διαχρονικά επίκαιρα

Αθήνα - Πάτρα, με τρένο: 25 χρόνια, για «στρώσιμο» σιδηροτροχιών… Του Κώστα Ρόζου - 05-03-2015 Η ανυπαρξία ενιαίας στρατηγικής των τοπικών φορέων και η "σαλαμοποίηση" τού έργου από το φορέα υλοποίησης, οδήγησαν στον χρονικό «εκτροχιασμό» τού σιδηροδρομικού δικτύου τής Βόρειας Πελοποννήσου... Είναι γεγονός, ότι η υπόθεση της κατασκευής του νέου σιδηροδρομικού δικτύου, δεν ευρίσκεται αυτό το διάστημα στην ημερήσια (πολιτική) διάταξη. Το θέμα, μάλλον, «ξεθώριασε» και δημοσιογραφικά… Κούρασε, απογοήτευσε, ξεχάστηκε…; Ίσως όλα αυτά μαζί. «Και πολύ ασχοληθήκαμε», θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος. «Και της Άρτας το γιοφύρι, γρηγορότερα τελείωσε. Επί δύο - τρεις δεκαετίες, τρένο ακούμε και τρένο δεν βλέπουμε…» Ουδέποτε, πάντως, το στρατηγικής σημασίας έργο της σιδηροδρομικής σύνδεσης Αθήνας – Πάτρας, ήταν σε υψηλό βαθμό πολιτικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος, αφού η διαχρονική διαχείρισή του, ήταν τουλάχιστον περιπτωσιολογική και αποσπασματική. Το γνωστό, «βλέποντας και κάνοντας» Έτσι, και εν έτι 1993, ούτε καν στα «ψιλά» πέρασε μια σημαντική μελέτη και ασυζητητί πετάχτηκε στα «σκουπίδια», η οποία αν είχε αξιοποιηθεί σωστά, σήμερα δεν θα αναρωτιόμαστε, ούτε πότε το τρένο θα φτάσει στην Πάτρα, ούτε θα υπήρχε δυσανασχέτηση στις τοπικές κοινωνίες με τη διαφορετική αντιμετώπιση των παραλιακών οικισμών σε Κορινθία και Αχαΐα (αλλού εγκρίθηκαν υπογειοποιήσεις, αλλού εγκρίθηκαν παρακάμψεις, αλλού παρέμειναν διχοτομήσεις)… Και ενώ σήμερα η συζήτηση -περί σύγχρονου τρένου- έπρεπε να είναι σε άλλο επίπεδο, στο πόσες δηλ. εμπορικές αμαξοστοιχίες θα μπορούσαν να διακινούνται απευθείας από το λιμάνι της Πάτρας με κατεύθυνση τον ευρωπαϊκό βορά, και πόσες εκφορτώσεις πλοίων θα μπορούσαν να γίνονταν σε ελληνικά τρένα από τα λιμάνια Αιγίου, Κιάτου, Κορίνθου, αντ’ αυτής επί μία δεκαπενταετία τουλάχιστον ανακυκλώνεται η ίδια συζήτηση: Υπομονή, το τρένο έφτασε στο Κιάτο. Υπομονή, σύντομα θα φτάσει στο Ξυλόκαστρο. Υπομονή, σύντομα θα το δούμε στη Ακράτα. Υπομονή, η υπογειοποίηση του Διακοπτού τελείωσε. Υπομονή, οι σταθμοί και οι στάσεις είναι έτοιμοι από το 2012. Υπομονή, τα τούνελ και η παράκαμψη του Αιγίου εδώ και χρόνια είναι έτοιμα. Υπομονή, η Παναγοπούλα είναι (σχεδόν) έτοιμη. Υπομονή, μέσα στο 2015 θα δημοπρατηθούν άλλα 10 χλμ… Και τα χρόνια περνάνε, με αλλεπάλληλες ανανεώσεις χρόνου. Αρχικός σχεδιασμός: Κιάτο – Αίγιο, ολοκλήρωση το 2009. Άντε το 2010, γιατί φταίξανε ενστάσεις τοπικών κοινωνιών. Άντε το 2011, γιατί φταίξανε τα οικονομικά προβλήματα των κατασκευαστών. Άντε το 2012, γιατί φταίξανε οι ενστάσεις «αντιπάλων» κατασκευαστών. Άντε το 2013, γιατί φταίξανε τα έργα στο Θολοπόταμο που πνίξανε την Αιγείρα. Άντε το 2014, γιατί εμποδίζανε τα αρχαιολογικά ευρήματα. Άντε το 2015, γιατί φταίξανε οι καθυστερημένες απαλλοτριώσεις. Άντε το 2016, γιατί φταίξανε προβλήματα χρηματοδότησης. Άντε το 2017 γιατί… κλπ. κλπ. κλπ. Σε γενικές γραμμές, πάντοτε κάτι φταίει. Είτε αυτό ονομάζεται έλλειψη εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού, είτε ατολμία αντιμετώπισης μιας καταστροφικής «τριτοκοσμικής» γραφειοκρατίας, είτε σύγχυση αρμοδιοτήτων, είτε έλλειψη ενημέρωσης των τοπικών κοινωνιών… είτε, είτε… Θα μπορούσε, βέβαια, όλες οι παραπάνω διαπιστώσεις να ενσωματωθούν στο εξής ρητορικό ερώτημα: «Τελικά, το έργο τού νέου σιδηροδρομικού δικτύου Κορίνθου - Πατρών, είναι έργο που υλοποιεί η κεντρική εξουσία ή έργο που το διαχειρίστηκαν οι κατά τόπους παράγοντες εξουσίας…;» Με άλλα λόγια «Υπήρξε και πόσο επηρέασε, ένα αόρατο πολιτικό «μπρα ντε φερ» μεταξύ κεντρικής εξουσίας και τοπικής αυτοδιοίκησης, χρησιμοποιώντας δίκαια τοπικά αιτήματα, αναλόγως εκλογικών σκοπιμοτήτων ;» Όμως, σε κάθε περίπτωση, το θέμα είναι πολύ πιο περίπλοκο. Για να εξαχθεί κάποιο ασφαλές συμπέρασμα για το «τις πταίει» στο σχεδιασμό τού σύγχρονου σιδηροδρόμου, θα πρέπει όσοι ενεπλάκησαν τις περασμένες δεκαετίες με την περιφερειακή – πολιτική διαχείρισή του, να ερωτηθούν, αν ασχολήθηκαν σε βάθος με την διερεύνηση της τοπικής ιστορίας, της γεωμορφολογίας, τους τουριστικούς και αρχαιολογικούς προορισμούς, τους περιφερειακούς συγκοινωνιακούς κόμβους, τους υπάρχοντες και μελλοντικούς χωροταξικούς σχεδιασμούς, τις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής κατά μήκος της παραλιακής βόρειας Πελοποννήσου. Πασιφανές, ότι το εν λόγω ερώτημα θα μείνει στο διηνεκές αναπάντητο… Με το σκεπτικό αυτό, λοιπόν, ας ξεκινήσουμε από τη φράση «τις πταίει» τού Τρικούπη, ο οποίος σε πέντε χρόνια -δανειζόμενος 250 εκατομ. φράγκα- ένωσε την Πάτρα και την Αθήνα με γραμμή μικρότερη των τότε διεθνών σιδηροδρομικών προδιαγραφών, τονίζοντας ότι λόγω μεγάλου κόστους η μεγαλύτερη γραμμή θα κατασκευαζόταν αργότερα… Τότε κατασκευάσθηκαν και οι δεκάδες σταθμοί - στάσεις κατά μήκος των παραλίων του νότιου Κορινθιακού σε σημεία που, είτε ήταν κωμοπόλεις, είτε ήταν μικρά εμπορικά επίνεια της πυκνοκατοικημένης τότε ενδοχώρας. Με απλά λόγια, η σημερινή οικιστική μορφή της βόρειας Πελοποννήσου οφείλεται κατά πολύ στη μελέτη - κατασκευή του σιδηροδρόμου στα τέλη του 19ου αιώνα. Βέβαια, το «αργότερα» του Τρικούπη, ήρθε (ως σκέψη) με καθυστέρηση ενός αιώνα ! Αισίως, λοιπόν, φτάσαμε στο 1993. Τη χρονιά εκείνη, οι δεκάδες παραθαλάσσιες Κοινότητες εκατέρωθεν του Κορινθιακού Κόλπου, έγιναν αποδέκτες ενός ογκωδέστατου βιβλίου, με το συνοδευτικό έγγραφο του αρμόδιου Υπουργείου που ζητούσε να ενημερωθούν οι δημότες και οι τοπικοί φορείς επί του περιεχομένου και να αποσταλούν τυχόν προτάσεις ή ενστάσεις... Ουσιαστικά, τότε εισήχθη -με πλάγιο τρόπο- στην ελληνική πραγματικότητα μια «νέα» λέξη, αυτή της ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ, με την έννοια ότι το κράτος προτείνει στον πολίτη και ο πολίτης αντιπροτείνει… Τη μελέτη, που είχε παραγγελθεί και πληρωθεί από το ΥΠΕΧΩΔΕ, υπέγραφε το γνωστό γραφείο τού Θύμιου Παπαγιάννη. Τι περιείχε αυτό το βιβλίο; Ξεκινούσε με μία ...άγνωστη φράση: «Ειδική χωροταξική μελέτη Κορινθιακού κόλπου» και με μια λεπτομερέστατη περιγραφή, σπιθαμή προς σπιθαμή σκιαγραφούσε το πώς θα μπορούσε να προχωρήσει η μελλοντική αναπτυξιακή πορεία των παράλιων περιοχών περιμετρικά του Κορινθιακού… -Σήραγγες και κοιλαδογέφυρες, με τις οποίες θα παρακάμπτονταν οι Εθνικοί Άξονες (Αυτοκινητόδρομος, Σιδηρόδρομος) για να μην διχοτομούν τους ασφυχτικά δομημένους παράλιους οικισμούς. -Αυστηρές προδιαγραφές πολεοδόμησης. -Ζώνες πρασίνου, αγροτικές, ήπιας δόμησης. -Ζώνες προστασίας θαλάσσιου περιβάλλοντος. -Αρχαιολογικές ζώνες, με πλήρη απαγόρευση οικιστικής δραστηριότητας. κλπ… Πόσοι, όμως, ενημερώθηκαν για εκείνη την μελέτη; Με σιγουριά, μπορεί να δοθεί η εξής απάντηση: Λίγοι πληροφορήθηκαν την ύπαρξή της, λιγότεροι την «έπιασαν» στα χέρια τους, ελάχιστοι τη διάβασαν και την αξιολόγησαν. Πολλοί από αυτούς, που απλώς την «άγγιξαν», άρχισαν τη γκρίνια: «Μα είναι δυνατόν το Κράτος να πληρώνει μελέτες που περιγράφουν …παραμύθια. Άκου, λέει, να περάσουν το τρένο και την Εθνική Οδό με τρία τούνελ κάτω από τα Μάρμαρα (Αιγείρα). Δεν γίνονται αυτά στη σεισμογενή Ελλάδα…» Φυσικά, όλοι και χωρίς δεύτερη κουβέντα την απέρριψαν μετά βδελυγμίας. Όχι, επειδή φοβήθηκαν μη γυρίσει η γη …ανάποδα, αλλά για έναν πολύ - πολύ σοβαρό λόγο. Οι φραγμοί, που θα έμπαιναν στους όρους δόμησης και επέκτασης των οικιστικών ιστών, έγιναν το «κόκκινο πανί». Κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να βάλει «φρένο» στη νέα «belle epoque» -αντιπαροχής εξοχικής κατοικίας- στις ανερχόμενες Ριβιέρες του Κορινθιακού… Και έτσι, η ειδική χωροταξική μελέτη, ενταφιάστηκε με συνοπτικές διαδικασίες!...

ΝΕΟ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Άρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Δασικοί χάρτες
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Θολοπόταμος...
  • 17η Επαρχιακή οδός
  • Γυμνάσιο Αιγείρας
  • Δημοτικό Σχ. Αιγείρας
  • Κορινθιακός
  • Δημοτικές εκλογές 2014
  • 5 Σεπ 2016

    Επτακόσιες υπογραφές, για τη Β’ φάση του αποχετευτικού έργου

    Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Παραλίας Ακράτας
    Πολλές φορές τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται, για τον λόγο αυτό, κατά την γνώμη μας, σκόπιμο είναι η κριτική να έπεται της ενημέρωσης.
    Σε ενημερώνουμε, λοιπόν, ότι μετά την εκδήλωση που οργανώσαμε, στην πλατεία της Παραλίας (σε συνεργασία με την Ομοσπονδία Οικολογικών Οργανώσεων του Κορινθιακού Κόλπου «Η ΑΛΚΥΩΝ»
     κατά την οποία συγκεντρώσαμε 250 περίπου υπογραφές, με στόχο να πιέσουμε την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας να δημοπρατήσει την Β’ φάση του αποχετευτικού έργου της παραλιακής ζώνης της Ανατολικής Αιγιαλείας, συνεχίσαμε όλο τον Αύγουστο την επίπονη διαδικασία συγκέντρωσης υπογραφών, με αποτέλεσμα να έχουμε συγκεντρώσει ήδη 700 περίπου υπογραφές.
    Στόχος μας είναι να στείλουμε το σχετικό υπόμνημα στην  Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και στον Δήμο Αιγιαλείας το αργότερο μέχρι 20/9/16 με όσες υπογραφές έχουμε κατορθώσει να συγκεντρώσουμε έως τότε και με κύριο αίτημα την δημοπράτηση, εντός του 2016, του έργου κατασκευής των αποχετευτικών δικτύων των παραλιακών οικισμών από την Αιγείρα έως το Αίγιο, όπως προβλέπει η ήδη εγκεκριμένη μελέτη.
    Άλλωστε, όπως είναι γνωστό, η Α’ φάση του αποχετευτικού έργου έχει ουσιαστικά ολοκληρωθεί, δεδομένου ότι, επιτέλους, έχει κατασκευασθεί ο κεντρικός συλλεκτήριος αγωγός λυμάτων που καταλήγει στον Βιολογικό Καθαρισμό του Αιγίου, ο οποίος έχει αναβαθμιστεί, καθώς αναμένεται να δεχθεί όλο τον όγκο των λυμάτων των παραλιακών οικισμών της Ανατολικής Αιγιαλείας.
    Παράλληλα με την συγκέντρωση υπογραφών, ασχοληθήκαμε, φέτος το καλοκαίρι, και με άλλα δύο σοβαρά προβλήματα που προέκυψαν στην περιοχή μας τα οποία αφορούν :
    1.       Την ακαταλληλότητα του νερού οικιακής χρήσης στην Παραλία Ακράτας (σύμφωνα με έρευνα του ΠΑΚΟΕ)
    2.       Την ταφή βοοειδών με οζώδη δερματίτιδα στον Χελμό, γεγονός που μπορεί να επιβαρύνει σοβαρά τον υδροφόρο ορίζοντα της περιοχής μας.
    Τέλος, φέτος το καλοκαίρι, δεν κρίναμε σκόπιμο να οργανώσουμε μια επιπλέον συγκέντρωση στην Πλατεία της Παραλίας, γιατί δεν υπήρχε κάποια νέα εξέλιξη σε σχέση με τα θέματα που συζητήσαμε με τον κόσμο κατά την διάρκεια της εκδήλωσης την οποία πραγματοποιήσαμε σε συνεργασία με την Ομοσπονδία μας στο τέλος Ιουλίου και επιπλέον γιατί ο κόσμος έχει κουραστεί λόγω του πλήθους των προβλημάτων που αντιμετωπίζει και επιπλέον έχει απογοητευθεί, γιατί έχει καθυστερήσει η ολοκλήρωση του αποχετευτικού έργου, παρά τις πιέσεις που ασκούμε όλοι όσοι δραστηριοποιούμαστε είτε ατομικά είτε μέσω των Συλλόγων και άλλων Φορέων της περιοχής.   
    Ολοκληρώνοντας θέλουμε να σου επισημάνουμε ότι οι περισσότεροι εκ των μελών του Δ.Σ του Συλλόγου μας δεν μένουμε μόνιμα στην Ακράτα, αλλά κάνουμε μόνο διακοπές και συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα, συνήθως διακοπτόμενα, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Για τον λόγο αυτό οι παρεμβάσεις και οι ενέργειές μας συνήθως καλύπτουν το μεγαλύτερο τμήμα των διακοπών που (υποτίθεται ότι) κάνουμε στην Ακράτα, ασχολούμενοι παράλληλα με τα θέματα του Συλλόγου.
    Σκόπιμο λοιπόν είναι να υπάρξει ανανέωση της σύνθεσης του Δ.Σ. του Συλλόγου μας στις επόμενες εκλογές, που θα γίνουν το καλοκαίρι του 2017, για να μπουν νέοι άνθρωποι με διάθεση προσφοράς και μεγαλύτερη άνεση χρόνου, για να επιτύχουμε καλύτερα αποτελέσματα. 
    Ελπίζουμε ότι θα είσαι και εσύ ένας από αυτούς που θα ενδιαφερθούν να στελεχώσουν το νέο Δ.Σ. του Συλλόγου μας από το επόμενο καλοκαίρι. Συμφωνούμε απόλυτα ότι «για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ» για τον λόγο αυτό επί σειρά ετών αφιερώνουμε σχεδόν το σύνολο των ολιγοήμερων καλοκαιρινών διακοπών μας, πραγματοποιώντας παρεμβάσεις και πιέζοντας όλους τους αρμόδιους για την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων της περιοχής μας, ενώ παράλληλα τις υπόλοιπες εποχές προσπαθούμε να παρακολουθούμε τις εξελίξεις των προβλημάτων και να παρεμβαίνουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
    Είμαστε στην διάθεση σου για οποιαδήποτε επιπλέον πληροφορία.
    05/09/2016 - Για τον Σύλλογο Προστασίας Περιβάλλοντος Παραλίας Ακράτας
    Η Γεν. Γραμματέας / Φ. Περεσιάδου – Τσαγκαράκη Τηλ : 6946-507987

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !