ττττττ

  • ΕΡΓΟΣΕ
  • Ολύμπια Οδός
  • Διάβρωση ακτών
  • Σχέδιο πόλεως
  • Αποχετευτικό Αιγιαλείας
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 1
  • Αρχαίο θέατρο Αιγείρας 2
  • Αρθρογραφία
  • Βιολογικός Ακράτας
  • Αποχετευτικό
  • ΣΧΟΑΠ Αιγείρας...
  • Τι θα γινει, θα παρετε κανενα σκουπιδι στην Αιγειρα και από την Πατρα

    1 ΙΟΥΛ 2011. Όταν το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών είναι λίγο πιο μακριά από το οπτικο-πολιτικό μας πεδίο !… Πριν μερικούς μήνες ευρισκόμενος σε εκδήλωση φορέα Ειδικών αναγκών στην Αχαϊκή πρωτεύουσα, είχα την ευκαιρία στο περιθώριο της εκδήλωσης να συνομιλήσω με αρκετούς Αχαιούς πολιτικούς - βουλευτές, περιφερειακούς και δημοτικούς συμβούλους (κυρίως Πατρινούς). Και ενώ η κουβέντα περιστρεφόταν στο τι μέλλει γενέσθαι με τα βαλτωμένα οδικά και σιδηροδρομικά έργα, γνωστός μου Πατρινός (τέως δημοτικός σύμβουλος) με ρώτησε χωρίς περιστροφές: Τι θα γίνει, θα πάρετε κανένα σκουπίδι στην Αιγείρα και από την Πάτρα που έχει σοβαρότατο πρόβλημα… τόσα λεφτά σάς έδωσε το κράτος για ΧΥΤΑ και τον θέλετε μόνο για την πάρτη σας… Φανερά ενοχλημένος και νομίζοντας ότι μου κάνει πλάκα, απευθύνθηκα στη μικρή “πολιτική” παρέα λέγοντάς τους: -Επειδή αντιλαμβάνομαι ότι δεν γνωρίζετε τίποτα για την περιοχή τής Αιγείρας, σας προσκαλώ σε μία επίσκεψη στον ΧΥΤΑ στην Κακή Χούνη, αφού πρώτα με ξεναγήσετε εσείς στον ΧΥΤΑ τής Ωλενίας… -Τι είναι η Κακή Χούνη με ρώτησε κάποιος διπλανός (μη πολιτικός) με απορία… - Μια περιοχή στη απέναντι βουνοκορφή από το αρχαίο Θέατρο, του απάντησα… -Δεν γνώριζα ότι εκεί υπάρχει θέατρο, θα περάσω καμιά φορά να το δω, πού ακριβώς είναι η Αιγείρα, μετά την Ακράτα και πριν το Ξυλόκαστρο νομίζω... -Έχεις δει που κατασκευάζονται οι σήραγγες της Ακράτας τού Αυτοκινητόδρομο, εκεί ακριβώς ευρίσκεται η Αιγείρα, του είπα, κλείνοντας τη συζήτηση… Από τότε, κάθε φορά που έρχεται στην επικαιρότητα ο “σκουπιδοπόλεμος” της Αιγιαλείας, ο οποίος όντως έχει αγγίξει τους ευαισθητοποιημένους περιβαλλοντικά συντοπίτες ώστε να μη γίνει η Κακή Χούνη τα “Λιόσια” τής Βόρειας Πελοποννήσου, έρχεται στη μνήμη και η παραπάνω “ενοχλητική” Πατρινή συζήτηση. Τα ερωτήματα είναι πολλά και ενδεχομένως αναπάντητα… Αξίζει για την Αιγείρα και την ευρύτερη περιοχή της, το κύριο σημείο “κοινωνικοπολιτιστικού” προσδιορισμού της να είναι “η "σκουπιδιάρα" της παραλιακής Αχαΐας”, τη στιγμή που έχουμε άκρως σημαντικές αρχαιολογικές περιοχές, όμορφες παραλίες, καταπληκτικούς ορεινούς όγκους, μια πολύ ενδιαφέρουσα -προς περιπατητική εξερεύνηση- κοίτη του Κριού κ.ο.κ. Γιατί,λοιπόν, αφήσαμε την περιβαλλοντική μας ευαισθησία να εκφράζεται μόνο μέσα από τα σκουπίδια, αφήνοντας κοντινούς και μακρινούς γείτονες να θεωρούν ότι το μόνο που είναι άξιο λόγου στην περιοχή τού τέως Δήμου Αιγείρας είναι ένας "υπερσύγχρονος" Χώρος Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων; Δεν είναι περιβαλλοντικά ευαίσθητο το Πρόβλημα της διάσωσης, από τη φθορά τού χρόνου, του Θεάτρου τής Αρχαίας Αιγείρας; Δεν είδαμε όμως καμία "διαδήλωση" διαμαρτυρίας εδώ και δεκαετίες… Ούτε στην περίπτωση της σιδηροδρομικής χάραξης μάς βγήκε το περιβαλλοντικό μας αισθητήριο, αφού τον Απρίλιο του 2004 δεν άνοιξε "στόμα" διαμαρτυρίας κατά όλων των Πολιτικών Παρατάξεων που (από άγνοια ή αδιαφορία) μετείχαν στην Ομόφωνη ψήφιση της διχοτόμησης της Αιγείρας, πιστεύοντας ότι διχοτομούσαν το Δερβένι! Βέβαια, ούτε στον Τρικούπη τράβηξαν το αυτί οι πρόγονοί μας, όταν το 1883 έκοψε στη μέση τα χειμαδιά τής περιοχής… Θα μπορούσαμε επίσης όλοι εμείς (οι περιβαλλοντικά ευαίσθητοι) να είχαμε (έστω) ρωτήσει γιατί σε μια μέρα κόπηκαν δεκάδες ευκάλυπτοι στις εκβολές του Κριού, που είχαν φυτευτεί από τους νεολαίους του Πολιτιστικού Συλλόγου Αιγείρας στα τέλη τής 10ετίας του '70. Κόπηκαν, φυσικά, για την ανάγκη επέκτασης του Δημοτικού Σταδίου Αιγείρας. Μήπως όμως θα μπορούσαν να είχαν σωθεί, έστω μερικοί, αν υπήρχε κάποια τεκμηριωμένη αντίδραση; Βέβαια, εκεί που εκτονώσαμε όλη την περιβαλλοντική μας “αγάπη” για την περιοχή, ήταν το θέμα τής διάβρωσης των ακτών. Πάμπολλες εκδηλώσεις ενημέρωσης και κλήση ειδικών επιστημόνων θα μπορούσαν… να είχαν γίνει στην Αιγείρα, ώστε να είχε σωθεί τουλάχιστον οπτικά η -μοναδικής ομορφιάς- παραλία μας και φυσικά να μην ήμασταν απόντες κατά την -χωρίς επιστημονική μελέτη- ρίψη ογκόλιθων στη θάλασσα. Τουλάχιστον, ας μας το επέβαλε η αισθητική μας, εφόσον δεν χτύπησε το καμπανάκι τής οικολογικής μας ευαισθησίας… Εν κατακλείδι, μήπως πρέπει να αναθεωρήσουμε το εύρος των περιβαλλοντικών μας ευαισθησιών λίγο πιο μακριά από το οπτικό-πολιτικό μας πεδίο…; Κ.Ρ....

    28 Δεκ 2012

    Η 17η Ε.Ο και το "ανεφάρμοστο" μεταπολεμικό κατασκευαστικό σχέδιο ¨Αιγείρα - Τρίπολη" !

    1983: κείμενο Πάνου Σωτηρόπουλου 
    Ξημερώνοντας το 2013, ας θυμηθούμε παλαιότερες προσωπικές μαρτυρίες, σύμφωνα με τις οποίες η διάνοιξη τού δρόμου αυτού είχε ξεκινήσει το 1950 με χειρωνακτική εργασία από την παλιά Βλοβοκά (Βαθύ Λαγκάδι) και όπως χαρακτηριστικά έλεγαν τότε οι ντόπιοι πρωτοστατούντες τής διάνοιξης: "απατούμε να μας δοθεί το κλειδί τής αποφυλάκισης"...!
    Ζητούσαν δηλ. να συνδεθεί άμεσα  ο δρόμος προς τη Βλοβοκά με την Οδό Κορίνθου - Πατρών. Παράλληλα, ένας "υπόγειος" πόλεμος ήταν σε εξέλιξη, για το πού θα γίνει η είσοδος (από τον Κριό ποταμό ή από το Δερβένι - Πεταλλού). 
    Με λίγα λόγια, ο "καυγάς" ήταν, στο αν η Ανατολική Αιγιαλεία ή η Δυτική Κορινθία θα γινόταν το εμπορικό επίνειο των χωριών Βλοβοκά - Βεργουβίτσα - Σελιάνα - Περιθώρι, Αράχοβα.
    Οι τότε διοικούντες την Αιγείρα, τα όρια της οποίας ήταν μεταξύ Κριού και Θολοποτάμου, αρχικά είδαν το θέμα ως "ξένο" προς τα ενδιαφέροντά τους (προτεραιότητά τους "διαχρονικά" ήταν ο άλλος δρόμος προς τα απέναντι χωριά Βερσοβά - Αρφαρά - Σβυρού - Συνεβρό - Βελλά, ο οποίος έφθασε στα Αρφαρά το 1952). 
    Όμως, η άφιξη των μηχανημάτων τού Στρατού προξένησε δυναμικές αντιδράσεις ιδιοκτητών αγροτεμαχίων μεταξύ Κριού και Παλαιοκάστρου - που δεν ήθελαν να κοπούν τα αμπελοχώραφά τους και έφερε προ των πυλών την εναλλακτική χάραξη με είσοδο από την Πεταλλού - Άνω Αιγιαλό - Παλιόκαστρο - Βλοβοκά. 
    Τότε, έγινε αντιληπτός ο κίνδυνος να "χαθεί" η ανατολική ενδοχώρα τού Κριού από την Ανατολική Αιγιαλεία και επικράτησε πνεύμα συστράτευσης για την "πάσει θυσία" ολοκλήρωση τής (μετέπειτα ονομασθείσας) 17ης Επαρχιακής Οδού. Εξ' άλλου, οι τότε ντόπιοι επιχειρηματίες θυμήθηκαν το προπολεμικό Σαραντάπηχο και τις μεγάλες δουλειές που είχαν στηθεί με το Ξενοδοχείο ¨Αναγέννησις"... Έτσι, οι μπουλντόζες δεν άργησαν να φτάσουν στο Παλιόκαστρο. 
    Αξιομνημόνευτο, σύμφωνα με διηγήσεις παλαιοτέρων, ήταν και το μεράκι τού στρατιωτικού μηχανικού, ο οποίος σχεδίασε την υπέροχη "φιδίσια" διαδρομή τού δρόμου μέχρι το Παλιόκαστρο και ήταν αυτός που τοποθέτησε τον Σταυρό στο ύψωμα λίγο πιο κάτω από το Αρχαίο Θέατρο. Το έργο είχε ενταχθεί στο περίφημο μεταπολεμικό σχέδιο ΜΑΡΣΑΛ των 366 εκατομμυρίων δολαρίων που συνολικά έλαβε η Ελλάδα μέχρι το 1951. Τώρα, γιατί ο δρόμος αυτός επί 62 χρόνια παραμένει ελλιπής, καθένας μπορεί να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα.
    Εν κατακλείδει, το επόμενο διάστημα ίσως απαντηθούν και τα παρακάτω: 
    Ιούν. 2012: Η τε­λευ­ταί­α ευ­και­ρί­α για το βρά­χο στους Α­γί­ους Θε­ο­δώ­ρους...
    …Σχε­τι­κή από­φα­ση υ­πο­γρά­φτη­κε α­πό τον Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Α­πό­στο­λο Κα­τσι­φά­ρα και το χρο­νι­κό διά­στη­μα για την υ­πο­βο­λή προ­τά­σε­ων λή­γει στις 31 Δε­κεμ­βρί­ου 2012.
    Οι πα­ρεμ­βά­σεις και τα έρ­γα, όπως α­να­φέ­ρε­ται στην α­πό­φα­ση, α­φο­ρούν βελ­τιώ­σεις σε ο­δούς, πλην αυ­το­κι­νη­το­δρό­μων και ε­κτός του ε­θνι­κού ο­δι­κού δι­κτύ­ου, και θα πρέ­πει να έ­χουν ως στό­χο τη συ­νέ­χεια στα ο­δι­κά δί­κτυα και την τό­νω­ση της του­ρι­στι­κής και α­στι­κής α­νά­πτυ­ξης της Δυ­τι­κής Ελ­λά­δας. 
    Οι δι­καιού­χοι, Δή­μοι της Πε­ρι­φέ­ρειας Δυ­τι­κής Ελ­λά­δας, θα πρέ­πει να υ­πο­βάλ­λουν τις προ­τά­σεις τους προς την Εν­διά­με­ση Δια­χει­ρι­στι­κή Αρ­χή και ταυ­τό­χρο­να ο­φεί­λουν να κα­τα­θέ­σουν Αί­τη­ση Χρη­μα­το­δό­τη­σης, Τε­χνι­κό Δελ­τί­ο προ­τει­νό­με­νης πρά­ξης, βε­βαί­ω­ση δια­χει­ρι­στι­κής ε­πάρ­κειας δι­καιού­χου κα­θώς και μια σει­ρά λοι­πών στοι­χεί­ων, για τα ο­ποί­α οι εν­δια­φε­ρό­με­νοι μπο­ρούν να προ­σφεύ­γουν για πλη­ρο­φο­ρί­ες στην Εν­διά­με­ση Δια­χει­ρι­στι­κή Αρ­χή της Πε­ρι­φέ­ρειας. Να ση­μειω­θεί ό­τι με­τά την υ­πο­βο­λή των προ­τά­σε­ων θα α­κο­λου­θή­σει, στη βά­ση συ­γκε­κρι­μέ­νων κρι­τη­ρί­ων, η α­ξιο­λό­γη­σή τους που κα­τα­λή­γει με α­πό­φα­ση του Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη για έ­ντα­ξητου έρ­γου.
    Νοέμ. 2012: Θα ξανάρθει το Μηχανικό τού Στρατού στους Αγίους Θεοδώρους;
    Κλιμάκιο μηχανικών τού Στρατού θα πραγματοποιήσει αυτοψία στο οδικό δίκτυο των εδαφικών περιφερειών Ακράτας και Αιγείρας, προκειμένου να καταγραφούν τα προβλήμα στα και να παρέμβουν τα μηχανήματα τής Μονάδας. 'Οπως δήλωσε στις 29-11-12 ο Δήμαρχος κ. Θεοδωρακόπουλος η προσπάθεια θα επικεντρωθεί κυρίως στο τμήμα τής 17ης Επαρχιακής Οδού, στους Αγίους Θεοδώρους, όπου για δεκαετίες οι συχνές κατολισθήσεις έχουν κάνει πασίγνωστη την μεγάλη επικινδυνότητα του σημείου...
    Βέβαια, θα πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι για το αν το μηχανικό τού Στρατού μπορεί να κάνει κάτι στο συγκεκριμένο βράχο, αφού οι εκβραχισμοί είναι πολύ δύσκολοι και τα τεχνικά έργα πολυδάπανα...
     Αναμένουμε αλλά (δεν) ελπίζουμε, γιατί…

    "Φρουρός" - Ενημέρωση: Απρ. 1983 - Δεκ. 2012: Η 17η Ε.Ο και το "ανεφάρμοσ...: Αυτά έγραψε  το 1983  ο  ιδρυτής τού "Φ"  Πάνος Σωτηρόπουλος

    Ανατολική Αιγείρα... Drone !