ττττττ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Αρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Αποχετευτικό
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Τι θα γινει, θα παρετε κανενα σκουπιδι στην Αιγειρα και από την Πατρα

    1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

    1 Δεκ 2003

    ΔΕΚ. 2003 - Αιγιαλό έχουμε ...Παραλιακό δεν έχουμε! ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ !


    Αναμενόμενο εδώ και πολύ καιρό το πολυπόθητο νούμερο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως, το οποίο θα έδινε τέλος στο υπ’ αριθμό ένα πρόβλημα της Αιγείρας, αυτό της οριοθέτησης του Αιγιαλού σε όλο το μήκος της ακτογραμμής που βρίσκεται εντός των ορίων του Δήμου.

    Ο αριθμός 710 του τέταρτου τεύχους της Ε.τ.Κ. που εξεδόθη στις 9 Ιουλίου 2003, περιλαμβάνει την δημοσίευση της με αριθ. 1032131/2687/Β0010 Απόφασης του Υφυπουργού Οικονομίας και Οικονομικών που υπογράφτηκε από τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου στις 4 Ιουνίου 2003.
    Η απόφαση αφορά τον καθορισμό ορίων αιγιαλού, παραλίας και παλαιού Αιγιαλού, στην περιοχή Αιγείρας Αχαΐας
    Αφού έλαβε υπόψη όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις, επικύρωσε την από 20/3/03 έκθεση της αρμόδιας επιτροπής και το, από 30/6/1997, τοπογραφικό της τοπογραφικής υπηρεσίας Νομού Αχαΐας.
    Σύμφωνα με το εγκεκριμένο τοπογραφικό καθορίσθηκε:
    Η οριογραμμή του Αιγιαλού (με κόκκινη συνεχή γραμμή).
    Η οριογραμμή της παραλίας (με κίτρινη συνεχή γραμμή).
    Η οριογραμμή του παλαιού αιγιαλού (με κυανή διακεκομμένη γραμή γραμμή).
    Ακολουθούν τα αναλυτικά τοπογραφικά διαγράμματα για όλο το μήκος της παραλίας της Αιγείρας.
    Τέλος, επισημαίνεται ότι δεν εξαιρούνται από τη ζώνη της παραλίας τυχόν υπάρχοντα κτίσματα, μάντρες, περιφράξεις.
    Σύμφωνα με τον Ν.2971 ΑΙΓΙΑΛΟΣ ΠΑΡΑΛΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ 285/19.12.2001, ως Αιγιαλός περιγράφεται η ζώνη ξηράς που βρέχεται από τη θάλασσα από τις μεγαλύτερες και συνήθεις αναβάσεις των κυμάτων της.
    Ως Παραλία περιγράφεται η ζώνη ξηράς που προστίθεται στον αιγιαλό, καθορίζεται δε σε πλάτος μέχρι και πενήντα (50) μέτρα από την οριογραμμή του αιγιαλού.
    Περισσότερα από 3,5 χιλιόμετρα ακτής έχει τακτοποιήσει η εν λόγω υπουργική απόφαση, οριοθετώντας δηλ. τον αιγιαλό και την παραλία σε όλο το μήκος της Αιγείρας.
    Το τυπικό μέρος, με λίγα λόγια, που δίνει το δικαίωμα της νόμιμης παρέμβασης για ανακατασκευή του παραλιακού δρόμου, έχει λυθεί - φυσικά με αρχή την χαραχθείσα κόκκινη γραμμή του Αιγιαλού (ο δρόμος είναι μέσα στον Αιγιαλό...!).
    Το ουσιαστικό μέρος του θέματος, όμως, είναι άλλο και σίγουρα είναι το σοβαρότερο.
    Ο υπάρχων παραλιακός δρόμος (από ποτάμι σε ποτάμι) έχει μήκος 1,5 χιλιόμετρο περίπου.
    Από τα 1500 αυτά μέτρα, τα μισά και πλέον ευρίσκονται σε άθλια κατάσταση και παρά τα κατά καιρούς πρόχειρα μπαλώματα, η θέα του δρόμου είναι τραγική και η προσπέλασή του από πεζούς και οχήματα είναι άκρως επικίνδυνη.
    Κάθε φορά, μετά από έναν ισχυρό κυματισμό, προστίθεται και μια “τρύπα” - παγίδα για όλους τους διερχόμενους.
    Δεν τολμάμε βέβαια να περιγράψουμε την κατάσταση ως “Μπάχαλο” γιατί θα τα “ακούσουμε” πάλι.
    Το γεγονός είναι ότι θα έπρεπε να είχε διακοπεί (δεν αρκεί να απαγορευθεί) η κυκλοφορία στο μεγαλύτερο μήκος της οδού Αιγιαλέως, πράγμα που δεν έγινε έως τώρα.
    Τελικά, το πρόβλημα για την Αιγείρα παραμένει τεράστιο, αφού δεν ακούγεται τίποτα για άμεση ένταξη του υπ’ αριθμόν 1 έργου “Παραλιακός δρόμος Αιγείρας” σε κάποιο χρηματοδοτικό πρόγραμμα, για την ολοκλήρωση του οποίου ίσως να απαιτηθούν 2 εκατομμύρια Ευρώ.
    Τη στιγμή μάλιστα που βρισκόμαστε 6 μήνες μετά την οριστικοποίηση της οριοθέτησης και 6 μήνες απομένουν ως την επόμενη τουριστική περίοδο, ο κίνδυνος να υποδεχθούμε τους ολυμπιακούς αγώνες με τα γνωστά “μπαλώματα”, είναι κάθε άλλο παρά ορατός.

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !