ττττττ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Αρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Αποχετευτικό
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Τι θα γινει, θα παρετε κανενα σκουπιδι στην Αιγειρα και από την Πατρα

    1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

    1 Απρ 2005

    ΑΠΡ. 2005 - Έγκριση Α΄ φάσης ΣΧΟΟΑΠ από το Δημοτικό Συμβούλιο Αιγείρας

    Στις 8 Α­πρι­λί­ου 2005 συ­νε­δρί­α­σε το Δη­μο­τι­κό Συμ­βού­λιο Αι­γεί­ρας με πρώ­το θέ­μα στην η­με­ρή­σια διά­τα­ξη την “έ­γκρι­ση Α΄ φά­σης και κα­τευ­θύν­σεις για την εκ­πό­νη­ση της Β΄ φά­σης της με­λέ­της Σχέδιο Χωρικής Οικιστικής Οργάνωσης Ανοικτής Πόλης διοι­κη­τι­κών ο­ρί­ων Δή­μου Αι­γεί­ρας”.
    Α­μέ­σως με­τά την έ­ναρ­ξη της συ­ζή­τη­σης ο Πρό­ε­δρος του Σώ­μα­τος Χρή­στος Λυ­μπε­ρό­που­λος έ­δω­σε το λό­γο στη με­λε­τή­τρια κ. Χρύ­σα Διο­νυ­σο­πούλου η ο­ποί­α α­νέ­φε­ρε τα ε­ξής: Με­τά την πα­ρου­σί­α­ση της Α΄ φά­σης και τη τή­ρη­ση της προ­βλε­πό­με­νης α­πό το Νό­μο συμ­με­το­χι­κής συ­νερ­γα­σί­ας ό­λων των φο­ρέ­ων δια­μορ­φώ­θη­κε έ­να τρί­το σε­νά­ριο :
    Ε­ΝΑΛ­ΛΑ­ΚΤΙ­ΚΟ ΣΕ­ΝΑ­ΡΙΟ Η­ΠΙΑΣ ΠΑ­ΡΕΜ­ΒΑ­ΣΗΣ Ι­Ι­Ι
    1. ΓΕ­ΝΙ­ΚΑ
    Ό­πως α­να­φέ­ρε­ται α­να­λυ­τι­κά στο κε­φά­λαιο Α6 της μελέ­της “Προ­κα­ταρ­κτι­κή πρό­τα­ση, Στρα­τη­γι­κοί στό­χοι”, για να δια­τυ­πω­θούν προ­τά­σεις για την χω­ρι­κή ορ­γά­νω­ση του Δή­μου, δια­μορ­φώ­νε­ται έ­να πλαί­σιο Γε­νι­κών στρα­τη­γι­κών - προ­γραμ­μα­τι­κών στό­χων, με κα­τεύ­θυν­ση την α­νά­πτυ­ξη και την προ­στα­σί­α του πε­ρι­βάλ­λο­ντος, που εί­ναι οι α­κό­λου­θοι:
    1. Ο προσ­διο­ρι­σμός της χω­ρι­κής ταυ­τό­τη­τας της πε­ριο­χής ως μί­ας ε­νό­τη­τας ή­πιας και ε­ξει­δι­κευ­μέ­νης μορφής του­ρι­σμού σε συν­δυα­σμό με γε­ωρ­γι­κές καλ­λιέρ­γειες και κτη­νο­τρο­φι­κές εκ­με­ταλ­λεύ­σεις πα­ρα­δο­σια­κής και οι­κο­λο­γι­κής μορ­φής.
    2. Ο προσ­διο­ρι­σμός ορ­γανω­μέ­νων χω­ρι­κών υ­πο­δο­χέ­ων βιώ­σι­μων πα­ρα­γω­γι­κών δρα­στη­ριο­τή­των κυ­ρί­ως του πρω­το­γε­νούς και τρι­το­γε­νούς και συ­μπλη­ρω­μα­τι­κά δευ­τε­ρο­γε­νούς το­μέα, με ε­ντο­πι­σμό στην με­τα­ποί­η­ση των α­γρο­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων.
    3. Η δρα­στι­κή α­να­βάθ­μι­ση της οι­κι­στι­κής ταυ­τό­τη­τας των οι­κι­σμών με προ­στα­σί­α και α­νά­δει­ξη των ι­στο­ρικών στοι­χεί­ων, κτι­ρί­ων και της πο­λε­ο­δο­μι­κής τους ορ­γά­νω­σης, προσ­διο­ρι­σμό της ι­διαί­τε­ρης ταυ­τό­τη­τας του κα­θε­νός, και κά­λυ­ψη του με­γα­λύ­τε­ρου πο­σοστού των οι­κι­στι­κών α­να­γκών κυ­ρί­ως μέ­σα στο υ­πάρ­χον κτι­ρια­κό α­πό­θε­μα.
    4. Η δια­τή­ρη­ση, προ­στα­σί­α και ανά­δει­ξη των πλού­σιων φυ­σι­κών, πο­λι­τι­στι­κών και αρ­χαιο­λο­γι­κών πό­ρων, της αι­σθη­τι­κής του το­πί­ου και της γε­νι­κό­τε­ρης προ­στα­σί­ας του πε­ρι­βάλ­λο­ντος.
    Για την ε­πί­τευ­ξη των στό­χων αυ­τών δια­μορ­φώ­νε­ται κατ’ αρ­χήν το Δο­μι­κό Σχέ­διο Χω­ρι­κής Ορ­γά­νω­σης του Δή­μου, το ο­ποί­ο δεν δια­φο­ρο­ποιεί­ται, ου­σια­στι­κά, ως προς τις βα­σι­κές κα­τευ­θύν­σεις, μέ­σα α­πό τα προ­τει­νό­με­να ε­ναλ­λα­κτι­κά σε­νά­ρια, για­τί σχη­μα­τί­ζε­ται μέ­σα α­πό τις δυ­ναμι­κές που α­να­πτύσ­σο­νται σε ε­πί­πε­δο Χώ­ρας και Πε­ρι­φέ­ρειας, που ε­ξει­δι­κεύο­νται σε ε­πί­πε­δο Δή­μου.
    Μέ­σα α­πό τα σε­νά­ρια των προ­τά­σε­ων της με­λέ­της, προσ­διορί­ζε­ται: 1. η δυ­να­τό­τη­τα πραγ­μα­το­ποί­ησης του Δο­μι­κού Σχε­δί­ου Χω­ρι­κής Ορ­γά­νω­σης του Δή­μου, κα­τά ε­νό­τη­τες και φά­σεις, χω­ρίς να α­ναι­ρού­νται ή να α­να­τρέ­πο­νται οι βα­σι­κές κα­τευ­θύν­σεις οργά­νω­σης της πε­ριο­χής, και 2. η δυ­να­τό­τη­τα χρη­σι­μο­ποί­ησης συ­γκε­κρι­μέ­νων μη­χα­νι­σμών, οι ο­ποί­οι μπο­ρούν να δια­φο­ρο­ποιού­νται (μέθο­δος ε­φαρ­μο­γής) χω­ρίς ό­μως να α­να­τρέ­πε­ται το Δο­μι­κό Σχέ­διο Ορ­γά­νω­σης της πε­ριο­χής.
    Το Δο­μι­κό Σχέ­διο Χω­ρι­κής Ορ­γά­νω­σης του Δή­μου, κα­θο­ρί­ζει τους ά­ξο­νες α­νά­πτυ­ξης του Δή­μου που εί­ναι:
    1. Ο κα­θο­ρι­σμός 4 χω­ρι­κών α­να­πτυ­ξια­κών ε­νο­τή­των στα ό­ρια του Δή­μου. 1ος Ά­ξο­νας – ε­νό­τη­τα Α­νά­πτυ­ξης: Αι­γεί­ρα – Αι­γές – Μο­να­στή­ρι – Σε­λιά­να – Πε­ρι­θώρι. 2ος Ά­ξο­νας – ε­νό­τη­τα Α­νά­πτυ­ξης: Αι­γεί­ρα – Α­μπε­λό­κη­ποι – Ό­α­ση – Συ­νε­βρό. 3ος Ά­ξο­νας – ε­νό­τη­τα Α­νά­πτυ­ξης: Α­μπε­λό­κη­ποι – Βε­λά – Ε­ξο­χή. 4ος Ά­ξο­νας – ε­νό­τη­τα Α­νά­πτυ­ξης: Αι­γεί­ρας – Μάρ­μα­ρα - Λα­μπι­νό
    2. Η ιε­ράρ­χη­ση και ορ­γά­νω­ση του οι­κι­στι­κού δι­κτύ­ου και ο προσ­διο­ρι­σμός του, κατ΄ αρ­χήν, ρό­λου των οι­κι­σμών και συ­γκε­κρι­μέ­να: 1. Η Αι­γεί­ρα, ως κέ­ντρο διοι­κητι­κό, του­ρι­στι­κό και πο­λι­τι­στι­κό, με έμ­φα­ση στον πο­λι­τι­σμό σε δια­δη­μο­τι­κό ε­πί­πε­δο. 2. Η ε­νό­τη­τα Α­μπε­λο­κή­πων – Χρυ­σαν­θί­ου ως ε­ξαρ­τη­μέ­νο α­πό την Αι­γεί­ρα ε­νι­σχυ­μέ­νο α­γρο­του­ρι­στι­κό κέ­ντρο με διοι­κη­τι­κή διάρ­θρω­ση για την δια­χεί­ρι­ση της α­γρο­τι­κής πα­ρα­γω­γής και ε­ξει­δι­κευ­μέ­νων ή­πιων μορ­φών του­ρι­σμού. 3. Η ε­νό­τη­τα Σε­λιά­νας ως ε­νι­σχυ­μέ­νο κέ­ντρο του­ρι­στι­κού και αρ­χαιο­λο­γι­κού πάρ­κου, με διοι­κη­τι­κή διάρ­θρω­ση για δια­χεί­ρι­ση ε­ξει­δι­κευ­μέ­νων μορ­φών του­ρι­σμού.
    3. Η χω­ρο­θέ­τη­ση των χρή­σε­ων γης και οι κα­τευ­θύν­σεις και τα προ­γραμ­μα­τι­κά πλά­ι­σια των χρή­σε­ων γης, και συ­γκε­κρι­μέ­να για: - την οι­κι­στι­κή α­νά­πτυ­ξη Α & Β κα­τοι­κί­ας - τη βιο­τε­χνί­α – με­τα­ποί­η­ση, την πα­ρα­γω­γι­κή υ­πο­δο­μή, γε­ωρ­γί­α, κτη­νο­τρο­φί­α, δα­σο­πο­νί­α, α­λιεί­α, του­ρισμό.
    4. Ο κα­θο­ρι­σμός των ει­δι­κών χω­ρι­κών πα­ρεμ­βά­σε­ων για την προ­στα­σί­α-α­νά­δει­ξη και α­ξιο­ποί­η­ση της πε­ριο­χής, οι ο­ποί­ες προσδιο­ρί­ζο­νται κα­τά ε­νό­τη­τες: 1. Στον κα­θο­ρι­σμό ζω­νών προ­στα­σί­ας και α­νά­δει­ξης των φυ­σι­κών πό­ρων του Δή­μου. 2. Στον κα­θο­ρι­σμό ζω­νών προ­στα­σί­ας και α­νά­δει­ξης των αρ­χαιο­λο­γι­κών χώ­ρων του Δή­μου. 3. Στον κα­θο­ρι­σμό ζω­νών πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής προ­στα­σί­ας. 4. Στον κα­θο­ρι­σμό ζω­νών προ­στα­σί­ας, α­νά­δει­ξης, α­ξιοποί­η­σης οι­κι­στι­κών συ­νό­λων. 5. Η ορ­γά­νω­ση και ιε­ράρ­χη­ση του δι­κτύ­ου με­τα­φο­ρικής υ­πο­δο­μής 6. Οι κα­τευ­θύν­σεις α­νά­πτυ­ξης των λοι­πών δι­κτύ­ων υπο­δο­μής...
    Στη συ­νέ­χεια η κ. Διο­νυ­σο­πού­λου α­να­φέρ­θη­κε ανα­λυ­τι­κά στα ε­ναλ­λα­κτι­κά σε­νά­ρια τα ο­ποί­α εί­χε πα­ρου­σιά­σει ο “Φ” εμπε­ρι­στα­τωμέ­να στο φύλ­λο του Μαρ­τί­ου 2004 με τί­τλο “Δύ­ο σε­νά­ρια “με παραλ­λα­γή””.
    Η μα­κρο­σκε­λέ­στα­τη α­νά­πτυ­ξη της με­λε­τή­τριας πε­ριε­λάμ­βα­νε και τα ε­ξής:
    ...Ση­μειώ­νε­ται ό­τι η διέ­λευ­ση α­πό το βό­ρειο ά­κρο του Δή­μου των βα­σι­κών, ε­θνι­κού ε­πι­πέ­δου α­ξόνων, Π.Ε.Ο. (Ν.Ε.Ο.) Π.Α.Θ.Ε. και σι­δη­ρο­δρο­μι­κής γραμ­μής, δη­μιουρ­γεί προ­βλή­μα­τα δι­χο­τό­μη­σης του πα­λαιού - ι­στο­ρι­κού πυ­ρή­να του οι­κι­σμού της Αι­γεί­ρας, δεν εί­ναι ό­μως ο­ρα­τή, η ευ­νο­ϊ­κή για τον οι­κι­σμό, ε­πί­λυ­σή τους, πλην της προ­τεινό­με­νης χά­ρα­ξης της νέ­ας Π.Α.Θ.Ε., η ο­ποί­α δεν έ­χει ο­ρι­στι­κο­ποι­η­θεί.
    Α­πό τις υ­πάρ­χου­σες, μη ο­ρι­στι­κο­ποι­η­μέ­νες προ­τά­σεις, τό­σο της χά­ρα­ξης της σι­δη­ρο­δρο­μι­κής γραμ­μής, ό­σο και της νέ­ας Π.Α.Θ.Ε., ση­μειώ­νο­νται τα ε­ξής:
    Η χά­ρα­ξη της νέ­ας η­λε­κτρι­κής σι­δη­ρο­δρο­μι­κής γραμ­μής, συ­μπί­πτει κα­τά το με­γα­λύ­τε­ρο μέ­ρος, με την υ­πάρ­χου­σα χά­ρα­ξη, με α­πο­τέ­λε­σμα, να ε­πι­τεί­νο­νται τα προ­βλή­μα­τα δι­χο­τό­μη­σης, του ση­μα­ντι­κό­τε­ρου οι­κι­σμού και έ­δρας του Δήμου Αι­γεί­ρας.
    Γι αυ­τό, και εφ’ ό­σον δεν εί­ναι πλέ­ον μα­χη­τό, το αί­τη­μα α­πο­μά­κρυν­σης ή υ­πογειο­ποί­η­σης της γραμ­μής, εί­ναι α­να­γκαί­ο να ε­πι­βλη­θούν ει­δι­κοί ό­ροι, στην με­λέ­τη και κα­τα­σκευ­ή του έρ­γου που θα ε­ξα­σφα­λί­ζουν:
    1. Ι­κα­νο­ποι­η­τι­κή σύν­δε­ση των δύ­ο τμη­μά­των του οι­κι­σμού, που δια­χω­ρί­ζο­νται α­πό την σι­δη­ρο­δρο­μι­κή γραμμή, ώ­στε ο οι­κι­σμός να λει­τουρ­γεί. (Η σύν­δε­ση α­να­φέ­ρε­ται σε αυ­το­κί­νη­τα και πε­ζούς).
    2. Αι­σθη­τι­κή α­πο­κα­τά­στα­ση του το­πί­ου, το ο­ποί­ο θα τραυ­μα­τι­στεί για την κα­τα­σκευ­ή α­νι­σό­πε­δων συν­δέ­σε­ων.
    3. Προ­στα­σί­α των κα­τοί­κων του οι­κι­σμού α­πό την η­χο­ρύπαν­ση, με χρή­ση χα­μη­λών η­χο­πε­τα­σμά­των που δεν θα δια­κό­πτουν την ο­πτι­κή επα­φή των χώ­ρων.
    Η νέ­α χά­ρα­ξη της Π.Α.Θ.Ε., προ­βλέ­πε­ται κα­τά το με­γα­λύ­τερο μέ­ρος της υ­πό­γεια, νό­τια της υ­πάρ­χου­σας χά­ρα­ξης, η ο­ποί­α, εφ’ ό­σον ι­σχύσει η πρό­τα­ση αυ­τή, θα α­πο­δυ­να­μω­θεί και θα εν­σω­μα­τω­θεί στις βα­σι­κές συλ­λεκτή­ριες της πό­λης, με δια­μορ­φώ­σεις νέ­ων κόμ­βων και συν­δέ­σε­ων, α­ξιο­ποί­η­ση του υ­πάρ­χο­ντος πλά­τους για ε­ξα­σφά­λι­ση χώ­ρων στάθ­μευ­σης και άλ­λων δρα­στη­ριο­τή­των (πο­δη­λα­τό­δρο­μος κλπ.)...
    Το Δ.Σ. α­φού ά­κου­σε τον Πρό­ε­δρο έ­λα­βε υ­πό­ψη του και ό­λες τις σχε­τι­κές δια­τά­ξεις και με­τά δια­λο­γι­κή συ­ζή­τη­ση που έ­κα­νε,
    Α­ΠΟ­ΦΑ­ΣΙ­ΖΕΙ
    (ΚΑ­ΤΑ ΠΛΕΙΟ­ΨΗ­ΦΙΑ)
    Με ο­κτώ (8) ψή­φους υ­πέρ ή­τοι των: Χρή­στου Λυ­μπε­ρό­που­λου (Προ­έ­δρου Δ.Σ.), Α­να­στα­σί­ου Γα­λά­νη (Α­ντι­προ­έ­δρου), Πα­να­γιω­τό­που­λου Ιω­άν­νη (Γραμ­μα­τέ­α), Πα­να­γιώ­τη Σταυ­ρό­που­λου (Α­ντι­δή­μαρ­χο), Θε­ο­φά­νη Νι­κο­λά­ου (Α­ντι­δήμαρ­χο), Kούρ­τη Άγ­γε­λου (Δ.Σ.), Νι­κο­λά­ου Νι­κο­λα­ϊ­δη (Δ.Σ.), Κορ­δού­λη Γε­ώρ­γιου (Δ.Σ.) ένα­ντι έ­ξι (6) κα­τά ή­τοι των: Αν­δρέ­α Οι­κο­νό­μου (Δ.Σ.), Πα­να­γιώ­τη Ρε­ντζή (Δ.Σ.), Δη­μήτριο Κο­λο­βό (Δ.Σ.), Χρή­στο Κα­τσού­ρη (Δ.Σ.), Νι­κό­λα­ο Φαρ­μά­κη (Δ.Σ.) και Πα­να­γιώ­τη Δη­μό­που­λο (Δ.Σ.)
    1. Ε­γκρί­νει την Α΄ φά­σης της μελέ­της Σ.Χ.Ο.Ο.Α.Π. διοι­κη­τι­κών ο­ρί­ων Δή­μου Αι­γεί­ρας.
    2. Ε­γκρί­νει να προ­ω­θη­θεί η Β΄ φά­ση της με­λέ­της Σ.Χ.Ο.Ο.Π.Π. με βά­σει τις κα­τευ­θύν­σεις και τις ε­πι­λο­γές του τρί­του ε­ναλ­λα­κτι­κού σε­να­ρί­ου ή­πιας πα­ρέμ­βα­σης ό­πως αυ­τό πα­ρου­σιά­στη­κε.
    Ο Δ.Σ. κ. Αν­δρέ­ας Οι­κο­νό­μου εί­πε ό­τι: θε­ω­ρώ ό­τι έ­πρε­πε να έ­χει πε­ρισ­σό­τε­ρο χρό­νο το Δ.Σ. ώ­στε να με­λε­τή­σει τό­σο την δια­μορ­φω­μέ­νη πρό­τα­ση των με­λε­τη­τών σε σχέ­ση με την Α΄ φά­ση της με­λέ­της ΣΧΟ­Ο­ΑΠ και να κά­νει τις πα­ρεμ­βά­σεις και πα­ρα­τη­ρή­σεις που θα την βελ­τί­ω­ναν και θα την κα­θιστού­σαν πε­ρισ­σό­τε­ρο ρε­α­λι­στι­κή. Βε­βαί­ως κα­τά τη συ­ζή­τη­ση στο Δ.Σ. υ­πήρ­ξαν διορ­θώ­σεις και βελ­τιώ­σεις σε θέ­μα­τα τα ο­ποί­α ε­πι­ση­μάν­θη­καν α­πό τους Δ.Σ. ω­στό­σο θε­ω­ρώ ό­τι υ­πάρ­χουν και άλ­λα ζη­τή­μα­τα που έ­χουν σχέ­ση κυ­ρί­ως με το Δ.Δ. Μο­να­στη­ρί­ου και γε­νι­κό­τε­ρα τη 17η Ε.Ο. για τα ο­ποί­α θα μπο­ρού­σε να υ­πάρ­ξει του­λά­χι­στον πρό­βλε­ψη για την κα­λύ­τε­ρη α­νά­πτυ­ξή τους. Θέ­λω ε­πί­σης να το­νί­σω ό­τι συμ­φω­νώ σε γε­νι­κές γραμ­μές με τα α­να­φε­ρό­με­να στην επα­να­φο­ρά του Σχε­δί­ου Πό­λε­ως Αι­γεί­ρας πράγ­μα το ο­ποί­ο θε­ω­ρώ και ο­ρι­στι­κής ση­μα­σί­ας για την ορ­θο­λο­γι­στι­κή οι­κι­στι­κή και του­ρι­στι­κή α­νά­πτυ­ξη της πε­ριο­χής κα­θώς ε­πί­σης και με τα προ­βλε­πό­με­να για την προ­στα­σί­α της α­κτογραμ­μής. Τε­λειώ­νο­ντας θε­ω­ρώ ό­τι στη Β΄ φά­ση της η με­λέ­τη ΣΧΟ­Ο­ΑΠ θα πρέ­πει να εί­ναι πε­ρισ­σό­τε­ρο ρε­α­λι­στι­κή και να έ­χει κα­τευ­θυ­ντή­ρια γραμ­μή την ι­σόρρο­πη α­νά­πτυ­ξη των Δ.Δ. και κυ­ρί­ως να δια­φυ­λά­ξει τη με­τα­ξύ τους συ­νερ­γα­σία α­να­κό­πτο­ντας ο­ποια­δή­πο­τε διά­θε­ση α­ντα­γω­νι­σμού.
    Με τον Δ.Σ. συμ­φω­νούν οι Δ.Σ. κ. Πά­νος Ρε­ντζής, Χρή­στος Κατσού­ρης, Δη­μή­τριος Κο­λο­βός και Νι­κό­λα­ος Φαρ­μά­κης.
    Ο Δ.Σ. Πα­να­γιώ­της Δη­μό­που­λος εί­πε : συμ­φω­νώ με τις προ­τάσεις – κα­τευ­θύν­σεις της με­λέ­της, δια­φω­νώ ό­μως με την ε­πι­λο­γή χώ­ρου ΒΙΟ­ΠΑ διό­τι πι­στεύ­ω ό­τι βο­η­θά­ει στην α­να­βάθ­μι­ση της 18ης Ε.Ο. σαν κεντρι­κής Ε.Ο. τη δε 17η Ε.Ο. που εί­ναι ή­δη υ­πο­βαθ­μι­σμέ­νη την κά­νει βο­η­θη­τι­κή ο­δό.

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !