ττττττ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Αρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Αποχετευτικό
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Θολοπόταμος...
  • 17η Επαρχιακή οδός
  • Γυμνάσιο Αιγείρας
  • Δημοτικό Σχ. Αιγείρας
  • XYTA «Αίγειρας»...
  • Τι θα γινει, θα παρετε κανενα σκουπιδι στην Αιγειρα και από την Πατρα

    1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

    1 Μαΐ 2007

    ΜΑΪΟΣ 2007 - Ο υψηλότερος ιστός τής Δ.Ε.Η. στο Λαμπινό!

    Με μί­α γι­γα­ντιαί­α ε­πι­χεί­ρη­ση, που δι­ήρ­κε­σε πε­ρισ­σό­τε­ρο α­πό δύο ε­βδο­μά­δες, τα συ­νερ­γεί­α τής ΔΕ­Η προ­χώ­ρη­σαν στην α­ντι­κα­τά­στα­ση των πυλώ­νων υ­πε­ρυ­ψη­λής τά­σης σε ό­λο το μή­κος του Δή­μου Αι­γεί­ρας. 
    Ό­πως εί­χαν προ δι­μή­νου ε­νη­με­ρω­θεί κατ’ α­πο­κλει­στι­κό­τη­τα οι α­να­γνώ­στες της ε­φη­με­ρί­δας μας, πρό­κει­ται για το έρ­γο που βρί­σκε­ται σε ε­ξέ­λι­ξη ε­δώ και πο­λύ και­ρό και με το ο­ποί­ο προ­στί­θε­νται δύο γραμμές (150.000 Volt), στη γραμ­μή Κο­ρίν­θου Πα­τρών.
    Στις 27 Α­πρι­λί­ου συ­ζη­τήθη­κε στο Νο­μαρ­χια­κό Συμ­βού­λιο Α­χα­ΐ­ας η έ­γκρι­ση της Με­λέ­της Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών Επι­πτώ­σε­ων «Υ­φι­στά­με­νων Γραμ­μών με­τα­φο­ράς Πε­ρι­φε­ρεια­κού Το­μέ­α Νο­τίου Ελ­λά­δος» στο Νο­μό Α­χα­ΐ­ας.
    Η α­ξιο­πρό­σε­κτη ι­διαι­τε­ρό­τη­τα στην ε­ξέ­λι­ξη των ερ­γα­σιών για την πε­ριο­χή του Δή­μου Αι­γεί­ρας, ή­ταν η α­ντι­κα­τά­στα­ση του πυ­λώ­να στο κέ­ντρο του οι­κισμού των Α­γών (Λα­μπι­νό) με έ­ναν «πα­νά­κρι­βο» πα­νύ­ψη­λο ι­στό με τον ο­ποί­ο τα ηλε­κτρο­φό­ρα κα­λώ­δια «α­πο­γειώ­θη­καν» κα­τά 14 μέ­τρα περίπου α­πό τα σπί­τια του οι­κι­σμού (σε σύ­γκρι­ση με τους άλ­λους πυ­λώ­νες).
    Ό­πως έ­γι­νε γνω­στό η το­πο­θέ­τη­ση του συγκεκριμένου ι­στού εί­ναι α­πό τους πρώ­τους που χρησι­μο­ποιεί η ΔΕ­Η για το σκο­πό αυ­τό, α­ντα­πο­κρι­νό­με­νη «κατ’ ε­ξαί­ρε­ση» στις δια­μαρ­τυ­ρί­ες πε­ριοί­κων.
    Στις 8 Μαΐου, ε­ντυ­πω­σια­κή ή­ταν η ό­λη ε­πι­χεί­ρη­ση μο­ντα­ρί­σμα­τος (που την πα­ρα­κο­λού­θη­σε με­γά­λο πλή­θος δη­μο­τών), με τε­ρά­στια α­νυ­ψω­τι­κά μη­χα­νήμα­τα, στην ο­ποί­α πα­ρευ­ρί­σκο­ντο α­νώ­τα­τα τε­χνι­κά στε­λέ­χη τής ΔΕ­Η, κα­θώς και με­γά­λο κλι­μά­κιο τε­χνι­κών και υ­παλ­λή­λων τής Ε­πι­χεί­ρη­σης. Ο ι­στός ει­σή­χθη α­πό την Ι­τα­λί­α και γι’ αυ­τό συμ­με­τεί­χαν και Ι­τα­λοί τε­χνι­κοί.
    Το διά­στη­μα που δι­ήρ­κε­σαν οι ερ­γα­σί­ες έ­γι­ναν με­γά­λες δια­κο­πές ρεύ­μα­τος στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή τού Δή­μου, α­φού η «α­πο­κα­θή­λω­ση» των κα­λω­δί­ων σε πολλές πε­ρι­πτώ­σεις άγ­γι­ζε το έ­δα­φος και τις υ­πο­κεί­με­νες γραμ­μές δια­νο­μής οι­κια­κού ρεύ­μα­τος.
    Η ι­στο­ρι­κή διά­στα­ση του θέ­μα­τος:
    Τον Αύ­γου­στο του 1950 ι­δρύ­ε­ται η Δη­μό­σια Ε­πι­χεί­ρη­ση Η­λε­κτρι­σμού, για να λει­τουρ­γή­σει “χά­ριν του δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος” με σκο­πό τη χά­ρα­ξη και ε­φαρ­μο­γή μιας ε­θνι­κής ε­νερ­γεια­κής πο­λι­τι­κής, η ο­ποί­α μέ­σα α­πό την ε­ντα­τι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση των εγ­χώ­ριων πό­ρων, να κά­νει το η­λε­κτρι­κό ρεύ­μα κτή­μα και δι­καί­ω­μα του κά­θε Έλ­λη­να πο­λί­τη, στη φθη­νό­τε­ρη δυ­να­τή τι­μή.
    Α­μέ­σως με την ί­δρυ­σή της, η ΔΕΗ άρ­χι­σε να κα­τα­σκευά­ζει το δί­κτυο υ­πε­ρυ­ψη­λής τάσης α­πό Κό­ριν­θο προς Πά­τρα το ο­ποί­ο ο­λο­κλη­ρώ­θη­κε το 1954.
    Οι πα­λαιό­τε­ροι θυμού­νται πε­ρί το 1952 στην Αι­γεί­ρα τούς Ι­τα­λούς τε­χνι­κούς, που εί­χαν α­να­λά­βει την ε­κτέ­λε­ση του με­γά­λου (για την ε­πο­χή του) έρ­γο που εί­χε α­να­λά­βει η χώ­ρα τους στα πλαί­σια των πο­λε­μι­κών α­πο­ζη­μιώ­σε­ων (Β΄ Πα­γκό­σμιος Πό­λε­μος), να εργά­ζο­νται επί μή­νες με «πρω­τό­γο­να» τε­χνι­κά μέ­σα και σε δύ­σβα­τα ση­μεί­α χωρίς κα­μί­α ο­δι­κή πρό­σβα­ση.
    Πρέ­πει ε­πί­σης να ση­μειω­θεί ό­τι η η­λε­κτρο­φό­ρα εκεί­νη γραμ­μή σχε­διά­στη­κε να πε­ρά­σει μα­κριά α­πό οι­κι­σμούς, η οι­κι­στι­κή όμως έ­κρη­ξη των δε­κα­ε­τιών του 70 και του 80 «έ­φε­ρε» τα σπί­τια χω­ρίς κα­νέ­ναν προβλη­μα­τι­σμό (αρ­μο­δί­ων και οι­κι­στών) κά­τω α­πό τους πυ­λώ­νες…

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !