ττττττ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Αρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Αποχετευτικό
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Θολοπόταμος...
  • 17η Επαρχιακή οδός
  • Γυμνάσιο Αιγείρας
  • Δημοτικό Σχ. Αιγείρας
  • XYTA «Αίγειρας»...
  • Τι θα γινει, θα παρετε κανενα σκουπιδι στην Αιγειρα και από την Πατρα

    1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

    1 Ιουν 2008

    Ιούν. 2008: Μέ­θο­δος του …πε­ρα­σμέ­νου αιώ­να οι ΧΥ­ΤΑ για την Ευ­ρώ­πη, όταν ε­δώ πε­ρι­μέ­νου­με τον “Κα­πο­δί­στρια των σκου­πι­διών”!

     Το γρά­φου­με α­πό την αρ­χή του χρό­νου, ό­τι το 2008 θα εί­ναι(;) έ­τος ε­πί­λυ­σης των ­περιφερεια­κών πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών προ­βλη­μά­των. Φυ­σι­κά το μή­νυ­μα, α­πό την το­πι­κή κοινω­νία, για μη ε­πέ­κτα­ση του ΧΥ­ΤΑ Αι­γεί­ρας, έ­χει στα­λεί προς κά­θε κα­τεύ­θυν­ση και ό­λοι πε­ρι­μέ­νουν με α­γω­νί­α τις κυ­βερ­νη­τι­κές α­πο­φά­σεις, αν δηλ. α­πο­φασι­στεί η ε­νο­ποί­η­ση των δια­χει­ρι­στι­κών ε­νο­τή­των τής Α­να­το­λι­κής Α­χα­ΐ­ας για χρή­ση (α­νά­γκης) του –με 11 χρό­νια ζω­ής– ΧΥ­ΤΑ.
    “Πο­λε­μι­κή” α­τμό­σφαι­ρα ε­πι­κρα­τεί,για έ­να πράγ­μα­τι σο­βα­ρό θέ­μα, το ο­ποί­ο για την Ευ­ρω­πα­ϊ­κή Έ­νω­ση θε­ω­ρεί­ται πλέ­ον ανα­χρο­νι­στι­κό!
    Τα ε­ρω­τή­μα­τα, που προ­κύ­πτουν πλέ­ον εί­ναι σο­βα­ρά και πρέ­πει να α­πα­ντη­θούν πο­λι­τι­κά και ε­πι­στη­μο­νι­κά.
    Πό­σο κο­στο­λο­γεί­ται η υ­πο­θή­κευ­ση του μέλ­λο­ντος μιας ο­λό­κλη­ρης κοι­νω­νί­ας με την κα­τα­σκευ­ή ε­νός ε­πι­κίν­δυ­νου έρ­γου; Πό­σο; Μή­πως ό­σο και η χρη­μα­το­δό­τη­ση της κα­τα­σκευ­ής του ΧΥ­ΤΑ;

    Φτά­σα­με στο παρά πέ­ντε (για­τί ά­ρα­γε;) για το θέ­μα της κα­τα­σκευ­ής (τε­λευ­ταί­ο έ­τος το 2008), ώ­στε να προ­βάλ­λε­ται ως πρό­σχη­μα η πί­ε­ση του χρό­νου με κίν­δυ­νο την α­πώ­λεια της χρη­μα­το­δό­τη­σης των έρ­γων. Η α­λή­θεια ό­μως εί­ναι ό­τι η χρη­μα­το­δό­τη­ση κιν­δυ­νεύ­ει ό­χι για­τί η Ευ­ρω­πα­ϊ­κή Έ­νω­ση ε­πι­βάλ­λει να κα­τα­σκευα­στούν ΧΥ­ΤΑ αλ­λά για­τί α­πο­θαρ­ρύ­νει την κα­τα­σκευ­ή νέ­ων ΧΥ­ΤΑ και θα στα­μα­τή­σει να χρη­μα­το­δο­τεί τέ­τοια έρ­γα.
    O Έλ­λη­νας Ε­πί­τρο­πος Περι­βάλ­λο­ντος της Ε.Ε κ. Σταύ­ρος Δή­μας, ο­ριο­θε­τεί τη στρα­τη­γι­κή της Ε.Ε ως ε­ξής:«...Η πο­λι­τι­κή και η νο­μο­θε­σί­α της Ε.Ε για τα α­πό­βλη­τα βα­σί­ζε­ται στην ιε­ράρχη­ση ή πυ­ρα­μί­δα της δια­χεί­ρι­σης α­πο­βλή­των. Στην κο­ρυ­φή της βρί­σκε­ται η αρ­χή της πρό­λη­ψης... α­κο­λου­θεί η α­ξιο­ποί­η­σή τους κα­τά τον κα­λύ­τε­ρο δυ­νατό τρό­πο, δη­λα­δή μέ­σα α­πό την α­να­κύ­κλω­ση, την α­νά­κτη­ση χρή­σι­μων υ­λι­κών, την κο­μπο­στο­ποί­η­ση ή τε­λι­κά την πα­ρα­γω­γή ε­νέρ­γειας. 

    Τέ­λος, στα κα­τώ­τε­ρα κλι­μά­κια της πυ­ρα­μί­δας βρί­σκε­ται η “υ­γειο­νο­μι­κή ταφή”... Στις υ­πό­λοι­πες χώ­ρες της Ε.Ε έμ­φα­ση δί­νε­ται κα­τά σει­ρά στην ε­πα­να­χρη­σι­μο­ποί­η­ση, την α­νά­κτη­ση υ­λι­κών, την α­να­κύ­κλω­ση και τέ­λος την πα­ρα­γω­γή ε­νέρ­γειας… 
    Παρ’ όλα αυ­τά η διά­θε­ση σε ΧΥ­ΤΑ δε συμ­βάλ­λει στους στό­χους α­να­κύ­κλω­σης και α­νάκτη­σης που προ­ω­θεί η κοι­νο­τι­κή νο­μο­θε­σί­α και για το λό­γο αυ­τό πα­ρα­μέ­νει η λι­γό­τε­ρο ε­πι­θυ­μη­τή μέ­θο­δος δια­χεί­ρι­σης α­πο­βλή­των. Εί­ναι κρί­μα που, έπει­τα α­πό τό­σες προ­σπά­θειες, που κα­τα­βλή­θη­καν και κα­τα­βάλ­λο­νται για την απε­ξάρ­τη­ση της χώ­ρας μας α­πό πα­ρά­νο­μες και α­νε­ξέ­λε­γκτες χω­μα­τε­ρές, στο τέλος ε­πε­λέ­γη η λι­γό­τε­ρη ε­πι­θυ­μη­τή μέ­θο­δος δια­χεί­ρι­σης α­πο­βλή­των. Η Ελ­λάδα ο­φεί­λει να α­νέ­βει στα υ­ψη­λό­τε­ρα κλι­μά­κια μέ­σα α­πό και­νο­τό­μες και πα­ραγω­γι­κές μορ­φές δια­χεί­ρι­σης των α­πο­βλή­των ...»
    Για την α­πο­θάρ­ρυν­ση, λοι­πόν, αυ­τών που προ­κρί­νουν ως κα­λύτε­ρη λύ­ση την υ­γειο­νο­μι­κή τα­φή των α­πορ­ριμ­μά­των, η Ε­πι­τρο­πή προ­τεί­νει δρα­στι­κά μέ­τρα ό­πως την ε­πι­βο­λή φό­ρου για την υ­γειο­νο­μι­κή τα­φή, ώ­στε να προ­ω­θη­θούν άλ­λοι τρό­ποι δια­χεί­ρι­σης των α­πο­βλή­των και πρό­γραμ­μα του τύ­που “ό­ποιος δη­μιουρ­γεί α­πό­βλητα πλη­ρώ­νει”.
    Τα χρο­νι­κά πε­ρι­θώ­ρια, ο­δη­γούν με βε­βαιό­τη­τα στην α­δυ­να­μί­α κά­λυ­ψης των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων που η Ε.Ε έ­θε­σε για τη χρη­μα­το­δό­τη­ση των ΧΥ­ΤΑ, ο­πό­τε η Ε.Ε προβαί­νει σε ε­ξέ­τα­ση της άρ­σης της χρη­μα­το­δό­τη­σης και θα α­παι­τή­σει την ε­πιστρο­φή των δια­τε­θέ­ντων κον­δυ­λί­ων.
    Δη­λα­δή η κα­τα­σκευ­ή του νέ­ου ΧΥ­ΤΑ (χω­μα­τε­ρής) δεν θα μας α­παλ­λά­ξει σύμ­φω­να με τα πα­ρα­πά­νω, ού­τε α­πό νέ­α πρό­στι­μα αλ­λά ού­τε και α­πό τον κίν­δυ­νο ε­πι­στρο­φής της χρη­μα­το­δό­τη­σης του έρ­γου με­τά το 2008.
    Μή­πως, λοι­πόν, αυ­τό ση­μαί­νει στην ου­σί­α ό­τι το εν­δια­φέ­ρον ό­σων ε­μπλέ­κο­νται στην κα­τα­σκευ­ή ή ε­πέ­κτα­ση των ΧΥ­ΤΑ και αγω­νιούν για την μη α­πώ­λεια της χρη­μα­το­δό­τη­σης εί­ναι η “εκτα­μί­ευ­ση των χρη­μά­των”, α­δια­φο­ρώ­ντας για τον κίν­δυ­νο να ζητη­θούν τα χρή­μα­τα αρ­γό­τε­ρα πί­σω;
    Στό­χοι Ευ­ρωπα­ϊ­κής Έ­νω­σης
    Η ε­να­πό­θε­ση των στε­ρε­ών α­πο­βλή­των σε Χώ­ρους Υ­γειο­νο­μι­κής Τα­φής Α­πορ­ριμ­μά­των (ΧΥ­ΤΑ), α­πο­τε­λού­σε τα προ­η­γού­με­να χρό­νια την κύ­ρια μέ­θο­δο δια­χεί­ρι­σης αυ­τών. Μί­α σει­ρά ό­μως α­πό ση­μα­ντι­κά μειο­νε­κτή­μα­τα των ΧΥ­ΤΑ, ό­πως ο κίν­δυ­νος ρύ­παν­σης των υ­πό­γειων υ­δά­των α­πό βα­ρέ­α μέ­ταλ­λα και διο­ξί­νες, ο κίν­δυ­νος δια­φυ­γής του πα­ρα­γό­με­νου βιο­α­ε­ρί­ου, ο πε­ριο­ρι­σμέ­νος χρό­νος λει­τουρ­γί­ας ε­νός ΧΥ­ΤΑ, η α­παι­τού­με­νη με­γά­λη έ­κτα­ση ε­γκα­τά­στα­σης και το με­γά­λο κό­στος μελ­λο­ντι­κής α­πο­κα­τά­στα­σης της ε­πι­λεγ­μέ­νης πε­ριοχής, ο­δή­γη­σαν την τε­λευ­ταί­α δε­κα­ε­τί­α την Ευ­ρω­πα­ϊ­κή Έ­νω­ση στην αλ­λα­γή της πο­λι­τι­κής δια­χεί­ρι­σης των στε­ρε­ών α­πο­βλή­των
    Στη νέ­α πο­λι­τι­κή καθο­ρί­ζε­ται η πα­ρα­κά­τω ιε­ράρ­χη­ση των δυ­να­το­τή­των δια­χεί­ρι­σης των στε­ρε­ών α­πο­βλή­των:
    Η πρό­λη­ψη πα­ρα­γω­γής α­πο­βλή­των, ε­πι­τυγ­χά­νε­ται μέ­σω της χρήσης κα­θα­ρών τε­χνο­λο­γιών στη δια­δι­κα­σί­α πα­ρα­γω­γής, οι ο­ποί­ες βο­η­θούν στην η­πιό­τε­ρη χρή­ση φυ­σι­κών πό­ρων.
    Η επα­να­χρη­σι­μο­ποί­η­ση υ­λι­κών, επι­τυγ­χά­νεται με τη θέ­σπι­ση μέ­τρων και κι­νή­τρων ε­πα­να­χρη­σι­μο­ποί­η­σης των υ­λι­κών, που προ­κύ­πτουν α­πό την ο­λο­κλή­ρω­ση του κύ­κλου ζω­ής του α­ντί­στοι­χου προ­ϊ­ό­ντος. Ο κά­το­χος των υ­λι­κών αυ­τών θα πρέ­πει να μπο­ρεί να τα ε­πι­στρέ­ψει για ε­πανα­χρη­σι­μο­ποί­η­ση.
    Το πρώ­το στά­διο της α­ξιο­ποί­η­σης υ­λι­κών, πε­ρι­λαμ­βά­νει το δια­χω­ρι­σμό των στε­ρε­ών α­πο­βλή­των στην πη­γή ή σε ει­δι­κές ε­γκα­τα­στά­σεις. Στη συ­νέ­χεια, τα χρή­σι­μα υ­λι­κά (χαρ­τί, μέ­ταλ­λα, πλα­στι­κό, γυα­λί κ.λπ.), α­να­κυ­κλώ­νο­νται και ε­πα­νέρ­χο­νται σε πα­ρα­γω­γι­κούς κύ­κλους με­τά α­πό κα­τάλ­λη­λη ε­πε­ξερ­γα­σί­α. Να ση­μειω­θεί ό­τι α­πό την α­νά­κτη­ση 24000 φύλ­λων χαρτιού σώ­ζε­ται έ­να δέ­ντρο α­πό την κο­πή, ε­νώ α­παι­τού­νται 51000 kwh η­λε­κτρι­κής ε­νέργειας για την πα­ρα­γω­γή 1 t α­λου­μι­νί­ου α­πό βω­ξί­τη και μό­νο 2000 kwh για την ί­δια πα­ρα­γω­γή α­πό α­να­κυ­κλού­με­νο α­λου­μί­νιο! Τέ­λος, το ορ­γα­νι­κό κλά­σμα ο­δη­γεί­ται σε μο­νά­δα λι­πα­σμα­το­ποί­η­σης για τη με­τα­τρο­πή του σε ορ­γα­νι­κό λί­πα­σμα. Εναλ­λα­κτι­κά, η α­ξιο­ποί­η­ση των στε­ρε­ών α­πο­βλή­των γί­νε­ται με τη θερ­μι­κή ε­πεξερ­γα­σί­α τους.
    Η τε­λι­κή διά­θε­ση των υ­πο­λει­μμά­των α­πό τη λι­πα­σμα­το­ποί­η­ση ή τη θερ­μι­κή ε­πε­ξερ­γα­σί­α γί­νε­ται στους ΧΥ­ΤΑ, οι ο­ποί­οι μπο­ρούν πλέ­ον να ο­νο­μά­ζο­νται ΧΥ­ΤΥ, δη­λα­δή Χώ­ροι Υ­γειο­νο­μι­κής Ταφής Υ­πο­λειμ­μά­των.
    Εί­ναι λοι­πόν προ­φα­νές ό­τι η υ­γειο­νο­μι­κή τα­φή δεν πρέπει να α­ντι­με­τω­πί­ζε­ται σαν τε­χνο­λο­γι­κά εύ­κο­λη και οι­κο­νο­μι­κά συμ­φέ­ρουσα λύ­ση, που μας βο­λεύ­ει, αλ­λά σαν μί­α α­να­πό­φευ­κτη ε­πέμ­βα­ση στο οι­κο­σύ­στημα με στό­χο τη διά­θε­ση μέ­ρους των στε­ρε­ών α­πο­βλή­των.
    Δεν πρέ­πει δη­λα­δή να θε­ω­ρεί­ται ε­ναλ­λα­κτι­κή λύ­ση άλ­λων με­θό­δων δια­χεί­ρι­σης, αλ­λά σαν τε­λευ­ταί­ο τμή­μα της λύ­σης του γε­νι­κό­τε­ρου προ­βλή­μα­τος. Με α­πλά λό­για, ε­ξα­ντλούμε ό­σες δυ­να­τό­τη­τες μας πα­ρέ­χει σή­με­ρα η τε­χνο­λο­γί­α και στο τέ­λος ο­δη­γούμε στο ΧΥ­ΤΥ μό­νο τα μη α­ξιο­ποι­ή­σι­μα συ­στα­τι­κά των στε­ρε­ών α­πο­βλή­των, δη­λαδή τα υ­πο­λείμ­μα­τα.
    Η Ευ­ρω­πα­ϊ­κή Έ­νω­ση ε­ξέ­δω­σε 3 Ο­δη­γί­ες, στις ο­ποί­ες κα­θορί­ζο­νται με σα­φή­νεια οι στό­χοι και τα μέ­τρα για τη στα­δια­κή μεί­ω­ση των ποσο­τή­των στε­ρε­ών α­πο­βλή­των, που ο­δη­γού­νται στους ΧΥ­ΤΑ.

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !