ττττττ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Αρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Αποχετευτικό
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Θολοπόταμος...
  • 17η Επαρχιακή οδός
  • Γυμνάσιο Αιγείρας
  • Δημοτικό Σχ. Αιγείρας
  • XYTA «Αίγειρας»...
  • Τι θα γινει, θα παρετε κανενα σκουπιδι στην Αιγειρα και από την Πατρα

    1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

    1 Αυγ 2007

    ΑΥΓ. 2007 - Διάλογος… επιτέλους; ή μη μου τους κύκλους τάραττε!

    Σί­γου­ρα δεν μπο­ρού­σα να φα­ντα­στώ το πο­λύ θε­τι­κό α­πο­τέ­λε­σμα που θα εί­χε η ε­πί­σκε­ψη μιας νε­α­ρής μα­θή­τριας (Αι­γει­ρά­τισ­σας α­πό την Α­θή­να) τον πε­ρα­σμένο Αύ­γου­στο στο γρα­φεί­ο μου. Κρα­τού­σε στα χέ­ρια της μια δι­σέ­λι­δη χει­ρό­γρα­φη ε­πι­στο­λή και με πε­ρισ­σή ευ­γέ­νεια με πα­ρα­κά­λε­σε να τη δη­μο­σιεύ­σω. Της το υ­πο­σχέ­θη­κα, κά­ποιες συ­γκυ­ρί­ες ό­μως δεν ε­πέ­τρε­ψαν τό­τε την έ­γκαι­ρη δημο­σί­ευ­σή της. Την ξα­να­θυ­μή­θη­κα φέ­τος και τη δη­μο­σί­ευ­σα στο προ­η­γού­με­νο φύλλο τού «Φ».
    Το γε­γο­νός ό­τι η ε­πι­στο­λή συ­ζη­τή­θη­κε α­μέ­σως με­τά την κυ­κλο­φο­ρί­α τής ε­φημε­ρί­δας (και προ­φο­ρι­κά και γρα­πτά, ε­νώ ο Δή­μος προ­χώ­ρη­σε στην το­πο­θέ­τη­ση νέ­ων α­πα­γο­ρευ­τι­κών stand στον πα­ρα­λια­κό που ε­ξυπη­ρε­τούν πο­λύ κα­λύ­τε­ρα την κυ­κλο­φο­ρί­α των πε­ζών) ή­ταν μί­α πο­λύ θε­τι­κή εξέ­λι­ξη, δεν εί­ναι ό­μως αυ­τό το θέ­μα μας.
    Ε­δώ και πολ­λά χρό­νια έ­χω α­ντι­λη­φθεί ό­τι α­που­σιά­ζει ο διά­λο­γος α­πό την τοπι­κή κοι­νω­νί­α μας. Υ­πάρ­χει φυ­σι­κά, θα μου πεί­τε, πο­λύς και έ­ντο­νος κα­τά τις προ­ε­κλο­γι­κές πε­ριό­δους. Αυ­τός ό­μως εί­ναι «πο­λι­τι­κός» διά­λο­γος και σαν γνή­σιοι Έλ­λη­νες δεν υ­στε­ρού­με. Ο άλ­λος λεί­πει, ο «κοι­νω­νι­κός», για τα θέ­ματα που θα πρέ­πει να α­πα­σχο­λούν κά­θε Δη­μό­τη και α­φο­ρούν το μέλ­λον τού τό­που μας.
    Ε­πι­τέ­λους, λοι­πόν, ας αρ­χί­σου­με α­πό τον πα­ρα­λια­κό μας δρό­μο… Ε­δώ θα μου επι­τρέ­ψε­τε να κα­τα­θέ­σω και ε­γώ τη γνώ­μη μου, ως δη­μό­της. Θε­ω­ρώ ό­τι πρέ­πει να α­πα­γο­ρεύ­ε­ται η κυ­κλο­φο­ρί­α των αυ­το­κι­νή­των κα­τά τη δί­μη­νη κα­λο­και­ρι­νή πε­ρί­ο­δο σε ό­λο το μή­κος του. Α­πό πο­τά­μι σε πο­τά­μι, δη­λα­δή (Κριός – Θο­λο­πό­ταμος).
    Ε­πί­σης, σε προ­η­γού­με­νο φύλ­λο δη­μο­σιεύ­τη­κε ε­ρώ­τη­ση βου­λευ­τή για τα σχο­λεί­α τής Αι­για­λεί­ας, χω­ρίς α­να­φο­ρά (λό­γω μη ε­νη­μέ­ρω­σης) στο Γυ­μνά­σιο – Λύ­κειο Αι­γεί­ρας. Δεν α­κού­στη­κε ό­μως ό­λο αυ­τό το διά­στη­μα κα­νέ­να σχό­λιο δη­μότη, γο­νιού, μα­θη­τή, ώ­στε ο βου­λευ­τής να ε­πα­νυ­πο­βάλ­λει την ε­ρώ­τη­ση στην υ­πουργό Παι­δεί­ας, με την α­να­φο­ρά και στο τε­ρά­στιο πρό­βλη­μα αυ­τού του σχο­λι­κού συ­γκρο­τή­μα­τος.
    Άλ­λο: Α­πό το πε­ρα­σμέ­νο κα­λο­καί­ρι, ο­ρι­σμέ­να α­πό τα φρε­ά­τια ομ­βρί­ων στον μονα­δι­κό πλα­κό­στρω­το πε­ζό­δρο­μο της Αι­γεί­ρας έ­χουν υ­πο­χω­ρή­σει και εί­ναι άκρως ε­πι­κίν­δυ­να στη διέ­λευ­ση των πε­ζών. Το ση­μεί­ο α­πο­τε­λεί το νευ­ραλ­γι­κότε­ρο ση­μεί­ο προ­σέ­λευ­σης στην πα­ρα­λί­α και τα πα­ρα­κεί­με­να ε­στια­τό­ρια – κα­φέ. Σί­γου­ρα δεν υ­πάρ­χει Αι­γει­ρά­της που να μην περ­νά­ει α­πό το ση­μεί­ο τουλά­χι­στον μί­α φο­ρά την ε­βδο­μά­δα, ε­νώ οι ι­διο­κτή­τες των πα­ρα­λια­κών κα­τα­στημά­των τον χρη­σι­μο­ποιούν για τρο­φο­δο­σί­α πολ­λά­κις κα­θη­με­ρι­νά. Εί­μαι ό­μως από­λυ­τα βέ­βαιος ό­τι ου­δείς εν­δια­φέρ­θη­κε ό­λο αυ­τό το διά­στη­μα να ε­νη­με­ρώσει τις υ­πη­ρε­σί­ες του Δή­μου για να ε­πι­σκευά­σουν τα ε­πι­κίν­δυ­να αυ­τά ση­μεί­α (δου­λεί­α ό­χι πα­ρα­πά­νω α­πό μια ώ­ρα).
    Αλ­λά και το θέ­μα τής διά­βρω­σης των α­κτών μάς α­φή­νει πα­γε­ρά α­διά­φο­ρους. Τι κι αν η αρ­μό­δια Πο­λι­τεί­α πα­ρα­δέ­χτη­κε ό­τι δεν υ­πάρ­χει κα­μί­α με­λέ­τη για την προ­στα­σί­α των πα­ρα­λια­κών οι­κι­σμών (βλ. «Φ» Ιου­νί­ου), κα­νείς μας δεν α­νη­συχεί γι’ αυ­τό και δεν σκέ­φτε­ται ό­τι σε λί­γα χρό­νια ο α­σφαλ­το­τά­πη­τας του πα­ρα­λια­κού με τα συ­νε­χή πρό­χει­ρα μπα­λώ­μα­τα θα υ­πε­ρυ­ψώ­νε­ται έ­τσι ώ­στε οι αυ­λές των πα­ρα­λια­κών οι­κιών να με­τα­τρέ­πο­νται σε λί­μνες με­τά α­πό κά­θε βροχή ή θα­λασ­σο­τα­ρα­χή. Ά­σε δε, η πε­ριο­χή τής «Αρ­χό­ντισ­σας», ε­κεί «α­πα­γο­ρεύ­ο­νται» λό­γω αι­για­λού και τα πρό­χει­ρα μπα­λώ­μα­τα της κα­τα­στρο­φι­κής διά­βρω­σης…
    Ψι­λά γράμ­μα­τα θα μου πεί­τε!
    Ε­δώ δεν ά­νοι­ξε …στό­μα για τη διέ­λευ­ση του τραίνου και του αυ­το­κι­νη­το­δρό­μου, τα δύ­ο έρ­γα που θα με­τα­τρέ­ψουν (σε λί­γα χρόνια) την Αι­γεί­ρα σε έ­να α­πέ­ρα­ντο συ­γκοι­νω­νια­κό πάρ­κο. Ε­δώ α­πο­ρούν α­κό­μη και οι το­πο­γρά­φοι που κα­τα­με­τρούν τις α­παλ­λο­τριω­μέ­νες ε­κτά­σεις. «Εί­στε από τα λί­γα χω­ριά με­τα­ξύ Κο­ρίν­θου – Πά­τρας, που δεν τα α­κού­με α­πό τους ι­διοκτή­τες…» ε­πι­ση­μαί­νουν με α­πο­ρί­α.
    Α­λή­θεια, συ­ζη­τά κα­νείς για την α­νά­δει­ξη – α­ξιο­ποί­η­ση του Αρ­χαί­ου Θε­ά­τρου, ε­νός α­πό τα ι­σχυ­ρό­τε­ρα χαρ­τιά για την οι­κο­νο­μο­του­ρι­στι­κή α­να­βάθμι­ση της ευ­ρύ­τε­ρης πε­ριο­χής; Ευ­τυ­χώς δηλ. που στο πρό­γραμ­μα του Κέ­ντρου Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής Εκ­παί­δευ­σης Α­κρά­τας, υ­πάρ­χουν και κά­ποιες ε­πι­σκέ­ψεις σχο­λεί­ων στο χώ­ρο του Πα­λιο­κά­στρου!
    Βέ­βαια, κά­ποιοι «δια­χρο­νι­κοί» πα­ρα­θε­ρί­ζο­ντες «Α­θη­νο­αι­γει­ρά­τες» αρ­θρώνουν λό­γο. Μι­λά­νε για πα­γκά­κια και κα­λύ­τε­ρο φω­τι­σμό στον πα­ρα­λια­κό δρό­μο που α­γα­πούν για­τί ε­δώ με­γά­λω­σαν τα παι­διά τους και τώ­ρα τα εγ­γό­νια τους. «Δεν βλέ­πουν πώς έ­χουν α­να­πλά­σει την πα­ρα­λί­α της Α­κρά­τας; Δεν φω­νά­ζει κανείς ό­μως, α­φού κά­θε βρά­δυ ό­λη η Αι­γεί­ρα α­πο­λαμ­βά­νει την νυ­χτε­ρι­νή ζω­ή της Α­κρά­τας», συ­ζη­τούν με­τα­ξύ τους…
    Οι α­πο­ρί­ες φυ­σι­κά μπο­ρού­σαν να μην έ­χουν τε­λειω­μό, αλ­λά φο­βά­μαι ό­τι θα πεί­τε: Ε­δώ ο κό­σμος καί­γε­ται και συ φι­λο­σο­φείς…
    Έ­χε­τε δί­κιο, γι’ αυ­τό μάλ­λον δεν θα το ξα­να­κά­νω.
    Δεν θα ξα­να­θέ­σω ε­ρω­τή­ματα για κά­τι «αρ­χαί­ες πέ­τρες», για τη διά­βρω­ση της πα­ρα­λί­ας μας, για τη συ­γκοι­νω­νια­κή τρι­χο­τό­μη­ση της Αι­γεί­ρας, για την α­νά­πτυ­ξη και τα λοι­πά «δευ­τερεύ­ο­ντα» και «α­νε­παί­σθη­τα» μι­κρο­προ­βλή­μα­τα…
    Κα­λό και ...ά­κα­πνο υ­πό­λοι­πο Κα­λο­καί­ρι

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !