ττττττ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Αρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Αποχετευτικό
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Θολοπόταμος...
  • 17η Επαρχιακή οδός
  • Γυμνάσιο Αιγείρας
  • Δημοτικό Σχ. Αιγείρας
  • XYTA «Αίγειρας»...
  • Τι θα γινει, θα παρετε κανενα σκουπιδι στην Αιγειρα και από την Πατρα

    1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

    2 Μαΐ 2008

    ΜΑΙΟΣ 2008: “Πάσα” στους δήμους ...και καλά ξεμπερδέματα με τα σκουπίδια

    Κα­ται­γι­στι­κές εί­ναι πλέ­ον οι ε­ξε­λί­ξεις, στο θέ­μα τής δια­χεί­ρι­σης των στε­ρε­ών απο­βλή­των τής ευ­ρύτε­ρης πε­ριο­χής. 
    Α­πα­νω­τές συ­νε­δριά­σεις ορ­γά­νων, συ­σκέ­ψεις Δη­μάρ­χων, πο­λιτών κλπ, δεί­χνουν ό­τι σύ­ντο­μα θα ξε­σπά­σει “θύ­ελ­λα” με α­πρό­βλε­πτα απο­τε­λέ­σμα­τα για την Α­χα­ϊ­κή Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή πο­λι­τική, α­φού οι “α­να­θυ­μιά­σεις” α­πό το «κα­ζά­νι που βρά­ζει» στην Αι­για­λεί­α, κα­λύ­πτουν πλέ­ον ό­λη την Α­χα­ΐ­α.
    Στο συ­νε­χές “πιν­γκ - πον­γκ” δη­λώ­σε­ων και ενερ­γειών, δεν με­τέ­χουν πλέ­ον μό­νον οι Αι­για­λείς Δή­μαρ­χοι, αλ­λά και η Νο­μαρχια­κή Αυ­το­διοί­κη­ση, η Τ.Ε.Δ.Κ. Α­χα­ΐ­ας, η Πε­ρι­φέ­ρεια Δυ­τι­κής Ελ­λά­δας, τα συναρ­μό­δια Υ­πουρ­γεί­α κ.ο.κ.
    Κα­θο­ρι­στι­κής ση­μα­σί­ας με σα­φείς πο­λι­τι­κές προ­ε­κτά­σεις, ή­ταν και η συ­νε­δρί­α­ση του Νο­μαρ­χια­κού συμβου­λί­ου το α­πό­γευ­μα της Μ. Τε­τάρ­της στην Πά­τρα, το ο­ποί­ο δεν προ­χώ­ρη­σε στην έ­γκρι­ση της με­λέ­της πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών ε­πι­πτώ­σε­ων για την κα­τα­σκευ­ή και του δεύ­τε­ρου κυτ­τά­ρου στο ΧΥ­ΤΑ Αι­γεί­ρας, ρί­χνο­ντας το “μπα­λά­κι” των πε­ραι­τέ­ρω ε­νερ­γειών στους Δή­μους και στην Πε­ρι­φέ­ρεια.
    Οι λό­γοι της στά­σης αυ­τής α­πό το Νο­μαρ­χια­κό Συμ­βού­λιο εί­ναι βα­σι­κά δύ­ο.
    Α­φε­νός, ο α­πό­η­χος των ισχυ­ρών α­ντι­δρά­σε­ων της κοι­νω­νί­ας τού Δή­μου Αι­γείρας, έφθα­σε στην Α­χα­ϊ­κή Πρω­τεύ­ου­σα (θέ­το­ντας πο­λι­τι­κούς προ­βλη­μα­τι­σμούς με φό­ντο τις ε­πό­με­νες ε­κλο­γές), α­φού για πρώ­τη φο­ρά στη Νο­μαρ­χια­κή συ­νε­δρί­α­ση πα­ρί­στα­ντο πο­λί­τες α­πό την πε­ριο­χή μας, κά­τι που δεν εί­χε γί­νει ού­τε με την έ­γκρι­ση της αρ­χι­κής με­λέ­της για το ΧΥ­ΤΑ, ού­τε και με την έ­γκρι­ση των πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών ε­πι­πτώ­σε­ων της νέ­ας σι­δη­ρο­δρο­μι­κής γραμ­μής.
    Α­φε­τέ­ρου η “υ­φέρ­που­σα Αχα­ϊ­κή κό­ντρα” με­ταξύ των δύ­ο βαθ­μών αυ­το­διοί­κη­σης για τον τρό­πο δια­χεί­ρι­σης των στε­ρε­ών απο­βλή­των, έ­δω­σε πε­δί­ο για “ξε­κα­θά­ρι­σμα λο­γα­ρια­σμών”. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή εί­ναι και φρά­ση τού Νο­μάρ­χη κ. Κα­τσι­κό­που­λου για το θέ­μα: “Φο­βά­μαι πως κιν­δυ­νεύ­ει να τι­να­χθεί στον α­έ­ρα μια 10ετής προ­σπά­θεια. Ρω­τή­σα­με τους Δη­μάρ­χους και την προ­η­γού­με­νη φο­ρά, αλ­λά δεν πή­ρα­με α­πά­ντη­ση: Τι άλ­λα­ξε α­πό τον Δε­κέμ­βριο μέ­χρι τον Ια­νουά­ριο κι α­πό ε­κεί που πη­γαί­να­με, Νο­μαρ­χί­α και Δή­μοι, χέ­ρι – χέ­ρι… η Νο­μαρ­χια­κή Αυ­το­διοί­κη­ση που τρά­βη­ξε το κου­πί ό­λο αυ­τό το διά­στη­μα, θα βρε­θεί στο τέ­λος και κα­τη­γο­ρού­με­νη;”
    Α­να­λυ­τι­κό­τε­ρα το ρε­πορ­τάζ α­πό τη συ­ζή­τη­ση στο Νο­μαρ­χια­κό Συμ­βού­λιο κα­τέ­γρα­ψε και τα ε­ξής:
    Την πα­ρά­δο­ση της με­λέ­της ε­πέ­κτα­σης του ΧΥ­ΤΑ Αι­γεί­ρας στον ο­μώ­νυ­μο Δή­μο, αλ­λά και της πα­ρά­δο­σης ό­λων των με­λε­τών του ΧΥ­ΤΑ Πα­πα­νι­κο­λού στους Δή­μους της 3ης Δια­χει­ρι­στι­κής Ε­νό­τη­τας (Αί­γιο, Κα­λά­βρυ­τα, Ε­ρι­νε­ός, Συ­μπολι­τεί­α, Α­ρο­α­νί­α, Παί­ων και Κλει­το­ρί­α), α­πο­φά­σι­σε το Νο­μαρ­χιακό Συμ­βού­λιο.
    Το­πο­θε­τού­με­νος ε­πί του ζη­τή­μα­τος, ο Α­ντι­νο­μάρ­χης, Αν­δρέ­ας Τρια­ντα­φυλ­λόπου­λος, α­νέ­φε­ρε: «Η Νο­μαρ­χί­α δεν έ­χει κα­μί­α νο­μι­κή αρ­μο­διό­τη­τα κι ευ­θύ­νη για την ε­πί­λυ­ση του ζη­τή­μα­τος της δια­χεί­ρι­σης των α­πορ­ριμ­μά­των. Η ευ­θύ­νη α­νή­κε και α­νή­κει στους Δή­μους. Για ό­σο χρο­νι­κό διά­στη­μα η νο­μαρ­χια­κή αυτο­διοί­κη­ση εί­χε α­να­λά­βει, με αί­τη­μα της ΤΕΔ­Κ, την προ­ε­τοι­μα­σί­α και την ο­λοκλή­ρω­ση του σχε­δια­σμού, ο­λο­κλη­ρώ­θη­κε ο ΧΥ­ΤΑ Αι­γεί­ρας, ξε­κι­νά­ει ο ΧΥ­ΤΑ Φλό­κα και ω­ρί­μα­σε το έρ­γο του Ερ­γο­στα­σί­ου για το ο­ποί­ο υ­πήρ­ξε δέ­σμευ­ση του υ­πουρ­γού ΠΕ­ΧΩ­ΔΕ για χρη­μα­το­δό­τη­ση. Κα­θώς ό­μως α­πό τις αρ­χές του 2008 δεν προχώ­ρη­σε το σχέ­διο ε­νιαί­ου Φο­ρέα με την μορ­φή Α­νω­νύ­μου Εται­ρί­ας στον ο­ποί­ο θα συμ­με­τεί­χε και η Νο­μαρ­χί­α, αλ­λά οι Δή­μοι ο­δη­γή­θη­καν σε δη­μιουρ­γί­α τεσσά­ρων δια­φο­ρε­τι­κών Συν­δέ­σμων, η Νο­μαρ­χια­κή Αυ­το­διοί­κη­ση δεν έ­χει κα­μί­α αρ­μο­διό­τη­τα».Ο κ. Τρια­ντα­φυλ­λό­που­λος α­να­φέρ­θη­κε ε­πί­σης στην ε­μπλο­κή που υ­πήρ­ξε με τον ΧΥ­ΤΑ Πα­πα­νι­κο­λού αλ­λά και στις προ­σπά­θειες της Νο­μαρ­χί­ας να ξε­πε­ρα­στεί το πρό­βλη­μα, εί­τε κά­νο­ντας έκ­κλη­ση στον Δή­μο Ε­ρι­νε­ού να άρει την προ­σφυ­γή του στο ΣτΕ, εί­τε προ­σπα­θώ­ντας να δρο­μο­λο­γή­σει την ε­πέ­κτα­ση του ΧΥ­ΤΑ Αι­γεί­ρας, ώ­στε οι επτά Δή­μοι του 3ου Συν­δέ­σμου να με­τα­φέ­ρουν εκεί τα α­πορ­ρίμ­μα­τά τους, αλ­λά υ­πο­γράμ­μι­σε πως ό­λες οι προ­σπά­θειες εί­χαν υ­πο­βο­η­θη­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα και πως η Νο­μαρ­χί­α δεν έ­χει την αρ­μο­διό­τη­τα για την ε­πί­λυ­ση τό­σο του συ­γκε­κρι­μέ­νου ζη­τή­μα­τος, ό­σο και του ζη­τή­μα­τος κα­τασκευ­ής του Ερ­γο­στα­σί­ου. «Η προ­σπά­θειά μας α­πο­σκο­πού­σε στο να μη κλη­θούν οι Δή­μοι, α­πό 1/1/2009 να κα­τα­βάλ­λουν πρό­στι­μα. Α­πο­τε­λεί ό­μως δι­κή τους ευ­θύ­νη η δια­χεί­ρι­ση του προ­βλή­μα­τος…» κα­τέ­λη­ξε.
    «Να λυ­θεί το πρό­βλη­μα στο ση­μεί­ο ό­που δη­μιουρ­γεί­ται κι ό­χι να λέ­με “στείλτε το αλ­λού”. Αυ­τή εί­ναι μια πρα­κτι­κή που θα μας ο­δη­γή­σει σε με­γά­λα προ­βλή­μα­τα μελ­λο­ντι­κά…», τό­νι­σε ο Δή­μαρ­χος Αι­γεί­ρας, Δη­μή­τρης Μυ­λω­νάς, που μετέ­φε­ρε στο νο­μαρ­χια­κό συμ­βού­λιο την α­πό­φα­ση του Δή­μου να μην δε­χτεί την ε­πέ­κτα­ση του ΧΥ­ΤΑ Αι­γεί­ρας και την «φι­λο­ξε­νί­α» ε­κεί και των άλ­λων ε­πτά Δή­μων του νο­μού.
    Υ­πέρ της πα­ρά­δο­σης της με­λέ­της στον Δή­μο Αι­γεί­ρας τά­χθη­κε και ο ε­πι­κε­φαλής της μεί­ζο­νος α­ντι­πο­λί­τευ­σης, Θ. Βα­σι­λεί­ου, ο ο­ποί­ος ω­στό­σο ε­ξέ­φρα­σε την α­παι­σιο­δο­ξί­α του για την πο­ρεί­α του σχε­δια­σμού και την κα­τα­σκευ­ή του Εργο­στα­σί­ου. «Ό­χι λό­γω χρη­μα­το­δό­τη­σης, ό­πως κά­ποιοι πο­λι­τι­κά­ντι­κα θέ­λουν να ψι­θυ­ρί­ζουν, αλ­λά λό­γω έλ­λει­ψης συ­νερ­γα­σί­ας των Δή­μων» ε­πε­σή­μα­νε. Υπέρ της πα­ρά­δο­σης της με­λέ­της, τά­χθη­κε και ο Βα­σί­λης Χα­τζη­λά­μπρου, ε­νώ α­πό την συ­ζή­τη­σε α­πεί­χε η ΝΑΣ (Στ. Κε­ρα­μι­δάς και Β. Α­σπρύ­λιας) και ο Ι. Κρι­μπάς είχε α­πο­χω­ρή­σει νω­ρί­τε­ρα α­πό τη συ­νε­δρί­α­ση.
    Ο Νο­μάρ­χης, Δ. Κα­τσι­κό­που­λος, λί­γο πριν το τέ­λος της συ­ζή­τη­σης α­νέ­φε­ρε χαρα­κτη­ρι­στι­κά: «Φο­βά­μαι πως κιν­δυ­νεύ­ει να τι­να­χθεί στον α­έ­ρα μια 10ε­τής προσπά­θεια. Ρω­τή­σα­με τους Δη­μάρ­χους και την προ­η­γού­με­νη φο­ρά, αλ­λά δεν πή­ραμε α­πά­ντη­ση: Τι άλ­λα­ξε α­πό τον Δε­κέμ­βριο μέ­χρι τον Ια­νουά­ριο κι α­πό ε­κεί που πη­γαί­να­με, Νο­μαρ­χί­α και Δή­μοι, χέ­ρι – χέ­ρι, α­πε­μπό­λη­σαν το δι­καί­ω­μα της σύ­στα­σης Α­νω­νύ­μου Ε­ται­ρί­ας και ο­δη­γή­θη­καν στη σύ­στα­ση α­να­γκα­στι­κών Συν­δέ­σμων; Δη­λα­δή, η Νο­μαρ­χια­κή Αυ­το­διοί­κη­ση που τρά­βη­ξε το κου­πί ό­λο αυτό το διά­στη­μα, θα βρε­θεί στο τέ­λος και κα­τη­γο­ρού­με­νη; Και να σας πω και κάτι α­κό­μα; Στο προ­η­γού­με­νο συμ­βού­λιο τους δώ­σα­με την με­λέ­τη του Ερ­γο­στα­σί­ου και δεν ήρ­θαν α­κό­μα να τη πά­ρουν! Που εί­ναι οι Δή­μαρ­χοι σε αυ­τές τις συ­νεδριά­σεις; Λυ­πά­μαι, αλ­λά βλέ­πω πως υ­πάρ­χει α­δια­φο­ρί­α και οι χρό­νοι εί­ναι πιε­στι­κοί…».
     Δυ­να­μι­κή α­φύ­πνι­ση Αι­γειρα­τών…
    Μπο­ρεί να μην γέ­μι­σε ασφυ­κτι­κά η αί­θου­σα του Πο­λι­τι­στι­κού Συλ­λό­γου το από­γευ­μα της Κυ­ρια­κής των Βα­ΐ­ων, ό­σοι ό­μως προ­σήλ­θαν έδει­χναν α­πο­φα­σι­σμένοι να υψώ­σουν φω­νή α­ντί­δρα­σης για ό­σα έ­χουν συμ­βεί με αφορ­μή την ως τώ­ρα πο­ρεί­α λει­τουρ­γί­ας - ε­πέ­κτα­σης του ΧΥ­ΤΑ Αι­γεί­ρας.
    Το μή­νυ­μα που μπο­ρεί να ε­ξα­χθεί, με μια πρώ­τη μα­τιά στο συ­γκε­κρι­μέ­νο γε­γονός, εί­ναι ό­τι ε­πι­τέ­λους ο λα­ός του Δή­μου Αι­γεί­ρας άρ­χι­σε να α­ντι­δρά σε όσα α­φο­ρούν το μέλ­λον αυ­τού ε­δώ του τό­που.
    Η λέ­ξη «σκου­πί­δια» φαί­νε­ται να άγγι­ξε πε­ρισ­σό­τε­ρο α­πό κά­θε τι άλ­λο (σι­δη­ρό­δρο­μος, αυ­το­κι­νη­τό­δρο­μος, πα­ραλια­κός κλπ) τις ευαί­σθη­τες κοι­νω­νι­κές χορ­δές και πλέ­ον οι πο­λί­τες ζη­τούν ε­νη­μέ­ρω­ση και δρά­ση, του­λά­χι­στον, στο να μη γί­νει η πε­ριο­χή «σκου­πι­δό­τοπος». Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό εί­ναι και το αγω­νιώ­δες ερώ­τη­μα πα­ρι­στά­με­νης κυ­ρί­ας: «Πεί­τε μου σας πα­ρα­κα­λώ να βά­λω ΤΩ­ΡΑ πω­λεί­ται στο α­κί­νη­τό μου που έ­φτιαξα πριν χρό­νια στην πε­ριο­χή α­πέ­να­ντι α­πό το ΧΥ­ΤΑ Αι­γεί­ρας, ώ­στε να α­γο­ρά­σω έ­να άλ­λο στην Πα­πα­νι­κο­λού;»…
    Βέ­βαια, η έ­ντα­ση σε έ­να τέ­τοιο θέ­μα ή­ταν σί­γου­ρο ό­τι θα υ­πήρ­χε, με πρω­ταρ­χική αι­τί­α ό­τι οι πε­ρισ­σό­τε­ροι των πα­ρι­στα­μέ­νων ζη­τού­σαν η συ­γκέ­ντρω­ση να έ­χει το χα­ρα­κτή­ρα Λα­ϊ­κής Συ­νέ­λευ­σης, πράγ­μα που δεν έ­γι­νε δε­κτό α­πό το Δήμαρ­χο, α­φού ο κ. Μυ­λω­νάς τό­νι­σε ό­τι στην πρό­σκλη­σή του προς τους Δη­μο­τι­κούς Συμ­βού­λους, Προ­έ­δρους Τ.Σ., Συλ­λό­γους και φο­ρείς, α­νέ­φε­ρε ό­τι θα γί­νει συζή­τη­ση.
    Πα­ρών ο Δή­μαρ­χος Δια­κο­πτού, ε­νώ α­πό τον Δή­μο Ακρά­τας δεν υ­πήρ­ξε εκ­προ­σώπη­ση. Σχο­λιά­στη­καν, ε­πί­σης, και οι «εν­δο­δη­μο­τι­κές» α­που­σί­ες α­πό τη συ­γκέντρω­ση, τό­σο του Προ­έ­δρου του Δημ. Συμ­βου­λί­ου κ. Χρή­στου Λυ­μπε­ρό­που­λου και των Α­ντι­δη­μάρ­χων κ.κ. Άγ­γε­λου Κούρ­τη και Γε­ώρ­γιου Κορ­δού­λη.
    Ε­κτός α­πό τον Δή­μαρ­χο κ Δη­μή­τρη Μυ­λω­νά και τον αρ­χη­γό της Α­ντι­πο­λί­τευ­σης κ. Πά­νο Γιαν­νού­λη οι ο­ποί­οι με έ­ντα­ση δια­σταύ­ρω­σαν τα «πο­λι­τι­κά» τους ξίφη (βλέ­πε σε άλ­λη σε­λί­δα τις με­τέ­πει­τα α­να­κοι­νώ­σεις τους), πολ­λοί ήταν και οι πα­ρευ­ρι­σκό­με­νοι πο­λί­τες, που με δυ­να­τό λό­γο δια­τρά­νωσαν την α­ντί­θε­σή τους σε κά­θε πα­ρα­πέ­ρα ενέρ­γεια που θα προ­σβά­λει την ορ­θολο­γι­κή α­νά­πτυ­ξη του Δή­μου Αι­γεί­ρας.
    Φυ­σι­κά, οι ά­κρως εν­δια­φέ­ρου­σες το­πο­θε­τή­σεις, δεν εί­ναι δυ­να­τόν να χω­ρέ­σουν στα φύλ­λα της ε­φη­με­ρί­δας, ε­νώ ο­ποια­δή­πο­τε πε­ρι­λη­πτι­κή πα­ρου­σί­α­ση της ε­νε­νη­ντά­λε­πτης συ­ζή­τη­σης θα αλ­λοί­ω­νε τα νο­ή­μα­τα των λε­χθέ­ντων. Στο κά­τω – κά­τω, ό­σοι εν­δια­φέ­ρο­νταν να α­κού­σουν τις το­πο­θε­τή­σεις των συν­δη­μο­τών τους, ή­σαν ε­κεί…

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !