω­ποι ζουν μέ­σα σε έ­να σύ­στη­μα πε­ρισ­σό­τε­ρο “κοι­νο­τι­κό” πα­ρά “κοι­νω­νια­κό”, όπου η ο­ρια­κή α­νω­νυ­μί­α δεν υ­πάρ­χει για να ε­ξα­σφα­λί­σει στον κα­θέ­να μια σχετι­κά αυ­τό­νο­μη ζω­ή. Στις πε­ρι­πτώ­σεις αυ­τές ο έ­λεγ­χος της το­πι­κής ε­ξου­σί­ας εί­ναι α­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρος α­πό ό,τι σε πό­λεις ά­νω των 10.000 κα­τοί­κων. Η εκ­με­τάλ­λευση αυ­τής της ι­διαι­τε­ρό­τη­τας α­πό τους διοι­κού­ντες συ­νί­στα­ται στο να δη­μιουρ­γούν το­πι­κούς μη­χα­νι­σμούς πρα­κτό­ρευ­σης και ε­πο­πτεί­ας των πο­λι­τών ε­νώ κά­θε πρω­το­βου­λί­α της α­ντι­πο­λί­τευ­σης γί­νεται α­μέ­σως α­ντι­λη­πτή, ε­πι­ση­μαί­νε­ται και έμ­με­σα α­πο­θαρ­ρύ­νε­ται. Με αυ­τόν τον τρό­πο α­ντι­λαμ­βα­νό­μα­στε για­τί κά­τω α­πό τέ­τοιες συν­θή­κες η “κα­τεύ­θυν­ση” της πο­λι­τι­κής ε­πι­κοι­νω­νί­ας ε­νι­σχύ­ει πε­ρισ­σό­τερο την υ­φι­στά­με­νη πο­λι­τι­κή κα­τά­στα­ση (συ­μπο­λί­τευ­ση) πα­ρά την α­ντι­τι­θέ­με­νη σε αυ­τή πο­λιτι­κή το­πο­θέ­τη­ση (α­ντι­πο­λί­τευ­ση). Σε ο­ρι­σμέ­νες μά­λι­στα πε­ρι­πτώ­σεις που ο α­πο­κλει­σμός των πο­λι­τι­κών α­ντι­πά­λων α­πό το διοι­κη­τι­κό μη­χα­νι­σμό εί­ναι λι­γό­τε­ρο ή πε­ρισ­σό­τε­ρο γε­νι­κός οι το­πι­κοί διοι­κη­τι­κοί πα­ρά­γο­ντες θε­ω­ρού­νται α­πό τους δη­μό­τες ως φορείς πραγ­μα­τι­κής πο­λι­τι­κής ε­ξου­σί­ας. Αυ­τό μπο­ρεί να έ­χει κα­τα­στρε­πτι­κές συ­νέ­πειες στην ε­ξέ­λι­ξη μιας πε­ριοχής, με την πα­θη­τι­κή α­πο­δο­χή α­πό την πλευ­ρά των διοι­κού­με­νων “πα­ντός κρα­τού­ντος” (Πλή­ρης α­δια­φο­ρί­α για τις πο­λι­τι­κές ε­ξε­λί­ξεις!) Και αυ­τό για να μη δυ­σα­ρε­στού­νται οι πα­ρά­γο­ντες και να διεκ­πε­ραιώ­νο­νται οι μι­κρο­ϋ­πο­θέ­σεις (ρου­σφέ­τια)!... Ε­δώ, με διέ­κοψε α­πό­το­μα έ­νας α­πό τους συ­νο­μι­λη­τές μου, που μάλ­λον θε­ώ­ρη­σε ό­τι ο ο­ρι­σμός “πα­ρά­γο­ντες - ρου­σφέ­τια” ί­σως α­φο­ρούσε και αυ­τόν, λέ­γο­ντάς μου: Τι εί­ναι αυ­τά που λες, δεν βρι­σκό­μα­στε στη δε­κα­ε­τί­α του 1930! Σε λί­γες μέ­ρες πα­τά­με το 2002 και τί­πο­τα α­πό τα πα­ρα­πά­νω δεν ι­σχύ­ει σή­με­ρα ε­δώ... Πα­ρα­δέ­χτη­κα τη “λαν­θα­σμέ­νη” το­πο­θέ­τη­σή μου, α­φή­νο­ντας τους υ­πολοί­πους να συ­νε­χί­σουν την πο­λι­τι­κή α­νά­λυ­ση της το­πι­κής κα­τά­στα­σης, α­φού πεί­στη­κα ό­τι η το­πο­θέ­τη­σή μου εί­ναι(;) ε­κτός τόπου και χρό­νου, μη έ­χοντας κα­μί­α σχέ­ση με τη ση­με­ρι­νή “ε­ξου­σί­α”... Με λί­γα λό­για σή­κω­σα τα χέ­ρια ψη­λά α­πέ­να­ντι στη σύγ­χρο­νη πο­λι­τι­κή πραγ­μα­τικό­τη­τα, α­να­λο­γι­ζό­με­νος την “λαν­θα­σμέ­νη γνώ­ση” που μας δί­δα­σκε ο γνω­στός Κα­θη­γη­τής Πο­λι­τι­κής Ε­πι­στή­μης κ. Με­τα­ξάς! Το μό­νο που δεν ξέ­ρω πά­ντως, εί­ναι αν έ­χουν πει­στεί και οι υ­πό­λοιποι...

14 Δεκ 2011

14-12-2011: Θανάτωση και κακομεταχείριση ζώων (σκύλων) στις περιοχές της Ακράτας και της Αιγείρας

Σχετικά με πρόσφατες καταγγελίες του Συλλόγου Προστασίας Αδέσποτων Ζώων Ακράτας που αφορούσαν περιστατικά θανάτωσης και κακομεταχείρισης ζώων (σκύλων) στις περιοχές της Ακράτας και της Αιγείρας,

5 Δεκ 2011

5-12-2011: Σύσκεψη στην Περιφέρεια για εργοστάσιο στερεών αποβλήτων

«Και τώρα τρέχουμε… αφού χάθηκε πολύτιμος χρόνος!»
«Τρέξτε γρήγορα. Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας μπορεί να γίνει Περιφέρεια – πρότυπο στη διαχείριση των απορριμμάτων. Αντικειμενικά έχουμε μπροστά μας μια μεγάλη ευκαιρία να το πετύχουμε». Αυτό επεσήμανε ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας Απόστολος Κατσιφάρας

18 Νοε 2011

18-11-2011: Εξαρθρώθηκε εγκληματική ομάδα που εκτέλεσε συμβόλαιο θανάτου

Είχε δολοφονήσει έναν 59χρονο επιχειρηματία στο Αίγιο.
 Ετοίμαζαν και άλλο συμβόλαιο, την κόρη του θύματος.
Εξαρθρώθηκε, μετά από πολύμηνες αστυνομικές έρευνες του Τμήματος Ασφαλείας Αιγίου, εγκληματική ομάδα η οποία, στις αρχές Φεβρουαρίου, είχε εκτελέσει συμβόλαιο θανάτου 59χρονου ημεδαπού επιχειρηματία, στο κέντρο της πόλης του Αιγίου. Την εντολή εκτέλεσης του συμβολαίου είχε δώσει 46χρονος ημεδαπός, επιχειρηματίας, που διατηρούσε επαγγελματικές σχέσεις με το 59χρονο θύμα.

7 Νοε 2011

7 Νοεμ. 2011: Εγκαίνια Γραφείων Τοπικής Κοινότητας Αιγείρας

Με 10 μήνες καθυστέρηση (από την εφαρμογή τού Καλλικράτη), απέκτησε και η Τοπική Κοινότητα Αιγείρας το δικό της γραφείο. Ίσως ήταν το μοναδικό χωριό του Δήμου Αιγιαλείας που δεν διέθετε κάποιο οίκημα στέγασης του Τοπικού Συμβουλίου. Στα εγκαίνια, που έγιναν το μεσημέρι τής Δευτέρας 7 Νοεμβρίου 2011,

28 Οκτ 2011

28-10-2011- Γεώργιος Παπαγιαβής - Ο γηραιότερος Αχαιός Πολιτικός καταθέτει στον “Φ” τις αναμνήσεις μιας πολυτάραχης περιόδου…

Ο Γεώργιος Παπαγιαβής τη δεκαετία του '70
Απεβίωσε στις 28/10/2011. H KHΔEIA TOY EΓINE ΣΤΙΣ 31 OKTΩBPIOY ΑΠΟ ΤΟΝ I. N. AΓIOY ANΔPEA, ΣTHN ΠATPA.
Την Παρασκευή 25/11/2011 και ώρα 7.30 μμ πραγματοποιήθηκε εκδήλωση - πολιτικό μνημόσυνο του Γεωργίου Παπαγιαβή, δικηγόρου, Βουλευτή και Υφυπουργού. Την εκδήλωση οργάνωσε ο Δικηγορικός Σύλλογος Πατρών, του οποίου ο Γεώργιος Παπαγιαβής υπήρξε μέλος, μαζί με τους παλαιούς του φίλους. Ομιλητές: ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Πατρών κ. Παπάκος και οι παλαιοί συνάδελφοί του στη Βουλή κ.κ. Βασίλης Μπεκίρης, Γρηγόρης Σολωμός, Δημήτρης Κατσικόπουλος και ο Δημήτρης Γεωργόπουλος. 

ΜΑΪΟΣ 2007 - Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΓΙΑΒΗ ΣΤΟΝ "Φ"
Πριν αρ­κε­τό και­ρό ο «Φ» εί­χε α­πο­φα­σί­σει να πα­ρου­σιά­σει με μια α­πο­κλει­στι­κή συ­νέ­ντευ­ξη τον γηραιό­τε­ρο Α­χαιό Πο­λι­τι­κό, τον γνω­στό σε ό­λους μας Γε­ώρ­γιο Πα­πα­για­βή.

1 Οκτ 2011

Οκτ. 2011: Το ελληνικό κράτος να θέσει προτεραιότητες για Ολυμπία Οδό...


«ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ...;» ΓΙΑ ΔΡΟΜΟ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

Η περικοπή του φυσικού αντικειμένου δύο εκ των πέντε οδικών αξόνων που κατασκευάζονται με σύμβαση παραχώρησης, η υποκατάσταση ορισμένων εμπορικών τραπεζών από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), η δημιουργία μηχανισμού εγγυήσεων (πάλι μέσω της ΕΤΕπ), ώστε να εξασφαλίζεται η ομαλή καταβολή των δόσεων για τα δάνεια, και ανατροπές στις δανειακές συμβάσεις περιλαμβάνει το τελικό σχέδιο για την επανεκκίνηση των έργων.

29 Σεπ 2011

Απόφαση για την Μελέτη Περιβαλλοντικών επιπτώσεων του αυτοκινητοδρόμου στο Δερβένι που αναφέρεται και στην Αιγείρα


 ΣτΕ 3043/2011  [Νόμιμη α.ε.π.ο. για τον οδικό άξονα "Κόρινθος-Πάτρα"]
Πρόεδρος: Α. Θεοφιλοπούλου. Εισηγητής: Αντ. Ντέμσιας. Δικηγόροι: Γ. Δελλής, Α. Κουτούκη
Δεν απαιτείται η έκδοση Ειδικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού για το οδικό δίκτυο της χώρας ούτε οι σχετικές ρυθμίσεις πρέπει να διαγράφονται στο Γενικό Πλαίσιο. Εξ άλλου, η κατ’ αρχήν επιλογή της δημιουργίας του αυτοκινητόδρομου μέσω σχεδιασμού σε επίπεδο Περιφέρειας συνάδει με το άρθρο 24 του Συντάγματος και την επιταγή ορθολογικού χωροταξικού σχεδιασμού.
Η προσβαλλόμενη πράξη είναι επαρκώς αιτιολογημένη, δεδομένου ότι ενόψει του περιεχομένου της οικείας ΜΠΕ λαμβάνονται υπόψη οι επιπτώσεις του έργου στις χρήσεις γης και στο ανθρωπογενές και οικιστικό περιβάλλον και σταθμίζονται με τις επιπτώσεις στο φυσικό περιβάλλον (μορφολογία εδάφους, τοπίο, διαχείριση υλικών εκσκαφής, υδατορεύματα).

4 Σεπ 2011

Σεπτ. 2011: Επανεκκίνηση ΕΡΓων ΟΣΕ σε Αιγείρα και Κράθιο


Επαναδραστηριοποίηση στην κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής στο ύψος της Αιγείρας και του Κραθίου παρατηρείται τις τελευταίες μέρες.

3 Σεπ 2011

Σεπτ. 2011: Oπλοκατοχή στην Ακράτα, Αυτοκίνητο στη θάλασσα, Καταδίωξη στην Αιγείρα…! κ.α.

Αυτοκίνητο στη θάλασσα: Αιγείρα 10/9/2011 ώρα 12,30 μ.μ.  «έφυγε» μόνο του (μάλλον λόγω χειροφρένου) στον τελευταίο κάθετο δρόμο πλησίον του Θολοπόταμου Έκπληκτοι, αλλά και πολύ τυχεροί, οι παρακείμενοι κολυμβητές το είδαν να περνά δίπλα τους για ένα «μακροβούτι» στον Κορινθιακό…!!! 

.

2 Σεπ 2011

Σεπτ. 2011: Μαύρα μαντάτα: Αργεί πολύ το «φως στα τούνελ» της Ολυμπίας οδού…

Πρώτα θα εξοφληθούν 120 εκατομμύρια Ευρώ και μετά θα βάλουν μπροστά τις μηχανές!
Τρεις μήνες μετά τη συμφωνία του Μνημονίου Συναντίληψης μεταξύ της εταιρείας και του Ελληνικού Δημοσίου, η ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ Α.Ε. με ανακοίνωσή της στις 8 Σεπτεμβρίου 2011 διευκρινίζει τα ακόλουθα:

1 Σεπ 2011

Σεπτ. 2011: Στα "σκαριά" μελέτη για κανόνες δόμησης στην Αχαΐα...

αποκλειστικό...

Σεπτ. 2011: Θα φτάσει το τρένο στην Πάτρα... Αισιόδοξο αλλά ...δυσκολοπίστευτο !!!

Από τον Δεκ. του 1997 γράφω στον «Φ» για το «άγιο» τρένο που ήτανε στο …δρόμο για Πάτρα!!! Δεκάδες ανακοινώσεις εξαγγελιών ολοκλήρωσης έχουν αποσταλεί αλλά ο χρόνος συνέχεια τις διαψεύδει…
Ευχή τούτη εδώ η ανακοίνωση που λάβαμε πριν λίγα λεπτά να μη πάει στράφι… Τουλάχιστον να το φέρουν το 2014 μέχρι τα Μαύρα Λιθάρια (κι ας γκρεμίσουν και τα αρχαία)… Από εκεί και πέρα θα κολυμπήσουμε για μερικά παραπάνω χρόνια...
Πριν διαβάστε την ανακοίνωση ρίχτε μια ματιά σε αυτό που είχαμε γράψει στο «Φ» 3 μέρες πριν την σύσκεψη:

26 Αυγ 2011

26 - 8 -2011 Μοναδικές στιγμές στο θέατρο αρχαίας Αιγείρας


Ήταν πράγματι μια ιστορική στιγμή, που θα αποτελέσει ορό­σημο για την αναστήλωση και ανάδειξη του ση­μα­ντι­κότερου αρχαιο­λογικού χώρου της Αιγιαλείας…
Το έναυσμα για την εκδήλωση, που συν­- δι­οργάνωσε ο Δήμος Αιγιαλείας με την ΣΤ΄ Εφορεία Προϊστο­ρι­κών & Κλασικών Αρχαιοτήτων σε συ­νεργασία με τους τοπικούς φορείς, έδωσε η έναρξη των εργασιών ανάδειξης και βελτίωσης της επισκεψιμότητας του χώρου με ποσό 470 χιλ. Ευρώ και φορέα υλοποίησης την ΣΤ΄ Εφορεία.

1 Αυγ 2011

ΑΥΓ. 2011: Αιγείρα “γιοκ” !!! και το Το ΣΧΟ­Ο­ΑΠ της Δη­μο­τι­κής Ε­νό­τη­τας Αι­γεί­ρας

Αιγείρα “γιοκ” !!!
Εδώ που τα λέμε, ουδέποτε η Αιγείρα είχε μια αξιοπρεπή ένδειξη ύπαρξής της επί της Εθνικής Οδού… Το μόνο που θυμόμαστε ήταν μια μικρή κίτρινη πινακίδα που μπήκε στον κόμβο της Ακράτας λίγο μετά την ίδρυση του Δήμου Αιγείρας και συγκεκριμένα για τις ανάγκες του συνεδρίου Αστροφυσικής, που διοργάνωσε ο Δήμος τον Μάιο του 2000…

2 Ιουλ 2011

Προσπαθούν να απαλλαγούν από τα σημαντικά Αχαϊκά περιβαλλοντικά προβλήματα “παρκάροντας” τα σκουπίδια στην “ασήμαντη” Κακή Χούνη...

Πο­τέ δεν εί­χα­με δια­νο­η­θεί ό­τι ο τί­τλος του “Φ” τον Μάρ­τιο του 1999 για τον ΧΥ­ΤΑ Αι­γεί­ρας “Ο­ΛΑ Ε­ΔΩ μέ­χρι και του Ρί­ου…;” θα ή­ταν διαχρονικά τό­σο ε­πί­και­ρός και (πά­ντα με ε­ρω­τη­μα­τι­κό) προ­φη­τι­κός, για τα ό­λα ό­σα συμ­βαί­νουν με τη δια­χεί­ρι­ση των σκου­πι­διών στην Α­χα­ΐ­α και ει­δι­κά στην Αι­για­λεί­α.
Ό­σο δε για το πρω­το­σέ­λι­δο του Ιου­νί­ου του 2009: “Μπά­χα­λο η Α­χα­ϊ­κή πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή πο­λι­τι­κή!”, δεν υ­πάρ­χει αμ­φι­βο­λί­α ό­τι κά­θε μέ­ρα ε­πι­βε­βαιώ­νε­ται ό­λο και πιο πο­λύ…

1 Ιουλ 2011

Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !

Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές:
Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας…

2 Ιουν 2011

ΜΑΪΟΣ 2011. ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΧΥΤΑ ΑΙΓΕΙΡΑΣ

 ΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΜΗΜΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΕΚΘΕΣΗ ΟΜΑΔΑΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΘΕΜΑ «ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ ΣΤΙΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ ΑΧΑΪΑΣ ΚΑΙ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΩΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΩΝ»
ΜΑΪΟΣ 2011
------------------------------------------------------------------------
Αποτύπωση ΧΥΤΑ Αιγείρας
Α. Στοιχεία Επιθεώρησης
Ημερομηνία επίσκεψης : Παρασκευή 30 Μαρτίου 2011,

1 Ιουν 2011

ΙΟΥΝ. 2011: Κολυμπάμε ελεύθερα… Καθαρές οι ακτές

Πάτρα, 22 Ιουνίου 2011
Απόφαση με την οποία ορίζεται σε ποιες ακτές στην Περιφερειακή Ενότητα Αχαΐας δεν επιτρέπεται η κολύμβηση εξέδωσε σήμερα η Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας και Κοινωνικής Μέριμνας Αχαΐας.
Στην απόφαση την οποία υπογράφει ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας κ. Θεόδωρος Λάμπος αναφέρεται ότι «απαγορεύεται η χρήση των θαλάσσιων νερών για κολύμβηση στις περιοχές της Περιφερειακής Ενότητας Αχαΐας

2 Μαΐ 2011

MAI.2011 - Καταθλιπτικό τοπίο, τα «εγκαταλελειμμένα» έργα...


Αυ­το­κι­νη­τό­δρο­μος... Τώ­ρα που μπο­ρούν να δου­λέ­ψουν στα α­παλ­λο­τριω­θέ­ντα, τρά­βη­ξαν «φρέ­νο» στις μπουλ­ντό­ζες !
Την κα­τά­στα­ση που υ­πήρ­χε στα ερ­γο­τά­ξια τής Ο­λυ­μπί­ας Ο­δού (Πα­τρών – Κο­ρίν­θου) την εί­χα­με πε­ρι­γρά­ψει και στο προ­η­γού­με­νο «Φ».
Έ­να α­τε­λεί­ω­το πα­ζά­ρι με­τα­ξύ κα­τα­σκευα­στών, Υ­πουρ­γεί­ου και Τρα­πε­ζών μό­λις εί­χε ξε­κι­νή­σει με σκο­πό την «ε­πι­και­ρο­ποί­η­ση» ων συμ­βά­σε­ων, με τις 19 ε­ται­ρεί­ες και τις 26 τρά­πε­ζες που συμ­με­τέ­χουν στις κοι­νο­πρα­ξί­ες κα­τα­σκευ­ής και εκ­με­τάλ­λευ­σης των 5 αυ­το­κι­νη­το­δρό­μων σε ό­λη την Ελ­λά­δα, που πε­ριε­λάμ­βα­νε το «πα­κέ­το» Γ. Σου­φλιά του 2007.
Φαί­νε­ται ό­μως ό­τι οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, που συ­νε­χί­ζο­νται ε­δώ και και­ρό δεν κα­τα­λή­γουν σε συμ­φω­νί­α των ε­μπλε­κο­μέ­νων πλευ­ρών. Α­πο­τέ­λε­σμα, εί­ναι το επ’ α­ό­ρι­στον «κλεί­σι­μο» των ερ­γο­τα­ξί­ων και οι μό­νες ερ­γα­σί­ες που συ­νε­χί­ζο­νται εί­ναι μέ­σα στις σή­ραγ­γες (κυ­ρί­ως για λό­γους προ­στα­σί­ας α­πό εν­δε­χό­με­νες κα­ταρ­ρεύ­σεις).
Η τρα­γι­κή ει­ρω­νεί­α εί­ναι, ό­τι μία α­πό τις «γκρί­νιες» των κα­τα­σκευα­στών, ό­τι δηλ. δεν προ­χω­ρού­σε το έρ­γο λό­γω α­παλ­λο­τριώ­σε­ων έ­πα­ψε να ι­σχύ­ει αφού α­πό τις αρ­χές Μα­ΐ­ου μπο­ρούν πλέ­ον να μπουν στα α­παλ­λο­τριω­θέ­ντα (Αι­γεί­ρα, Α­κρά­τα κοκ), συ­νέ­βη το α­ντί­θε­το: α­πε­σύρ­θη­σαν οι μπουλ­ντό­ζες!
Και ε­νώ υ­πήρ­χε δια­βε­βαί­ω­ση των ερ­γο­δο­τών προς τους ε­κα­το­ντά­δες ερ­γα­ζό­με­νους στα ο­δι­κά έρ­γα ό­τι θα ξα­νά­πια­ναν δου­λεί­α αρ­χές Ιου­νί­ου, υ­πάρ­χει πλέ­ον φη­μο­λο­γί­α ό­τι η η­με­ρο­μη­νία ε­πα­νέ­ναρ­ξης θα εί­ναι πο­λύ μα­κριά, ί­σως το φθι­νό­πω­ρο -μπορεί και Χρι­στού­γεννα...
Και αυ­τό, ε­πει­δή οι τρά­πε­ζες εξα­κο­λου­θούν να «στυ­λώ­νουν» τα πό­δια για­τί θε­ω­ρούν ό­τι τα έρ­γα δεν εί­ναι βιώ­σι­μα...
Με αυ­τή την κα­τά­στα­ση, οι προ­τά­σεις τού Υ­πουρ­γεί­ου δεν φαί­νε­ται να με­τρά­νε. Το Δη­μό­σιο, προ­κει­μέ­νου να συ­νε­χί­σουν τα έρ­γα, α­να­λαμ­βά­νει το κό­στος της μεί­ω­σης διο­δί­ων α­πό 25% έ­ως 30% για τα κα­τα­σκευα­σμέ­να τμή­μα­τα των αυ­το­κι­νη­το­δρό­μων ε­πί 3 χρό­νια και ταυ­τό­χρο­νη μεί­ω­ση 50% για τα υ­πό κα­τα­σκευ­ή τμή­μα­τα. Πα­ράλ­λη­λα δια­σφα­λί­ζει σε πρώ­τη φά­ση πο­σό 500 ε­κα­τομ­μυ­ρί­ων ευ­ρώ α­πό τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, το ο­ποί­ο θα λει­τουρ­γή­σει ως εγ­γύ­η­ση για τη χρη­μα­το­δό­τη­ση των έρ­γων 6-8 μη­νών, μέ­χρις ό­του α­να­λά­βει ρό­λο η ε­ται­ρεί­α ει­δι­κού σκο­πού Ελ­λη­νι­κοί Αυ­το­κι­νη­τό­δρο­μοι, η ο­ποί­α θα ι­δρυ­θεί µε προί­κα τα μελ­λο­ντι­κά έ­σο­δα (20 δισ. ευ­ρώ) α­πό τα διό­δια, που θα πα­ρέ­χει τις εγ­γυ­ή­σεις για τις χρη­μα­το­δο­τή­σεις.
Αν στα­μα­τή­σουν τα έρ­γα, το Δη­μό­σιο θα πρέ­πει να κα­τα­βά­λει ως α­πο­ζη­μί­ω­ση 2,5 δισ. ευ­ρώ.
Η ε­μπλο­κή των προ­σπα­θειών ε­πα­νέ­ναρ­ξης τού έρ­γου, εμ­μέ­σως πλην σα­φώς ε­πι­βε­βαιώ­θη­κε και α­πό τον αρ­μό­διο Υ­πουρ­γό Δη­μή­τρη Ρέπ­πα, στις 29 Μα­ΐ­ου 2011, κα­τά τη διάρ­κεια της ε­πί­σκε­ψης τού Πρω­θυ­πουρ­γού στα Κα­λά­βρυ­τα, ο ο­ποί­ος τόνι­σε ό­τι οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις συ­νε­χί­ζο­νται και επιμένει ότι εντός τού Ιουνίου θα βρε­θεί λύ­ση (εφόσον “επικαιροποιηθούν” από τη Βουλή οι συμβάσεις Σουφλιά)...
Παράλληλα ο Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Δημήτρης Ρέππας, ανακοίνωσε στις 10 Ιουνίου 2011 μεταξύ άλλων:
«Ανακοινώνουμε σήμερα τη θετική κατάληξη του διαλόγου με τους παραχωρησιούχους και τους εκπροσώπους των Τραπεζών, προκειμένου να διαμορφώσουμε ένα σύμφωνο συναντίληψης εντός του οποίου θα αναζητήσουμε -και από αυτό θα προκύψουν- οριστικές λύσεις για την αντιμετώπιση των προβλημάτων σχετικά με τους πέντε μεγάλους αυτοκινητόδρομους.
...Έχει πολύ μεγάλη αξία να τονίσουμε ότι η συμφωνία στην οποία έχουμε καταλήξει και μονογράφτηκε από τον Γενικό Γραμματέα και τους εκπροσώπους των παραχωρησιούχων, που είναι η πλευρά με την οποία συμβάλλεται το Δημόσιο, είναι μια συμφωνία η οποία στηρίζεται στο πνεύμα και το γράμμα των αρχικών συμβάσεων που προβλέπει το πλαίσιο, συγκεκριμένη κατανομή κινδύνων μεταξύ των μερών, συγκεκριμένες υποχρεώσεις και αρμοδιότητες για κάθε συμβαλλόμενο.
...Ξεκινούμε μια συζήτηση προκειμένου να εξειδικεύσουμε πλέον αυτό το πλαίσιο, όσον αφορά στις τεχνικές λύσεις, όσον αφορά στην τεκμηρίωση της βιωσιμότητας αυτού του μεγάλου αναπτυξιακού προγράμματος και πιστεύω ότι μέσα στον επόμενο μήνα θα είμαστε έτοιμοι να κάνουμε μια ανακοίνωση εξίσου αισιόδοξη, για το ότι οι Τράπεζες, όπως μέχρι τώρα κατ’ αρχήν δέχονται, παραμένουν στο πρόγραμμα αυτό. Θα επιβεβαιώσουν την οριστική θέση τους, εμπράκτως πλέον, με τη συνέχιση της καταβολής των ποσών στο πλαίσιο των δανείων, προκειμένου να ξεκινήσει η κατασκευή νέων τμημάτων σε αυτούς τους αυτοκινητόδρομους.
Τα θέματα είναι πολυσύνθετα, τα προβλήματα δεν έχουν εξαλειφθεί. ...αύριο κιόλας, ξεκινούμε, χωρίς να ξεκινά από το μηδέν αυτή η συζήτηση, τις διαπραγματεύσεις μας με τις Τράπεζες. Όταν λέω εμείς, εννοώ όχι μόνον το Υπουργείο μας, αλλά και το Υπουργείο Οικονομικών. Σύμφωνα με τις δηλώσεις του αρμόδιου Υπουργού στο πλαίσιο της συνέντευξης στην οποία αναφέρθηκα, υπάρχουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει. Γνωρίζετε ότι έχει ανακοινωθεί η δημιουργία Ανώνυμης Εταιρείας του Δημοσίου, της Εταιρείας Ειδικού Σκοπού όπως την είχαμε τότε αναγγείλει. Γνωρίζετε επίσης ότι έχει ανακοινωθεί η πρόσληψη συμβούλων για το πρόγραμμα των αυτοκινητοδρόμων. Πρόκειται να υπογραφούν οι σχετικές συμβάσεις αυτές τις ημέρες. Η συζήτηση αυτή, εφ’ όσον επιδειχθεί και από την άλλη πλευρά το πνεύμα ευθύνης που μέχρι τώρα έχει δείξει μπορεί να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος Ιουλίου. Αυτό σημαίνει ότι θα έχουμε κάνει ένα τεράστιο άλμα, ώστε πολύ πιο γρήγορα από ό,τι είχαμε υπολογίσει στην αρχή, -και στην αρχή, είχα υπενθυμίσει ότι θα απαιτηθεί ένα διάστημα αρκετών μηνών, έως το τέλος του 2011 για να επιτευχθεί συμφωνία- τα έργα αυτά θα απεμπλακούν. ...

1 Μαΐ 2011

ΜΑΙ 2011: ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΚΤΩΝ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΠΟ ΔΙΑΒΡΩΣΗ

Η “άγνωστη” αντιδιαβρωτική μελέτη με την οποία μπορεί να είχαν σώσει την παραλία τής Αιγείρας
Κάθε άνοιξη, εδώ και μια 20ετία, ανοίγει η κουβέντα και συνεχίζεται για κάνα δυό μήνες...
Μετά το ξεχνάμε και περιμένουμε την επόμενη χρονιά να μας το ξαναθυμίσει ο “Στρατηγός” άνεμος, ο οποίος σε συνεργασία... με τον “θαλασσοκράτορα” Ποσειδώνα κάθε χειμώνα μάς αφήνουν μερικές τρυπούλες

1 Απρ 2011

Απρ. 2011: Παίρνουν το Λύκειο από την Αιγείρα;


(Σεπτέμ. 2011)  Παράταση "ζωής" για το Λύκειο Αιγείρας... Τη γλύτωσε την κατάργηση και υπαγωγή του από την φετινή σχολική χρονιά στο Λύκειο Ακρατας, το Λύκειο Αιγείρας. Πείστηκε τελικά το Υπουργείο και δεν υλοποίησε την απόφαση για το οριστικό κλείσιμο αυτού του σχολείου. Τώρα, όλα εστιάζονται στο πόσο θα διαρκέσει η "αναστολή" κατάργησης… 
Απρ. 2011 Ποιοι προσπαθούν να εκτονώσουν το σχολικό “Καλλικράτη” στην Αχαΐα, μεθοδεύοντας την κατάργηση του Λυκείου Αιγείρας...;

1 Φεβ 2011

ΦΕΒ.2011 - Το φαινόμενο της Αιγειράτικης «αδιαφορίας»

Η επίσημη πρώτη τού 3μελούς Τοπικού Συμβουλίου Αιγείρας έγινε το μεσημέρι τής 31ης Ιανουαρίου 2011.

Σαν να μη πέρασε μια μέρα... Θέματα από τη δεκαετία τού ’90 στην ημερήσια διάταξη!
Ουσιαστικά, εγκαινιάστηκε για την Αιγείρα (όπως για όλα τα χωριά) η 3η διοικητική της περίοδος - αυτή τού Καλλικράτη, με την οποία η Αιγείρα, ξεπερνώντας το επί 12ετία «σύνδρομο» της έδρας τού Καποδιστριακού Δήμου, επανήλθε στην επίλυση των θεμάτων που περιλαμβάνονται στα πριν τού 1998 γεωγραφικά όριά της.

ΦΕΒΡ. 2011 - Αναζητούνται “αλγόριθμοι” για να ξεπεραστούν οι “αργόρυθμοι” κατασκευής τού Αυτοκινητόδρομου...

Το κράτος καλείται να λύσει τον αλγόριθμο του προβλήματος, οι κατασκευαστές συνεχίζουν τα έργα με "αργόρυθμους", ενώ η Αχαΐα θα πρέπει να εντάξει στους φόβους της, ότι εκτός από τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο, μπορεί να μη δει ούτε σύγχρονο αυτοκινητόδρομο...
Σε μια κλωστή κρέμονται πλέον οι εργασίες κατασκευής τού δρόμου (εργοτάξιο) Κορίνθου - Πάτρας.
Το πρόβλημα γνωστό, έχει πλήρως αναλυθεί εδώ και πολύ καιρό από την εφημερίδα μας. Το είχαμε τονίσει επανειλημμένα, ότι η εθελοντική επίταξη των εκτάσεων (για να παρακαμφθούν οι χρονοβόρες δικαστικές διαδικασίες απαλλοτριώσεων) δεν απέδωσε καν τα αναμενόμενα. Το ότι έως σήμερα προχώρησε κυρίως η κατασκευή των σηράγγων, οφείλεται στους ιδιοκτήτες των εκτάσεων που ήταν μπροστά στις εισόδους οι οποίοι τις παραχώρησαν και έτσι οι εταιρείες μπόρεσαν να μπουν στα τούνελ!

1 Ιαν 2011

ΙΑΝ. 2011 - Ληστεία στην Αιγείρα

Για τέταρτη φορά λήστεψαν την Εθνική !!!
Δεν είχαν πιάσει ακόμα δουλεία οι υπάλληλοι τής Εθνικής Τράπεζας στην Αιγείρα, όταν λίγα λεπτά πριν τις 8 το πρωί τής Δευτέρας 24 Ιαβουαρίου, έβλεπαν ένα τζιπ να «προσπαθεί» να μπει μέσω της τζαμαρίας στα ταμεία!!!