ττττττ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Αρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Αποχετευτικό
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Τι θα γινει, θα παρετε κανενα σκουπιδι στην Αιγειρα και από την Πατρα

    1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

    1 Ιουν 2009

    ΙΟΥΝ. 2009: “Μπαχαλο” η Αχαϊκή περιβαλλοντική πολιτική!

    Άλυτα… Λύματα
    Ση­μα­ντι­κό­τα­τη και με μεγά­λη συμ­με­το­χή πο­λι­τι­κών πα­ρα­γό­ντων τής Α­χα­ΐ­ας, ή­ταν η σύ­σκε­ψη που πραγ­ματο­ποι­ή­θη­κε το με­ση­μέ­ρι τής 22ας Μα­ΐ­ου στην Α­κρά­τα, με θέ­μα το πρό­βλη­μα διά­θε­σης των βο­θρο­λυ­μά­των τής Ανα­το­λι­κής Αι­για­λεί­ας.
    Τρεις και πλέ­ον ώ­ρες οι πα­ρευ­ρι­σκό­με­νοι, στην κα­τά­με­στη αί­θου­σα του Δη­μοτι­κού συμ­βου­λί­ου Α­κρά­τας, προ­σπά­θη­σαν να ε­ντο­πί­σουν τη ρί­ζα τού κα­κού και να λύ­σουν τον “γόρ­διο δε­σμό” της μη ύ­παρξης πλέ­ον χώ­ρου υ­πο­δο­χής των λυ­μά­των των τριών Δή­μων.
    Ευ­θεί­ες βο­λές κα­τά του Δη­μάρ­χου Αι­γί­ου Α­πό­στο­λου Κα­ρα­φω­τιά, ε­κτό­ξευ­σε ο Δή­μαρ­χος Α­κρά­τας Πά­νος Με­λής, λέ­γο­ντας, ό­τι υ­πήρ­χε μό­νο έ­να πρό­βλη­μα με τη μη ύ­παρ­ξη ΧΥ­ΤΑ στην κε­ντρι­κή Α­χα­ΐ­α και ο α­πο­κλει­σμός μας α­πό τον βιο­λογι­κό τού Αι­γί­ου δη­μιούρ­γη­σε δεύ­τε­ρο και πο­λύ με­γά­λο, ε­πι­ση­μαί­νο­ντας ό­τι τα προ­η­γού­με­να χρό­νια η Α­κρά­τα εί­χε βο­η­θή­σει πολ­λές φο­ρές το Αί­γιο παίρ­νοντας σκου­πί­δια στην μέ­χρι πρό­σφα­τα λει­τουρ­γού­σα χω­μα­τε­ρή του.
    Α­πό την πλευ­ρά του ο Δή­μαρ­χος Αι­γεί­ρας τό­νι­σε, ό­τι οι ό­ποιες πα­ρα­πέ­ρα ε­νέργειες πρέ­πει να ε­στιά­ζο­νται μό­νο στα υ­γρά α­πό­βλη­τα χω­ρίς κα­μί­α συ­σχέ­τιση με τα στε­ρε­ά, α­φού ο σχε­δια­σμός εί­ναι πλέ­ον και νο­μι­κά δε­σμευ­τι­κός.
    Συ­ζη­τή­θη­κε και το θέ­μα της α­πόρ­ρι­ψης των α­σφα­λι­στι­κών μέ­τρων των Δή­μων Αι­γεί­ρας, Α­κρά­τας, Δια­κο­πτού, α­πό το Πρω­το­δι­κεί­ο Αι­γί­ου με το αι­τιο­λο­γι­κό ό­τι δεν υ­πάρ­χει πλέ­ον σύμ­βα­ση του Αι­γί­ου με τους τρεις Δή­μους. Για το θέ­μα αυ­τό ο αρ­χη­γός τής Α­ντι­πο­λί­τευ­σης Αι­γεί­ρας Πά­νος Γιαν­νού­λης ε­πι­σή­μα­νε, ό­τι ή­ταν λά­θος η υ­πο­γρα­φή μό­νο 18ά­μη­νης σύμ­βα­σης με το Αί­γιο, α­φού α­μέ­σως με­τά τη λή­ξη της (τέ­λος 2008) το Αί­γιο έ­κλει­σε το βιο­λο­γι­κό.
    Μια α­κό­μα α­ξιο­πρό­σε­κτη το­πο­θέ­τη­ση ή­ταν του Προ­έ­δρου του Δ.Σ. Αι­γεί­ρας Χρή­στου Λυ­μπε­ρό­που­λου ο ο­ποί­ος υ­πεν­θύ­μι­σε τον προ δε­κα­ε­τί­ας σχε­δια­σμό, ότι δηλ. η Αι­γεί­ρα θα πά­ρει τα σκου­πί­δια και η Α­κρά­τα τα λύ­μα­τα, το­νί­ζο­ντας με νόημα: Η Αι­γεί­ρα α­ντα­πο­κρί­θη­κε α­πό­λυ­τα στον σχε­δια­σμό.
    Βέ­βαια οι ε­ξε­λί­ξεις, του­λά­χι­στον σε ε­πί­πε­δο “πο­λι­τι­κών από­ψε­ων”, εί­ναι τό­σο ρα­γδαί­ες, που τα συ­μπε­ρά­σμα­τα της σύσκε­ψης της Α­κρά­τας θα μπο­ρούν να ανα­φερ­θούν πλέ­ον ως ξε­πε­ρα­σμέ­να και το τι θα γί­νει στο ά­με­σο και α­πώ­τε­ρο “πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό” μέλ­λον της Α­χα­ΐ­ας, ου­δείς μπο­ρεί να “προφη­τεύ­σει”.
    Για πα­ρά­δειγ­μα, λί­γες ώ­ρες πριν ο­λο­κλη­ρω­θεί η πα­ρού­σα έκ­δο­ση, ο Δή­μαρ­χος Α­κρά­τας ζή­τη­σε α­πό τον Νο­μάρ­χη να κη­ρύ­ξει το Δή­μο Α­κρά­τας σε κα­τά­στα­ση έκτα­κτης α­νά­γκης, πράγ­μα που δεν έ­γι­νε α­πο­δε­κτό, φέρ­νο­ντας έ­τσι τις πο­λιτι­κές σχέ­σεις των δύ­ο αν­δρών σε ο­ρια­κό ση­μεί­ο.
    Ο Νο­μάρ­χης, πά­ντως, την Πέ­μπτη 4 Ιου­νί­ου, έ­στει­λε κλι­μά­κιο των υ­γειο­νο­μι­κών υ­πη­ρε­σιών στην Α­κρά­τα, προκει­μέ­νου να ε­κτι­μή­σουν την κα­τά­στα­ση α­πό την α­δυ­να­μί­α τού Δή­μου να δια­χει­ρι­στεί πλέ­ον τον ό­γκο των λυ­μά­των του.

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !