ττττττ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Αρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Αποχετευτικό
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Τι θα γινει, θα παρετε κανενα σκουπιδι στην Αιγειρα και από την Πατρα

    1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

    1 Ιαν 2010

    ΙΑΝ. 2010: ο ...Παραλιακός και άλλα


    ΦΩΤΟ: 17/1/2010 ώρα 1,26 μ.μ.  Όχι, δεν έφταιξε ο κατεστραμμένος δρόμος αυτή τη φορά... Απλώς ο οδηγός δεν έδεσε καλά το χειρόφρενο και το μικρό Ι.Χ. βρέθηκε στο νερό! Ούτε καν στην ανύπαρκτη αμμουδιά!
    Ολοχρονίς τον χτίζανε... χειμώνα γκρεμιζόταν! Τι είναι; Μα φυσικά ο ...Παραλιακός τής Αιγείρας!!
     Το μάθαμε πλέον και το περιμένουμε... 
    Κάθε χειμώνα, όταν σηκώνει κύμα ο Κο­ρινθιακός, είναι βέβαιο ότι την επόμενη μέρα θα μετράμε τρύπες και χαλάσματα κατά μήκος τού παραλιακού δρόμου...
    Βέβαια, δεν ανησυχούμε και πολύ για το δυσάρεστο αυτό γεγονός, αφού ξέ­ρουμε ότι λίγο μετά τον Μάιο (όταν θα έχουν καταλαγιάσει κάπως τα καιρικά φαινόμε­να) θα ξεκινήσουν τα “μπαλώματα”, έτσι ώστε Ιούλιο – Αύγουστο μην πέσει μέσα κα­νένας ξένος και «δυσφημισθεί» η Αιγείρα!
    Δεν ανησυχούμε όμως καθόλου για όλους εμάς τους “γηγενείς”, αφού έχουμε εξοικειωθεί με το πρόβλημα και ξέρουμε να φυλαγόμαστε:
    Τοίχο – τοίχο, περνάμε γρήγορα τον παραλιακό, μη μας πάρει το κύμα και περιμένου­με το καλοκαίρι να δούμε κανένα μέτρο αμμουδιά!
    Έτσι και φέτος, δεν μας τη χάρισε ο φουρτουνιασμένος Κορινθιακός. Στα μέσα Δεκεμβρίου, ξαναβούλιαξε ένα μικρό τμήμα δρόμου, που το είχαμε μπαλώσει προ διετίας – τριετίας...
    Είμαστε όμως “τυχεροί”, αφού οι θυελλώδεις άνεμοι τής Πρωτοχρονιάς δεν έπιασαν πολύ την Αιγείρα και έτσι οι καταστροφές στους παραλιακούς οικισμούς τής Αχαΐας έγιναν πρώτο θέμα στα Αθηναϊκά κανάλια και παρουσιάστηκαν λαβωμένοι από τη θάλασσα, εκτός από την Αιγείρα! Αυτό μάλλον μάς ικανοποίησε αφού μας έδωσε την ψευδαίσθηση ότι όλοι θεωρούν τον Παραλιακό μας δρόμο τον ...καλύτερο του Κορινθιακού!!!
     "Αδύναμο" χαρτί; το προϊόν τής σύσκεψης της Ακράτας για επίτευξη κοινής γραμμής πλεύσης στον επερχόμενο “Καλλικράτη”...
    Τρεις οι παρόντες Δήμαρχοι που βλέπουν με "καλό μάτι"  την ένωση Ακράτας - Αιγείρας - Διακόπτου, αλλά με δύο αποφάσεις Δημοτικών Συμβουλίων
    Πολιτική κίνηση την πλέον κατάλληλη στιγμή, προκειμένου να προλάβει τις εξελίξεις των συνενώσεων σε μεγάλους Δήμους, ήταν η πρωτοβουλία τού Δήμου Ακράτας διά τού Δημάρχου Πάνου Μελή, με το να προσκαλέσει σε σύσκεψη τους Δημάρχους και τους αρχηγούς αντιπολιτεύσεων των τριών δήμων, προκειμένου να υπάρξει κοινή στρατηγική στο μέτωπο διεκδίκησης για τη δημιουργία Δήμου Ανατολικής Αιγιαλείας, με τη συγχώνευση των Δήμων Αιγείρας - Ακράτας - Διακοπτού.
    Τα «δύσκολα» όμως ήρθαν μετά, αφού η σύσκεψη πραγματοποιήθηκε με τη συμμετοχή των τριών δημάρχων, αλλά με δύο αποφάσεις Δημοτικών Συμβουλίων και συμμετοχή μόνο δύο Αντιπολιτεύσεων.
    Ουσιαστικά, μόνο οι Δήμοι Ακράτας και Αιγείρας είχαν μια καθολική αποδοχή της προώθησης των διεργασιών με σκοπό το αίτημα της συνένωσης, αφού στην κοινωνία τού Διακοπτού υπάρχει ένα ευρύ αρνητικό κλίμα που απορρίπτει κάθε συζήτηση συ­νένωσης με τους ανατολικούς γείτονές τους, αφήνοντας «πολιτικά» σχεδόν μόνο του τον Δήμαρχο Τάκη Βασιλείου. Με τις εξελίξεις αυτές, αν και το κοινό ανακοινω­θέν αποτελεί ένα σημαντικό βήμα συνεργασίας, καθίσταται σχετικά αδύναμο για την επίτευξη των προσδοκιών των συντακτών, αφού δεν εκφράζει το σύνολο. Αυτό φαί­νεται άλλωστε και στο κείμενο, όπου δίνεται εναλλακτική κατεύθυνση για συγχώνευ­ση Ακράτας - Αιγείρας.
    Από εδώ και πέρα, βέβαια, μιάς και ο «Καλλικράτης» μπήκε στην τελική ευθεία, όλα τα ενδεχόμενα είναι πιθανά, αφού στο τραπέζι τού διαλόγου θα πέσει τόσο το ένα σε­νάριο που θέλει ένα Δήμο την Αιγιάλεια όσο και το άλλο που προβλέπει δύο δήμους στην Αιγιάλεια και ταυτίζεται (σχεδόν) με το περιεχόμενο του κοινού ανακοινωθέντος δηλ ένωση Αιγείρας, Ακράτας, Διακοπτού.
     Σε κάθε περίπτωση, πάντως, γύρω στο Πάσχα, θα μάθουμε τα οριστικά σύνορα τού νέου μας «υπερδήμου».
     Ψάχνοντας τις αρχαιότητες που βρέ­θηκαν στην ανατολική πύλη τής σή­ραγγας τής Ακράτας...
     - Πού βρήκαν τα αρχαία στην Ακράτα; ρώτησε φίλος Αθηναίος όταν έ­φθασε στην Αιγείρα, κρατώντας ένα φυλλάδιο της Ολυμπίας Οδού που περιείχε σχετική ανακοίνωση. 
    - Δίπλα στον Κριό ποταμό, νοτιότερα από το νεκροταφείο τής Αιγεί­ρας, τον ενημέρωσα.
     - Και γιατί αναφέρονται ότι βρέθηκαν στην Ακράτα. Δεν ενημερώνει κάποιος τους αρμόδιους να διορθώσουν το τυπογραφικό λάθος;
     - Δεν είναι τυπογραφικό λάθος, τού εξήγησα. Πριν μερικούς μήνες ο «Φ» με τον τίτλο (Μήπως τελικά ζούμε στη “Χώρα τού Ποτέ”, στην Αι­γείρα κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας!), είχε διατυπώσει με αναλυτικό και εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ, την απορία, γιατί η σήραγ­γα του αυτοκινητόδρομου κάτω από τα Μάρμαρα πήρε επίσημα την ο­νομασία «σήραγγα Ακράτας»; Το ρεπορτάζ κατέληγε: Κάποιοι επιτέ­λους πρέπει να απαιτήσουν επίσημες απαντήσεις γιατί συμβαίνουν ό­λα αυτά τα “περίεργα” στην Αιγείρα, εκτός αν τη θεωρούν και στην πραγματικότητα ως την φανταστική “Χώρα του Ποτέ”.
     - Και ποιά ήταν η απάντηση των υπευθύνων γι’ αυτό, ρώτησε με αφέ­λεια ο Αθηναίος...
     - Μα για να πάρεις απάντηση πρέπει να προηγηθεί ερώτηση, του εί­πα. Και ποιός εδώ στην Αιγείρα ασχολήθηκε με τέτοια «ανούσια» και ασήμαντα θέματα.  Άσε που μπορεί να σε χαρακτηρίσουν ακραίο «το­πικιστή». Εδώ, τον Σεπτέμβρη πέρασαν όλοι οι υποψήφιοι βουλευτές από την Αιγείρα, και κανείς μα κανείς Αιγειράτης δεν δέσμευσε κά­ποιον από αυτούς να το ψάξει ως βουλευτής τον Οκτώβριο...
     Μα με αυτά θα ασχολούμαστε τώρα; Ά ρε Καλλικράτης Νο 31 που μας χρειάζεται!

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !