διαχρονικά επίκαιρα

Αθήνα - Πάτρα, με τρένο: 25 χρόνια, για «στρώσιμο» σιδηροτροχιών… Του Κώστα Ρόζου - 05-03-2015 Η ανυπαρξία ενιαίας στρατηγικής των τοπικών φορέων και η "σαλαμοποίηση" τού έργου από το φορέα υλοποίησης, οδήγησαν στον χρονικό «εκτροχιασμό» τού σιδηροδρομικού δικτύου τής Βόρειας Πελοποννήσου... Είναι γεγονός, ότι η υπόθεση της κατασκευής του νέου σιδηροδρομικού δικτύου, δεν ευρίσκεται αυτό το διάστημα στην ημερήσια (πολιτική) διάταξη. Το θέμα, μάλλον, «ξεθώριασε» και δημοσιογραφικά… Κούρασε, απογοήτευσε, ξεχάστηκε…; Ίσως όλα αυτά μαζί. «Και πολύ ασχοληθήκαμε», θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος. «Και της Άρτας το γιοφύρι, γρηγορότερα τελείωσε. Επί δύο - τρεις δεκαετίες, τρένο ακούμε και τρένο δεν βλέπουμε…» Ουδέποτε, πάντως, το στρατηγικής σημασίας έργο της σιδηροδρομικής σύνδεσης Αθήνας – Πάτρας, ήταν σε υψηλό βαθμό πολιτικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος, αφού η διαχρονική διαχείρισή του, ήταν τουλάχιστον περιπτωσιολογική και αποσπασματική. Το γνωστό, «βλέποντας και κάνοντας» Έτσι, και εν έτι 1993, ούτε καν στα «ψιλά» πέρασε μια σημαντική μελέτη και ασυζητητί πετάχτηκε στα «σκουπίδια», η οποία αν είχε αξιοποιηθεί σωστά, σήμερα δεν θα αναρωτιόμαστε, ούτε πότε το τρένο θα φτάσει στην Πάτρα, ούτε θα υπήρχε δυσανασχέτηση στις τοπικές κοινωνίες με τη διαφορετική αντιμετώπιση των παραλιακών οικισμών σε Κορινθία και Αχαΐα (αλλού εγκρίθηκαν υπογειοποιήσεις, αλλού εγκρίθηκαν παρακάμψεις, αλλού παρέμειναν διχοτομήσεις)… Και ενώ σήμερα η συζήτηση -περί σύγχρονου τρένου- έπρεπε να είναι σε άλλο επίπεδο, στο πόσες δηλ. εμπορικές αμαξοστοιχίες θα μπορούσαν να διακινούνται απευθείας από το λιμάνι της Πάτρας με κατεύθυνση τον ευρωπαϊκό βορά, και πόσες εκφορτώσεις πλοίων θα μπορούσαν να γίνονταν σε ελληνικά τρένα από τα λιμάνια Αιγίου, Κιάτου, Κορίνθου, αντ’ αυτής επί μία δεκαπενταετία τουλάχιστον ανακυκλώνεται η ίδια συζήτηση: Υπομονή, το τρένο έφτασε στο Κιάτο. Υπομονή, σύντομα θα φτάσει στο Ξυλόκαστρο. Υπομονή, σύντομα θα το δούμε στη Ακράτα. Υπομονή, η υπογειοποίηση του Διακοπτού τελείωσε. Υπομονή, οι σταθμοί και οι στάσεις είναι έτοιμοι από το 2012. Υπομονή, τα τούνελ και η παράκαμψη του Αιγίου εδώ και χρόνια είναι έτοιμα. Υπομονή, η Παναγοπούλα είναι (σχεδόν) έτοιμη. Υπομονή, μέσα στο 2015 θα δημοπρατηθούν άλλα 10 χλμ… Και τα χρόνια περνάνε, με αλλεπάλληλες ανανεώσεις χρόνου. Αρχικός σχεδιασμός: Κιάτο – Αίγιο, ολοκλήρωση το 2009. Άντε το 2010, γιατί φταίξανε ενστάσεις τοπικών κοινωνιών. Άντε το 2011, γιατί φταίξανε τα οικονομικά προβλήματα των κατασκευαστών. Άντε το 2012, γιατί φταίξανε οι ενστάσεις «αντιπάλων» κατασκευαστών. Άντε το 2013, γιατί φταίξανε τα έργα στο Θολοπόταμο που πνίξανε την Αιγείρα. Άντε το 2014, γιατί εμποδίζανε τα αρχαιολογικά ευρήματα. Άντε το 2015, γιατί φταίξανε οι καθυστερημένες απαλλοτριώσεις. Άντε το 2016, γιατί φταίξανε προβλήματα χρηματοδότησης. Άντε το 2017 γιατί… κλπ. κλπ. κλπ. Σε γενικές γραμμές, πάντοτε κάτι φταίει. Είτε αυτό ονομάζεται έλλειψη εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού, είτε ατολμία αντιμετώπισης μιας καταστροφικής «τριτοκοσμικής» γραφειοκρατίας, είτε σύγχυση αρμοδιοτήτων, είτε έλλειψη ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών… είτε, είτε… Θα μπορούσε, βέβαια, όλες οι παραπάνω διαπιστώσεις να ενσωματωθούν στο εξής ρητορικό ερώτημα: «Τελικά, το έργο τού νέου σιδηροδρομικού δικτύου Κορίνθου - Πατρών, είναι έργο που υλοποιεί η κεντρική εξουσία ή έργο που το διαχειρίστηκαν οι κατά τόπους παράγοντες εξουσίας…;» Με άλλα λόγια «Υπήρξε και πόσο επηρέασε, ένα αόρατο πολιτικό «μπρα ντε φερ» μεταξύ κεντρικής εξουσίας και τοπικής αυτοδιοίκησης, χρησιμοποιώντας δίκαια τοπικά αιτήματα, αναλόγως εκλογικών σκοπιμοτήτων ;» Όμως, σε κάθε περίπτωση, το θέμα είναι πολύ πιο περίπλοκο. Για να εξαχθεί κάποιο ασφαλές συμπέρασμα για το «τις πταίει» στο σχεδιασμό τού σύγχρονου σιδηροδρόμου, θα πρέπει όσοι ενεπλάκησαν τις περασμένες δεκαετίες με την περιφερειακή – πολιτική διαχείρισή του, να ερωτηθούν, αν ασχολήθηκαν σε βάθος με την διερεύνηση της τοπικής ιστορίας, της γεωμορφολογίας, τους τουριστικούς και αρχαιολογικούς προορισμούς, τους περιφερειακούς συγκοινωνιακούς κόμβους, τους υπάρχοντες και μελλοντικούς χωροταξικούς σχεδιασμούς, τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής κατά μήκος της παραλιακής βόρειας Πελοποννήσου. Πασιφανές, ότι το εν λόγω ερώτημα θα μείνει στο διηνεκές αναπάντητο… Με το σκεπτικό αυτό, λοιπόν, ας ξεκινήσουμε από τη φράση «τις πταίει» τού Τρικούπη, ο οποίος σε πέντε χρόνια -δανειζόμενος 250 εκατομ. φράγκα- ένωσε την Πάτρα και την Αθήνα με γραμμή μικρότερη των τότε διεθνών σιδηροδρομικών προδιαγραφών, τονίζοντας ότι λόγω μεγάλου κόστους η μεγαλύτερη γραμμή θα κατασκευαζόταν αργότερα… Τότε κατασκευάσθηκαν και οι δεκάδες σταθμοί - στάσεις κατά μήκος των παραλίων του νότιου Κορινθιακού σε σημεία που, είτε ήταν κωμοπόλεις, είτε ήταν μικρά εμπορικά επίνεια της πυκνοκατοικημένης τότε ενδοχώρας. Με απλά λόγια, η σημερινή οικιστική μορφή της βόρειας Πελοποννήσου οφείλεται κατά πολύ στη μελέτη - κατασκευή του σιδηροδρόμου στα τέλη του 19ου αιώνα. Βέβαια, το «αργότερα» του Τρικούπη, ήρθε (ως σκέψη) με καθυστέρηση ενός αιώνα ! Αισίως, λοιπόν, φτάσαμε στο 1993. Τη χρονιά εκείνη, οι δεκάδες παραθαλάσσιες Κοινότητες εκατέρωθεν του Κορινθιακού Κόλπου, έγιναν αποδέκτες ενός ογκωδέστατου βιβλίου, με το συνοδευτικό έγγραφο του αρμόδιου Υπουργείου που ζητούσε να ενημερωθούν οι δημότες και οι τοπικοί φορείς επί του περιεχομένου και να αποσταλούν τυχόν προτάσεις ή ενστάσεις... Ουσιαστικά, τότε εισήχθη -με πλάγιο τρόπο- στην ελληνική πραγματικότητα μια «νέα» λέξη, αυτή της ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ, με την έννοια ότι το κράτος προτείνει στον πολίτη και ο πολίτης αντιπροτείνει… Τη μελέτη, που είχε παραγγελθεί και πληρωθεί από το ΥΠΕΧΩΔΕ, υπέγραφε το γνωστό γραφείο τού Θύμιου Παπαγιάννη. Τι περιείχε αυτό το βιβλίο; Ξεκινούσε με μία ...άγνωστη φράση: «Ειδική χωροταξική μελέτη Κορινθιακού κόλπου» και με μια λεπτομερέστατη περιγραφή, σπιθαμή προς σπιθαμή σκιαγραφούσε το πώς θα μπορούσε να προχωρήσει η μελλοντική αναπτυξιακή πορεία των παράλιων περιοχών περιμετρικά του Κορινθιακού… -Σήραγγες και κοιλαδογέφυρες, με τις οποίες θα παρακάμπτονταν οι Εθνικοί Άξονες (Αυτοκινητόδρομος, Σιδηρόδρομος) για να μην διχοτομούν τους ασφυχτικά δομημένους παράλιους οικισμούς. -Αυστηρές προδιαγραφές πολεοδόμησης. -Ζώνες πρασίνου, αγροτικές, ήπιας δόμησης. -Ζώνες προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος. -Αρχαιολογικές ζώνες, με πλήρη απαγόρευση οικιστικής δραστηριότητας. κλπ… Πόσοι, όμως, ενημερώθηκαν για εκείνη την μελέτη; Με σιγουριά, μπορεί να δοθεί η εξής απάντηση: Λίγοι πληροφορήθηκαν την ύπαρξή της, λιγότεροι την «έπιασαν» στα χέρια τους, ελάχιστοι τη διάβασαν και την αξιολόγησαν. Πολλοί από αυτούς, που απλώς την «άγγιξαν», άρχισαν τη γκρίνια: «Μα είναι δυνατόν το Κράτος να πληρώνει μελέτες που περιγράφουν …παραμύθια. Άκου, λέει, να περάσουν το τρένο και την Εθνική Οδό με τρία τούνελ κάτω από τα Μάρμαρα (Αιγείρα). Δεν γίνονται αυτά στη σεισμογενή Ελλάδα…» Φυσικά, όλοι και χωρίς δεύτερη κουβέντα την απέρριψαν μετά βδελυγμίας. Όχι, επειδή φοβήθηκαν μη γυρίσει η γη …ανάποδα, αλλά για έναν πολύ - πολύ σοβαρό λόγο. Οι φραγμοί, που θα έμπαιναν στους όρους δόμησης και επέκτασης των οικιστικών ιστών, έγιναν το «κόκκινο πανί». Κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να βάλει «φρένο» στη νέα «belle epoque» -αντιπαροχής εξοχικής κατοικίας- στις ανερχόμενες Ριβιέρες του Κορινθιακού… Και έτσι, η ειδική χωροταξική μελέτη, ενταφιάστηκε με συνοπτικές διαδικασίες!...

ΝΕΟ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Άρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Δασικοί χάρτες
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Θολοπόταμος...
  • 17η Επαρχιακή οδός
  • Γυμνάσιο Αιγείρας
  • Δημοτικό Σχ. Αιγείρας
  • Κορινθιακός
  • Δημοτικές εκλογές 2014
  • 17 Φεβ 2017

    Περιφερειακό Συμβούλιο, για δασικούς χάρτες: Προσωρινή αναστολή, να καταργηθούν τα τέλη

    Πλαίσιο προτάσεων για τους δασικούς χάρτες από το Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Ελλάδας – Προσωρινή αναστολή, να καταργηθούν τα τέλη
    Την άμεση παρέμβαση της πολιτείας για νομοθετική ρύθμιση σχετικά με τα προβλήματα που ανέκυψαν από την ανάρτηση των δασικών χαρτών, μέσα από μια σειρά προτάσεων που προέκυψαν έπειτα από ευρεία συζήτηση, ζητά το Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Ελλάδας, όπως αποφάσισε κατά τη σημερινή του συνεδρίαση.
    «Πρέπει να αρθούν οι αδικίες που έχουν οι δασικοί χάρτες και να μην λειτουργεί αποτρεπτικά στους πολίτες να υποβάλλουν τις αντιρρήσεις τους. Θέλουμε να διαμορφωθεί ένα θεσμικό πλαίσιο υπέρ των πολιτών, όχι εναντίον τους» διεμήνυσε ο Περιφερειάρχης Απόστολος Κατσιφάρας, μιλώντας για το σοβαρό θέμα που έχει προκύψει με την ανάρτηση των δασικών χαρτών και την προθεσμία των δύο μόλις μηνών που έχουν δοθεί για τις όποιες αντιρρήσεις, φυσικά με υψηλό οικονομικό τέλος.
    Στη συνεδρίαση παρέστησαν Δήμαρχοι και εκπρόσωποι Δήμων, Αποκεντρωμένης Διοίκησης, Τεχνικών Επιμελητηρίων Δυτικής Ελλάδας και Αιτωλοακαρνανίας, ΓΕΩΤΕΕ, Γενικών Διευθύνσεων Δασών, Δασαρχείων, ομάδων παραγωγών και αγροτικών συλλόγων και κατά τη διάρκεια αυτής, τέθηκαν οι βασικοί προβληματισμοί που απασχολούν τις τοπικές κοινωνίες, ενώ διαμορφώθηκε και το τελικό κείμενο των προτάσεων που θα σταλεί στην κυβέρνηση, ώστε να υπάρξει σχετική νομοθετική ρύθμιση.
    «Με μια τέτοια απόφαση που έλαβε το κράτος δίχως να υπολογίσει τις τοπικές κοινωνίες, το μόνο που προκάλεσε είναι αναστάτωση. Και σήμερα για αυτό το λόγο φέραμε το θέμα στο Περιφερειακό Συμβούλιο, για να ακουστεί η φωνή τους», συμπλήρωσε ο Περιφερειάρχης Απ. Κατσιφάρας.
    Την εισήγηση του θέματος έκανε ο Αντιπεριφερειάρχης Οικονομικών Παναγιώτης Μπράμος, ο οποίος τόνισε πως «η ανάρτηση των δασικών χαρτών είναι σίγουρα ένα εργαλείο που θα προστατεύσει το δασικό πλούτο, όμως ό,τι έχει αναρτηθεί τώρα περιέχει πλείστες ανακρίβειες και απεικονίσεις που δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα».
    Από την πλευρά του ο Περιφερειακός Σύμβουλος Σάββας Αυγέρης, που είχε οριστεί ως ειδικός αγορητής σημείωσε: «Η συγκεκριμένη αποτύπωση δεν ανταποκρίνεται στην αγροτοκτηνοτροφική δραστηριότητα που αναπτύχθηκε στην Ελλάδα τις τελευταίες δεκαετίες μετά τον πόλεμο. Δεν υπάρχει περίπτωση να αφήσουμε να χάσουν τις περιουσίες τους οι συμπολίτες μας».
    Κύρια σημεία προβληματισμού
    Ο προβληματισμός εντοπίζεται κυρίως στα εξής σημεία:
    - Η κατάρτιση των δασικών χαρτών εδράζεται στη χρήση και αντιπαραβολή φωτογραφικών/φωτογραμμετρικών αποτυπώσεων από το 1945, μιας περιόδου που ήταν μετά την έξοδο της χώρας από την κατοχή, καθώς και το 2007. Κάτι που σημαίνει πως δεν μπορεί να επιλέγεται να επανέλθουμε σήμερα στην τότε εποχή.
    - Είναι προβληματικός ο χαρακτηρισμός εκτάσεων που εμφαίνονται ως δασικές και υπάρχει ασυμφωνία με τις αποτυπώσεις των αεροφωτογραφιών. Ενδεικτικός είναι ο χαρακτηρισμός εκτάσεων ιδιαίτερα μεγάλης επιφάνειας ως αναδασωτέων, εκ των οποίων οι περισσότερες εμφανίζουν αγροτική μορφή και στις δύο αεροφωτογραφίες.
    - Στις περιοχές της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας παρατηρούνται αρκετές ανακρίβειες και παραλείψεις αναφορικά με την αποτύπωση της μορφής και της χρήσης σημαντικών εκτάσεων γης. Συγκεκριμένα, στην περίπτωση της Ηλείας από συνολική έκταση 2,6 εκατομμυρίων στρεμμάτων έκταση περίπου 720.000 στρεμμάτων έχει κηρυχθεί ως αναδασωτέα από την πυρκαγιά του 2007.
    - Είναι ιδιαίτερα πιεστική η μόλις δίμηνη προθεσμία που προβλέπεται για την υποβολή αντιρρήσεων κατά των αναρτημένων δασικών χαρτών.
    - Ο χαρακτήρας του μέτρου φέρεται να είναι εισπρακτικός και λειτουργεί αποτρεπτικά από το να υποβάλλουν τις αντιρρήσεις τους οι πολίτες, αφού υπάρχει υποχρεωτική δαπάνη για αυτό.
    - Χρήζει ιδιαίτερης επισήμανσης ο κίνδυνος από τη μεταβολή του χαρακτηρισμού μιας ήδη χρησιμοποιούμενης ως αγροτικής έκτασης σε δασική, για απώλεια χορηγούμενων ή χορηγηθεισών επιδοτήσεων και ενισχύσεων.  Είναι προφανές ότι μια τέτοια εξέλιξη θα επέφερε καταστροφικές συνέπειες για την αγροτική οικονομία και παραγωγή.
    Κείμενο Προτάσεων
    Το τελικό κείμενο περιλαμβάνει συγκεκριμένες προτάσεις για τη διαδικασία αυτή και ειδικότερα:
    Να ανασταλεί προσωρινά η διαδικασία αναρτήσεως και κυρώσεως των δασικών χαρτών έως ότου αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά από το αρμόδιο Υπουργείο τα ανωτέρω εκτεθέντα και πολλαπλώς προβληματικά σημεία που αφορούν τη θεματική αποτύπωση και τον ειδικότερο χαρακτήρα των αποτυπούμενων εκτάσεων γης στις περιοχές της Περιφέρειάς μας.
    Σε διαφορετική περίπτωση να δοθεί επαρκής παράταση της προθεσμίας υποβολής αντιρρήσεων κατά των αναρτημένων δασικών χαρτών και η οποία θα επιτρέψει την κατάλληλη προετοιμασία των πολιτών σε συνεργασία με τους απαραίτητους επαγγελματίες.
    Να μη γίνει χρήση και να αποσυνδεθεί από την κατάρτιση των δασικών χαρτών η αποτύπωση της αεροφωτογραφίας του έτους 1945 καθ’ ότι δεν είναι αντιπροσωπευτική της διαχρονικής και αληθούς εμπράγματης κατάστασης και παράγει εσφαλμένη αντίληψη για τον χαρακτήρα σημαντικών εκτάσεων γης. Δια τούτο να αντικατασταθεί από την αεροφωτογραφία του έτους 1960 και η θεματική αποτύπωση να διασυνδεθεί με την αποτύπωση στο πλαίσιο του Ο.Σ.Δ.Ε.
    Να πραγματοποιηθούν άμεσα οι αναγκαίες οίκοθεν διορθώσεις και τροποποιήσεις από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου ώστε να συμπεριληφθούν στις αποτυπώσεις των δασικών χαρτών οι τελεσίδικες πράξεις χαρακτηρισμού, τα παραχωρητήρια του Δημοσίου, οι πράξεις εποικισμού, αναδασμού και διανομής, καθώς επίσης και να αντιπαραβληθούν οι αναδασωτέες εκτάσεις με τις αποτυπώσεις των αεροφωτογραφιών, ώστε να διαπιστωθεί η αληθής μορφή των εκτάσεων.
    Να καταργηθούν ή να μειωθούν σε απολύτως συμβολικό επίπεδο τα τέλη υποβολής αντιρρήσεων με ρητή πρόβλεψη αποδόσεώς τους στους πολίτες σε περίπτωση ευδοκιμήσεως των αντιρρήσεων, καθώς επίσης να ληφθεί ιδιαίτερη μέριμνα για την ατελή υποβολή αντιρρήσεων για κατοίκους ορεινών οικισμών.
    Να τροποποιηθεί η διαδικασία υποβολής αντιρρήσεων ώστε έκαστος πολίτης να υποβάλει συνολικά μία φορά αντιρρήσεις για όλες τις εκτάσεις και ιδιοκτησίες του που επηρεάζονται, με ανώτατο τέλος αντιρρήσεων
    Να υπάρξει υποστήριξη των δασικών υπηρεσιών με προσωπικό και πόρους, καθώς επίσης και συγκεκριμένη δεσμευτική προθεσμία της Διοίκησης για εξέταση και απάντηση επί των ενστάσεων.
    Να υπάρξει δυνατότητα εξαγοράς των εκτάσεων που έχουν αλλάξει χρήση γης (ΔΑ), χωρίς άδεια της Δασικής Υπηρεσίας, έναντι συμβολικού τιμήματος.

    Να υπάρξει ρύθμιση για σαφή διάκριση των δασωθέντων αγρών που δεν απώλεσαν τον χαρακτήρα τους, από τις δασικές εκτάσεις.

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !