ττττττ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Αρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Αποχετευτικό
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Τι θα γινει, θα παρετε κανενα σκουπιδι στην Αιγειρα και από την Πατρα

    1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

    1 Ιουν 1999

    ΙΟΥΝ. 1999 - Δι(σ)κόφρενο στην ανάπτυξη της Αιγείρας

    Η απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας για το Σχέδιο Πόλεως
    Στον αέρα τινάχθηκαν προσπάθειες δεκαπέντε και πλέον χρόνων, καθώς και δεκάδες εκατομμυρίων χάθηκαν, ύστερα από την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας που ακυρώνει την επέκταση του Σχεδίου Πόλεως στην Αιγείρα.
    Η απρόσμενη αυτή εξέλιξη, που έγινε γνωστή στις 10 Μαϊου, όταν κοινοποιήθηκε η δικαστική απόφαση από δικαστικό επιμελητή στον Δήμο Αιγείρας, φέρνει τα πάνω κάτω στην περαιτέρω οικιστική ανάπτυξη της περιοχής, αφού απαγορεύει την εφαρμογή της επέκτασης του πολεοδομικού Σχεδίου η οποία ως γνωστό ευρίσκετο στα τελικά στάδια υλοποίησής της.
    Η συγκεκριμένη απόφαση πάρθηκε ύστερα από προσφυγή των κληρονόμων του κτήματος Μεντζελόπουλου, της Αρμάντ Χας Ανδρέου Μεντζελοπούλου και της Κορίνας Ανδρέου Μεντζελοπούλου,
    ήδη συζύγου Πιέρ Πετί, κατοίκων Παρισίων Γαλλίας, οι οποίες στρέφονταν κατά του Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και ζητούσαν να ακυρωθεί η υπ’ αριθμ. Χ. 10779/1992 απόφαση του Νομάρχου Αχαΐας “περί εγκρίσεως Μελέτης και Επέκτασης (Μ.Ε.Π. + Μ.Ε.Ε.) οικισμών Αιγείρας και Οικονομεϊκων της Κοινότητας Αιγείρας. (ο “Φ” είχε αναφέρει την ύπαρξη της προσφυγής στο φύλλο του Φεβρουαρίου 1999).
    Το δικαστήριο έκρινε παράνομη και αντισυνταγματική τη Νομαρχιακή απόφαση και την ακύρωσε με την 3692/1998 απόφαση του Ε’ τμήματος. Στο σκεπτικό της απόφασης μεταξύ άλλων αναφέρονται ότι: "οι διατάξεις που αναθέτουν στον Νομάρχη την αρμοδιότητα εγκρίσεως, τροποποιήσεως και επεκτάσεως του ρυμοτομικού σχεδίου και καθορισμού των όρων δομήσεως των οικισμών που έχουν χαρακτηρισθεί ως παραλιακοί, αντίκεινται στο άρθρο 43 παρ. 2 εδ. τελευταίο του Συντάγματος και είναι ανίσχυρες, η αρμοδιότητα δε αυτή πρέπει να ασκείται με την έκδοση προεδρικού διατάγματος.
    Κατά τα προκύπτοντα από τα στοιχεία του φακέλου (κυρίως από την υπ’ αριθ. πρωτ. ΧΕ οικ. 201/22-9-92 εισήγηση του Τμήματος Πολεοδομίας Νομαρχίας Αχαΐας προς το Νομαρχιακό ΣΧΟΠ), η οριοθετημένη περιοχή του οικισμού έχει εμβαδόν 100 στρεμμάτων, με την προσβαλλομένη δε απόφαση εντάσσεται στα όρια του οικισμού και πολεοδομείται επί πλέον έκταση 320 στρεμμάτων. Στην περιοχή αυτή επεκτάσεως ευρίσκεται και το φερόμενο ως ανήκον στις αιτούσες ακίνητο, οι αιτούσες δε, με ένστασή τους απορριφθείσα από το Κοινοτικό Συμβούλιο Αιγείρας και το ΣΧΟΠ, είχαν ζητήσει την εξαίρεση του ακινήτου τους από την πολεοδόμηση, προβάλλουσες ότι αυτό αποτελεί συμπαγή γεωργική έκταση.
    Από τα δεδομένα αυτά, μη νομίμως με την προσβαλλομένη απόφαση πολεοδομείται με βάσει τις εξαιρετικές διατάξεις του από 20/30-8-1985 π. δ/τος έκταση πολλαπλασίως μεγαλύτερη του αρχικώς οριοθετημένου οικισμού και υπερβαίνουσα, ως εκ τούτου, το κατά τα ήδη εκτεθέντα εύλογο όριο, χωρίς μάλιστα να εκτίθενται οι λόγοι που επιβάλλουν την επέκταση αυτή, μη νομίμως δε η ως άνω πολεοδόμηση γίνεται με την έκδοση νομαρχιακής αποφάσεως και όχι προεδρικού διατάγματος. Συνεπώς η προσβαλλομένη νομαρχιακή απόφαση πρέπει, κατά τα βασίμως προσβαλλόμενα με την κρινόμενη αίτηση, να ακυρωθεί και η αίτηση να γίνει δεκτή."
    Τα ερωτηματικά που μπαίνουν με την απόφαση αυτή για το τι μέλλει γενέσθαι είναι πολλά και ίσως αναπάντητα, αφού όλα πλέον πρέπει να ξεκινήσουν από την αρχή.
    Τη στιγμή μάλιστα που η παραλιακή ζώνη του Δήμου Αιγείρας απειλείται με συρρίκνωση λόγω των διαπλατύνσεων της Νέας Εθνικής Οδού και του σιδηροδρομικού δικτύου, το σταμάτημα του σχεδίου ήταν ότι χειρότερο μπορούσε να συμβεί.
    Παράλληλα, παραμένει άγνωστο πως θα επιλυθούν τα τεράστια προβλήματα που δημιουργούνται, από τις κατατμήσεις των οικοπέδων που έχουν πραγματοποιηθεί, τις αγοραπωλησίες κτημάτων με τιμές οικοπέδων, τις αντιπαροχές που ενδεχομένως βρίσκονται σε εξέλιξη, καθώς και με πολλά άλλα τεχνικοοικονομικά θέματα, αφού είναι δεδομένο ότι κάθε πράξη που στηρίζεται στη συγκεκριμένη απόφαση επέκτασης του σχεδίου της Αιγείρας θα είναι τουλάχιστον ανίσχυρη ή παράνομη.
    Πάντως και οι πλέον αισιόδοξες προβλέψεις τοποθετούν μετά από μία δεκαετία την επανένταξη στην πολεοδόμηση κάποιων μικρών περιοχών, που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούν να πλησιάσουν (έστω κατά το ήμισυ) την ακυρωθείσα πολεοδόμηση των 320 στρεμμάτων.
    Από μηδενική βάση λοιπόν θα πρέπει; να ξεκινήσει πάλι η διαδικασία, ενώ στο προσκήνιο διαφαίνεται ένας νέος κύκλος διαμαρτυριών, ενστάσεων, προσφυγών. Ένα πολύ γνώριμο φαινόμενο που ταλάνισε για πολλά χρόνια την Αιγείρα, όπου κατασπαταλήθηκαν αρκετά εκατομμύρια από τους δημότες για ενστάσεις, και χάθηκε πολύτιμος χρόνος για την εφαρμογή του σχεδίου.
    Το θέμα αυτό θεωρείται ιδιαίτερα σοβαρό και όποια νέα καθυστέρηση θα έχει δραματικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη του Δήμου.
    Όμως, αν και έχει περάσει σχεδόν ένας μήνας από τη γνωστοποίηση της απόφασης δεν έχει έλθει ακόμα προς συζήτηση στην ημερήσια διάταξη του Δημ. Συμβουλίου (οι απαντήσεις στην ερώτηση του Α. Οικονόμου στη συνεδρίαση της 28ης Μαϊου δεν μπήκαν στην ουσία), ώστε να υπάρξει πλήρης ενημέρωση των δημοτών και να παρθούν οι κατάλληλες αποφάσεις.

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !