ττττττ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Αρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Αποχετευτικό
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Θολοπόταμος...
  • 17η Επαρχιακή οδός
  • Γυμνάσιο Αιγείρας
  • Δημοτικό Σχ. Αιγείρας
  • XYTA «Αίγειρας»...
  • Τι θα γινει, θα παρετε κανενα σκουπιδι στην Αιγειρα και από την Πατρα

    1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

    1 Ιουλ 2007

    ΙΟΥΛ. 2007 - Πάλι από την αρχή ο ΧΥΤΑ Αιγείρας…


     Εί­χαν πε­ρά­σει μό­λις 4 μή­νες λει­τουρ­γί­ας του Χώ­ρου Υ­γειο­νο­μι­κής Τα­φής των Α­πορ­ριμ­μά­των στην Αι­γείρα και το α­πο­με­σή­με­ρο της 9ης Ιου­λί­ου, μί­α τε­ρά­στια στή­λη πυ­κνού μαύ­ρου κα­πνού, έ­δει­χνε σε με­γά­λες α­πο­στά­σεις το μέ­γε­θος της κα­τα­στροφής που α­κο­λού­θη­σε. Η φω­τιά ά­να­ψε στο κέ­ντρο της λε­κά­νης ε­να­πό­θε­σης, αρ­κετά μα­κριά α­πό τα μέ­χρι στιγ­μής ε­να­πο­τι­θέ­με­να σκου­πί­δια των Δή­μων Δια­κο­πτού, Α­κρά­τας και Αι­γεί­ρας. Γι’ αυ­τό, πολ­λοί μί­λη­σαν (και ο Δή­μαρ­χος Αι­γεί­ρας Δη­μή­τρης Μυ­λω­νάς) για ε­μπρη­σμό.
    Η φω­τιά σύμ­φω­να με την α­να­κοί­νω­ση της πυρο­σβε­στι­κής ξε­κί­νη­σε στις 16,30 και α­μέ­σως πή­ρε τε­ρά­στιες δια­στά­σεις α­φού το υ­λι­κό που ή­ταν στρω­μέ­νο σε ό­λη τη λε­κά­νη α­πο­τε­λεί­το α­πό χι­λιά­δες τε­μαχι­σμέ­να λά­στι­χα αυ­το­κι­νή­των, τα ο­ποί­α χρη­σί­μευαν ως προ­στα­τευ­τι­κό τού «γε­ω­υ­φά­σμα­τος» συλ­λο­γής των ε­πι­κίν­δυ­νων, για τον υ­δρο­φό­ρο ο­ρί­ζο­ντα, υ­γρών υ­πο­λυ­μά­των.
    Η μά­χη που δό­θη­κε α­πό τους πυ­ρο­σβέ­στες, τους αν­θρώ­πους τού Δή­μου Αι­γεί­ρας και της Νο­μαρ­χί­ας ή­ταν τε­ρά­στια, αλ­λά ή­ταν ά­νι­ση και αρ­γά το βρά­δυ το μό­νο που εί­χε α­πο­μεί­νει ή­ταν έ­να μι­κρό κομ­μά­τι στο κα­τώ­τε­ρο ση­μεί­ο, το οποίο εί­χαν κα­τα­φέ­ρει τα σκα­πτι­κά μη­χα­νή­μα­τα να ε­πι­χω­μα­τώ­σουν.  Έ­να «κα­ναντέρ» έ­κα­νε πτή­ση πά­νω α­πό την “Κα­κή Χού­νη”, απο­χώ­ρη­σε ό­μως α­μέ­σως, α­φού η ρίψη νε­ρού στο ε­πι­κλι­νές ε­κεί­νο μέ­ρος θα κα­τά­στρε­φε ο­τι­δή­πο­τε η φω­τιά ά­φηνε… Σε κά­θε πε­ρί­πτω­ση, πά­ντως, οι φλό­γες προ­ξέ­νη­σαν σχε­δόν ο­λο­κλη­ρω­τι­κή κατα­στρο­φή στο «κύτ­τα­ρο» του ΧΥ­ΤΑ (γε­ω­ύ­φα­σμα, η­λε­κτρο­λο­γι­κές, υ­δραυ­λι­κές εγκα­τα­στά­σεις κλπ). 
     Α­μέ­σως με­τά το πο­λύ σο­βα­ρό αυ­τό γε­γο­νός ο Νο­μάρ­χης Δ. Κα­τσι­κό­που­λος ε­πικοι­νώ­νη­σε με τον Υ­πουρ­γό Προ­κό­πη Παυ­λό­που­λο, ζη­τώ­ντας του την ά­με­ση χρη­ματο­δό­τη­ση της α­πο­κα­τά­στα­σης του ΧΥ­ΤΑ.
    Πα­ράλ­λη­λα στο προ­σκή­νιο ήρ­θε και το θέ­μα της τή­ρη­σης ό­λων των προ­δια­γρα­φών φύ­λα­ξης και προ­στα­σί­ας ε­νός τόσο ση­μα­ντι­κού και πο­λυ­δά­πα­νου ΧΥ­ΤΑ, που εί­ναι α­πό τα πρώ­τα που λει­τούρ­γησε σε ο­λό­κλη­ρη την Α­χα­ΐ­α. Για το λόγο αυ­τό η πυ­ρο­σβε­στι­κή ε­ξέ­δω­σε α­να­κοίνω­ση με το τι προ­βλέ­πει η νο­μο­θε­σί­α για την προ­στα­σία των ΧΥ­ΤΑ. Πα­ρέμβα­ση με α­να­κοί­νω­σή του κα­θώς και με μη­νυ­τή­ρια α­να­φο­ρά στον ει­σαγ­γε­λέ­α κατά πα­ντός υ­πευ­θύ­νου, έ­κα­νε ο αρ­χη­γός τής α­ντι­πο­λί­τευ­σης Πά­νος Γιαν­νού­λης, ενώ κα­τά τη διάρ­κεια συ­νε­δρί­ασης του Νο­μαρ­χια­κού Συμ­βου­λί­ου, δη­μιουρ­γή­θη­κε έ­ντο­νο φρα­στι­κό ε­πει­σόδιο με­τα­ξύ τού Πά­νου Γιαν­νού­λη και του αρ­μό­διου Α­ντι­νο­μάρχη, ό­ταν ο πρώ­τος ε­νη­μέ­ρω­σε το σώ­μα ό­τι προ­σέ­φυ­γε στη δι­καιο­σύ­νη.
    Τις ε­πό­με­νες μέ­ρες α­κο­λού­θη­σε έ­να μπα­ράζ συ­σκέ­ψε­ων και συ­νε­δριά­σε­ων  και α­πό τους δύ­ο βαθ­μούς αυ­το­διοί­κη­σης για το τι μέλ­λει γε­νέ­σθαι, ε­νώ αρ­κετές ε­πι­σκέ­ψεις πο­λι­τι­κών πα­ρα­γό­ντων έ­γι­ναν στον χώ­ρο.
    Σύμ­φω­να, τέ­λος, με τον τε­χνι­κό σύμ­βου­λο του έρ­γου, ό­πως α­να­λύ­θη­κε στο Νο­μαρ­χια­κό Συμ­βού­λιο, για το έργο τής α­πο­κα­τά­στα­σης – ε­πα­να­λει­τουρ­γί­ας τού ΧΥ­ΤΑ Αι­γεί­ρας, θα α­παι­τηθούν πε­ρί­που 1.300.000 Ευ­ρώ, πο­σό αρ­κε­τά με­γά­λο, αν α­να­λο­γι­στεί κα­νείς ό­τι το έρ­γο με ό­λες τις ε­γκα­τα­στά­σεις (βιο­λο­γι­κός κα­θα­ρι­σμός, δε­ξα­με­νές λημ­μά­των, κτη­ρια­κές υ­πο­δο­μές κλπ) α­νήλ­θε στο πο­σό των 3 ε­κα­τομ­μυ­ρί­ων ευ­ρώ. Ε­πι­πρό­σθετα πρέ­πει να το­νι­στεί ό­τι τα νέ­α αυ­τά κον­δύ­λια πρέ­πει να ε­κτα­μιευ­τούν από ε­θνι­κούς πό­ρους, α­φού η Ευ­ρω­πα­ϊ­κή Έ­νω­ση δεν μπο­ρεί να ε­πα­να­χρη­μα­το­δο­τήσει το ί­διο έρ­γο, το ο­ποί­ο α­κό­με δεν εί­χε πα­ρα­δο­θεί.
    Τα σκου­πί­δια, πά­ντως, των τριών Δή­μων ε­ξα­κο­λου­θούν να ε­να­πο­τί­θε­νται στον ί­διο χώ­ρο, α­φού σύμ­φω­να με τους ει­δι­κούς το κα­τώ­τα­το ση­μεί­ο τής λε­κά­νης δεν έ­χει υ­πο­στεί ζη­μιά και δεν κιν­δυ­νεύ­ει ο υ­δρο­φό­ρος ο­ρί­ζο­ντας. Σί­γου­ρα ή­ταν μια λύ­ση «α­νά­γκης». Σε α­ντί­θε­τη πε­ρί­πτω­ση τα α­πορ­ρίμ­μα­τα, θα έ­πρε­πε να με­τα­φέ­ρο­ντα αλ­λού, με τε­ρά­στιο λει­τουρ­γι­κό κό­στος για τους ε­ξυ­πη­ρε­τού­με­νους δή­μους, μιας και οι πα­λιές χω­μα­τε­ρές έ­χουν «σφρα­γι­στεί» ο­ρι­στι­κά. 

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !