ττττττ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Αρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Αποχετευτικό
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Θολοπόταμος...
  • 17η Επαρχιακή οδός
  • Γυμνάσιο Αιγείρας
  • Δημοτικό Σχ. Αιγείρας
  • XYTA «Αίγειρας»...
  • Τι θα γινει, θα παρετε κανενα σκουπιδι στην Αιγειρα και από την Πατρα

    1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

    1 Απρ 2007

    ΑΠΡ. 2007 - «Έρμαια» της διάβρωσης και των ανέμων τα παράλια του Κορινθιακού


    Έ­χουν πε­ρά­σει δώ­δεκα και πλέ­ον χρό­νια α­πό τό­τε που ο «Φ» έ­θε­σε για πρώ­τη φο­ρά το τε­ρά­στιο πρόβλη­μα που α­ντι­με­τω­πί­ζουν οι πα­ρα­λί­ες τής Α­χα­ΐ­ας και της Κο­ριν­θί­ας και το οποίο «ακού­ει» στο ό­νο­μα «Διά­βρω­ση των α­κτών».
    Τό­τε, τον Ια­νουά­ριο του 1996, με έ­να ε­μπε­ρι­στα­τω­μέ­νο ρε­πορ­τάζ, που εί­χε τί­τλο «Λι­μά­νι η Αι­γεί­ρα;», εί­χα­με πα­ρου­σιά­σει τις ε­πι­στη­μο­νι­κές α­πό­ψεις ει­δικών κα­θη­γη­τών τού Πο­λυ­τε­χνεί­ου και του Πα­νε­πι­στη­μί­ου (α­κτο­μη­χα­νι­κών κλπ).
    Ό­λα αυ­τά τα χρό­νια, οι «πα­ροι­κού­ντες» στις πα­νέ­μορ­φες α­κτές τής βόρειας Πε­λο­πον­νή­σου, που βρέ­χο­νται α­πό τον Κο­ριν­θια­κό, πα­ρα­κο­λου­θού­με «ι­δί­οις ό­μα­σι» τις αυ­ξα­νό­με­νες κα­τα­στρο­φι­κές συ­νέ­πειες του φαι­νο­μέ­νου.
    Έ­χου­με γί­νει πλέ­ον ό­λοι «ει­δι­κοί» στο για­τί συμ­βαί­νει αυ­τό και το πώς θα α­ντι­με­τω­πι­σθεί η κα­τά­στα­ση.
    Ί­σως για­τί δεν έ­χου­με α­κό­μα α­ντι­λη­φθεί το μέγε­θος της ε­περ­χό­με­νης ζη­μιάς, που με μα­θη­μα­τι­κή α­κρί­βεια θα υ­πο­στούν οι ρα­γδαί­α α­να­πτυσ­σό­με­νες του­ρι­στι­κά πε­ριο­χές α­πό την Κό­ριν­θο μέ­χρι το Ρίο.
    Και αυ­τό σί­γου­ρα δεν εί­ναι μια δη­μο­σιο­γρα­φι­κή ή «ρο­μα­ντι­κή» κα­τα­στρο­φολο­γί­α, αλ­λά στη­ρί­ζε­ται, σε ε­πι­στη­μο­νι­κές με­λέ­τες ει­δι­κών, που ε­ξα­κο­λου­θούν να κρού­ουν τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου για τη δρα­μα­τι­κή ε­ξέ­λι­ξη της διάβρω­σης.
    Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό εί­ναι το πρό­σφα­το δη­μο­σί­ευ­μα στον α­θη­να­ϊ­κό τύ­πο με τί­τλο «Βυ­θός σε 30 χρό­νια οι α­κτές του Κο­ριν­θια­κού!» (βλέ­πε σε­λί­δα 5) στο ο­ποί­ο πα­ρου­σιά­ζε­ται ε­πι­στη­μο­νι­κά τεκ­μη­ριω­μέ­νο το δυσοί­ω­νο μέλ­λον τής ευ­ρύ­τε­ρης πε­ριο­χής.
    Τι να τον κά­νου­με τον γρή­γο­ρο σι­δη­ρό­δρο­μο και τον «δι­πλό» αυ­το­κι­νη­τό­δρο­μο, που θα εκ­μη­δε­νί­σουν τις α­πο­στά­σεις α­πό τα συ­γκοι­νω­νια­κά κέ­ντρα (Α­θή­να – Πά­τρα), αν ο κα­λο­καιρι­νός του­ρί­στας σε λί­γο δεν θα βρί­σκει κα­τάλ­λη­λη πα­ρα­λί­α για να κο­λυ­μπή­σει;
    Το πρό­βλη­μα α­παι­τεί ά­με­ση και συ­νο­λι­κή α­ντι­με­τώ­πι­ση σε ε­πί­πε­δο Πε­ρι­φερειών και Νο­μαρ­χιών, με την εκ­πό­νη­ση με­λε­τών και την κα­τα­σκευ­ή των κα­τάλ­λη­λων και σω­στών λι­με­νι­κών έρ­γων, τα οποία  στη χει­ρό­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση θα ε­πι­βρα­δύνουν τον ε­περ­χό­με­νο κίν­δυ­νο.
    Οι ό­ποιες το­πι­κές πα­ρεμ­βά­σεις φα­ντά­ζουν πλέ­ον «στα­γό­νες στο ω­κε­α­νό» και «χτί­σι­μο στην άμ­μο», που σε κα­μί­α πε­ρί­πτω­ση δεν μπο­ρούν να ε­μπο­δίσουν τη βύ­θι­ση της α­κτής, ούτε να ε­λέγ­ξουν την ε­πί­δρα­ση των α­νέ­μων (οι βο­ριά­δες «σκά­βουν» και οι νο­τιά­δες «μπα­ζώ­νουν» τις αμ­μου­διές), κα­θώς και την κα­τεύ­θυν­ση των υ­λι­κών που φέρ­νουν τα νε­ρά των πο­τα­μών εμπλου­τί­ζοντας με αμ­μο­χά­λι­κο τις πα­ρα­λί­ες.
    Η ε­πι­στή­μη, α­πό την μία πλευ­ρά, έ­χει κά­νει στο α­κέ­ραιο το κα­θή­κον της, κα­τα­γρά­φο­ντας το μέ­γε­θος του προ­βλή­μα­τος.
     Αυ­τό ό­μως δεν εί­ναι αρ­κε­τό, αφού η υ­λο­ποί­η­ση α­ντι­δια­βρωτι­κών έρ­γων εί­ναι θέ­μα της ε­κτε­λε­στι­κής ε­ξου­σί­ας, της άλ­λης δη­λα­δή πλευράς η οποία έ­χει τη δυ­να­τό­τη­τα αλ­λά και την υ­πο­χρέ­ω­ση να προ­στα­τεύ­ει την κοινω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κή ε­ξέ­λι­ξη κά­θε τό­που.
    Το ε­ρώ­τη­μα εί­ναι: τι έ­χει γί­νει (αν έ­χει γί­νει) μέ­χρι σή­με­ρα; Μια γρή­γο­ρη έρευ­να των πη­γών πλη­ρο­φό­ρη­σης στο δια­δί­κτυο για τη «διά­βρω­ση του Κο­ριν­θιακού» δεν α­πο­δί­δει και πολ­λά...
    Η Κο­ριν­θί­α σί­γου­ρα πρω­το­στα­τεί, με πα­ρεμ­βά­σεις Νο­μαρ­χών, Βου­λευ­τών, Δη­μάρ­χων, Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών Ορ­γα­νώ­σε­ων, Πο­λι­τευ­τών κλπ. Στην Κο­ριν­θί­α, ε­πί­σης, μπο­ρεί κά­ποιος να βρει με­τα­ξύ των χρη­μα­το­δο­τού­με­νων έρ­γων και τα ε­ξής κον­δύ­λια πα­ρο­χής υ­πη­ρε­σιών για την προ­στα­σί­α – αναβάθ­μι­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος:  ΔΙΑ­ΒΡΩ­ΣΗ Α­ΚΤΩΝ ΚΟ­ΡΙΝ­ΘΙΑ­ΚΟΥ ΚΟΛ­ΠΟΥ 500.000 Ευ­ρώ, ΠΡΟ­ΣΤΑ­ΣΙΑ Α­ΠΟ ΤΗ ΔΙΑ­ΒΡΩ­ΣΗ Α­ΚΤΩΝ ΤΟΥ ΚΟ­ΡΙΝ­ΘΙΑ­ΚΟΥ ΚΟΛ­ΠΟΥ (Α­ΓΡΟ­ΤΙ­ΚΕΣ ΠΕ­ΡΙΟ­ΧΕΣ) 1.000.000 Ευ­ρώ.
    Πο­λύ φτω­χή η συ­γκε­κρι­μένη θε­μα­το­λο­γί­α α­πό την Α­χα­ΐ­α, αφού η α­να­ζή­τη­ση πα­ρου­σιά­ζει ως μό­νη σχε­δόν α­να­φο­ρά για τη διά­βρω­ση, την ι­στο­σε­λί­δα της ε­φη­με­ρί­δας μας.
    Σύμ­φω­να με αυ­τά τα δε­δομέ­να, λοιπόν, η λή­ψη γεν­ναί­ων απο­φά­σε­ων για την προ­στα­σί­α των α­κτών πρέ­πει, έ­στω και με με­γά­λη κα­θυ­στέ­ρη­ση, να γί­νει ά­με­σα και συλ­λο­γι­κά α­πό ό­λους τους ε­μπλε­κό­με­νους φο­ρείς   (Υ­πουρ­γεί­α, Πε­ρι­φέ­ρεια, Νο­μαρ­χί­α, Δή­μους).
    Ει­δι­κά δε, για την Αι­για­λεί­α η ό­ποια πε­ραι­τέ­ρω κα­θυ­στέ­ρη­ση μπο­ρεί να εί­ναι κα­τα­στρο­φική και ί­σως μη α­να­στρέ­ψι­μη.
    Ας υ­πάρ­ξει, επιτέλους, σε πρώ­τη φά­ση μια πλή­ρη ε­νη­μέ­ρω­ση των πο­λι­τών για την πο­ρεί­α των με­λε­τών (αν υ­πάρ­χουν) και τι αυ­τές πε­ρι­λαμ­βά­νουν, αν έ­χουν λη­φθεί υ­πό­ψη οι κα­τά τό­πους ιδιαι­τε­ρό­τη­τες (πο­σό­τη­τες υ­δά­των πο­τα­μών, θα­λάσ­σια ρεύ­ματα, ε­πί­δρα­ση των α­νέ­μων κ.λπ), αν έ­χουν ε­ξα­σφα­λι­σθεί κον­δύ­λια για την υ­λο­ποί­η­ση των με­λε­τών και την κα­τα­σκευ­ή των έρ­γων, με ποιόν τρό­πο θα πα­ρα­καμ­φτεί η ε­μπλο­κή του αρ­μό­διου Υ­πουρ­γεί­ου ό­ταν σε πολ­λά ση­μεί­α των α­κτών τα υπάρ­χο­ντα προ­στα­τευ­τι­κά τοι­χί­α και οι πα­ρα­λια­κοί δρό­μοι ευ­ρί­σκο­νται ε­ντός τής (κρα­τι­κής) αι­για­λί­τι­δας ζώ­νης και τέ­λος, το κυ­ριό­τε­ρο, αν υ­πάρ­χει κάποιο χρο­νο­διά­γραμ­μα για ό­λα αυ­τά.
    Σε α­να­μο­νή των ό­ποιων α­πα­ντή­σε­ων α­πό τους αρ­μο­δί­ους και θα ε­πα­νέλ­θου­με.

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !