Φεβ. 2003: Βρέχει πέτρες στη 17η Επαρχιακή οδό

ΔΕΚ. 2002 - Το πολεοδομικό σχέδιο της Αιγείρας… και η πιστή εφαρμογή των δικα­στικών αποφάσεων

Μπο­ρεί να ξε­μπλο­κα­ρι­στεί η α­κυ­ρω­θεί­σα ε­πέ­κτα­ση του σχε­δί­ου της Αιγεί­ρας ύστερα από την προσφυγή των κλη­ρο­νό­μων του κτή­μα­τος Μεν­ζε­λό­που­λου που βρί­σκε­ται στην α­να­το­λι­κή πλευ­ρά του Κριού πο­τα­μου κι αν ναι, πό­σα πα­ρα­λια­κά στρέμ­μα­τα θα ε­πι­τρέ­ψει ο νο­μο­θέ­της να ε­ντα­χθούν σύμ­φω­να με τις νέες αποφάσεις του Συμ­βουλίου της Ε­πι­κρα­τεί­ας;
Για ό­λα αυ­τά, τα πα­ρα­κά­τω γραφόμενα -που είναι συνέχεια των όσων κατ’ αποκλειστικότητα γράψαμε τόσο στο προηγούμενο φύλλο του “Φ” όσο και στο φύλλο του Ιουνίου 1999- προ­σπα­θούν να δώ­σουν κά­ποιες α­πα­ντή­σεις, α­φού:

ΔΕΚ. 2002 - Χωρίς Ταχυδρομείο η Αιγείρα το 2003

Ή­ταν γνω­στό ε­δώ και δέ­κα μή­νες. Α­πό τό­τε δηλ. που πρώ­τος ο “Φ” εί­χε πα­ρου­σιά­σει (πε­ρα­σμέ­νος Μάρ­τιος) την εί­δη­ση της πρό­θε­σης των Ελ­λη­νι­κών Τα­χυ­δρο­μεί­ων να προ­χω­ρή­σει σε ρι­ζι­κές αλ­λα­γές αναδιοργάνωσης των γρα­φεί­ων τους στην Α­να­το­λι­κή Αι­για­λεί­α.

ΟΚΤ. 2002 - αποτελέσματα Δημοτικών εκλογών

Πάντα έτσι γίνεται... Οι α­ριθμη­τι­κές προ­γνώ­σεις της προ­ε­κλο­γι­κής πε­ριό­δου, α­ντι­κα­θί­στα­νται με τις στα­τι­στι­κές α­να­λύ­σεις των α­πο­τε­λε­σμά­των για μια με­γά­λη πε­ρί­ο­δο με­τά τις ε­κλο­γές.
Έ­τσι και τώ­ρα πε­νή­ντα πε­ρί­που ημέ­ρες με­τά την 13η Ο­κτω­βρί­ου η α­ξιο­λόγη­ση των α­πο­τε­λε­σμά­των α­πό νι­κη­τές και ητ­τη­μέ­νους δεν έ­χει α­κό­μα κο­πά­σει. Α­να­με­νό­με­νο άλ­λω­στε.

ΙΟΥΝΙΟΣ 2002 - Χ.Υ.Τ.Α. Τρέχουν και δεν …φτάνουν! Δήμοι - Νομαρχία - Περιφέρεια - Υ­πουργεία

Σε μεί­ζον κοι­νω­νι­κό αλ­λά και πο­λι­τι­κό ζήτη­μα ε­ξε­λίσ­σε­ται το πρό­βλημα της ε­ξεύ­ρε­σης των α­παι­τού­με­νων χώ­ρων υ­γειο­νο­μι­κής τα­φής των στε­ρεών α­πο­βλή­των στο Νο­μό Α­χα­ΐ­ας, α­φού πλέον ο “κό­μπος έ­φτα­σε στο χτέ­νι”!
Γνω­στό ε­δώ και αρ­κε­τά χρό­νια το θέ­μα, α­φού η συ­νο­λι­κή ε­πί­λυ­σή του σε ε­πίπε­δο Νο­μού, σκο­ντά­φτει συ­νε­χώς σε διά­φο­ρα “κοι­νω­νι­κο­τε­χνι­κο­νο­μι­κά” θέ­μα­τα (α­ντι­δρά­σεις πο­λι­τών κλπ), με α­πο­τέ­λε­σμα να μην μπο­ρεί μέ­χρι τώ­ρα να υ­λο­ποι­η­θεί το πρό­γραμ­μα στο σύ­νο­λό του.

ΜΑΙ. 2002 - Επουλώθηκαν οι “πληγές” στον παραλιακό δρόμο

Α­πο­κατα­στά­θη­καν, λί­γο πριν το Πά­σχα, τα προ­βλή­μα­τα των κα­θι­ζή­σε­ων που εί­χαν δη­μιουρ­γη­θεί σε με­γά­λο μή­κος του πα­ρα­λια­κού δρό­μου της Αι­γεί­ρας.
Ά­κρως ε­πι­βε­βλη­μέ­νη και α­πα­ραί­τη­τη ή­ταν η ε­νέρ­γεια αυ­τή του Δή­μου Αι­γεί­ρας, α­φού ό­πως εί­χε το­νι­σθεί και στον “Φ” Ια­νουα­ρί­ου, η ό­ποια κα­θυ­στέ­ρη­ση θα εί­χε αρ­νη­τι­κές ε­πι­πτώ­σεις ε­νό­ψει του ξε­κι­νή­μα­τος της του­ρι­στι­κής πε­ριό­δου.

ΑΠΡ. 2002 - Θετική εξέλιξη για τον Αιγιαλό

Στην τε­λι­κή ευ­θεί­α φαί­νε­ται ό­τι βρί­σκε­ται η υ­πό­θε­ση της ο­ριο­θέ­τη­σης του αι­για­λού στην Αι­γεί­ρα. Σε αυ­τό το συ­μπέ­ρα­σμα ο­δη­γεί πρό­σφα­το έγ­γρα­φο του Γε­νι­κού Ε­πι­τε­λεί­ου Ναυ­τι­κού προς την Κτη­μα­τι­κή Υ­πη­ρε­σί­α Α­χα­ΐ­ας, το ο­ποί­ο κοι­νο­ποιεί­ται με­τα­ξύ των άλ­λων και στον Δή­μο Αι­γεί­ρας. Το θέ­μα του εγ­γρά­φου, με η­με­ρο­μη­νί­α 14 Μαρ­τί­ου 2002, εί­ναι: Α­κτές, Αι­για­λός – Πα­ρα­λία – πα­λαιός Αι­για­λός στην πε­ριο­χή Δή­μου Αι­γεί­ρας / Υπ. 4046. Στη συ­νέ­χεια ανα­φέ­ρο­νται και τα ε­ξής:

ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2002 - Το 2008 θα ξέρουμε... αν θα μας “κόψει” το τραίνο!

 Πα­ρά τον συ­νε­χή κα­ται­γι­σμό ε­νη­μέ­ρω­σης που υ­πάρ­χει για την πο­ρεί­α των με­λε­τών υ­λο­ποί­η­σης του έρ­γου της νέ­ας σι­δη­ρο­δρο­μι­κής γραμ­μής Κιά­του – Πα­τρών, σο­βα­ρά ε­ξα­κο­λου­θούν να εί­ναι τα ε­ρω­τη­μα­τικά για το πώς θα διέλ­θει ο νέ­ος ά­ξο­νας, ώ­στε να μη βλά­ψει τους οικι­στι­κούς ι­στούς των πα­ρά­λιων του νό­τιου Κο­ριν­θια­κού.

ΜΑΡΤΙΟΣ 2002 - Αρχαίο Θέατρο: Το Κιάτο κέρδισε αυτό που έχασε η Αιγείρα!

Στο προ­η­γού­με­νο φύ­λο εί­χα­με α­να­φέ­ρει ό­τι χά­θη­κε η μο­ναδι­κή ευ­και­ρί­α χρη­μα­το­δό­τη­σης για το αρ­χαί­ο θέ­α­τρο της πε­ριο­χής μας, α­φού δεν ε­ντά­χθη­κε στο πρό­γραμ­μα της πο­λι­τι­στι­κής Ο­λυ­μπιά­δας του 2004. Εί­χα­με μά­λι­στα δη­μο­σιεύ­σει και τον χάρ­τη με τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα θέ­α­τρα γύρω α­πό τον ά­ξο­να Ο­λυ­μπί­ας – Α­θή­νας.
Η χρη­μα­το­δό­τη­ση αυ­τή όμως, απ’ ότι φαίνεται, χά­θη­κε μό­νο για τον Δή­μο Αι­γεί­ρας, α­φού, σε έ­ρευ­να που κά­να­με, βρή­κα­με ό­τι ύ­στε­ρα α­πό συ­ντο­νι­σμέ­νες ε­νέρ­γειες των πο­λι­τι­κών της Κο­ριν­θί­ας και του Δή­μου Σι­κυω­νί­ων, το ε­κεί αρ­χαί­ο θέ­α­τρο θα ε­ντα­χθεί ε­μπρό­θε­σμα στο Γ’ Κοι­νο­τι­κό Πλαί­σιο Στή­ρι­ξης με 587.000 Ευ­ρώ (200 ε­κ. Δρχ) και το έρ­γο θα ο­λο­κλη­ρω­θεί στις 31 Δε­κεμ­βρί­ου 2003.

ΜΑΡ. 2002 - Προς ενοποίηση τα Ταχυδρομεία Αιγείρας και Ακράτας

Σε ρι­ζικές αλ­λα­γές φαί­νε­ται ό­τι προ­χω­ρά η διοί­κη­ση των Ελ­λη­νι­κών Τα­χυ­δρο­μεί­ων στην Α­να­το­λι­κή Αι­για­λεί­α.
Συ­γκε­κρι­μέ­να, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, οι αρμό­διοι των ΕΛ.ΤΑ. προ­έ­βη­σαν σε έ­ρευ­να δια­θε­σί­μων προς ε­νοι­κί­α­ση χώ­ρο επί της Πα­λαιάς Ε­θνι­κής Ο­δού στην πε­ριο­χή του Κρα­θί­ου του Δή­μου Α­κρά­τας.

Με τους Παρτιζάνους του Τίτο...

Πατήστε κλικ επάνω σε κάθε μία από τις παρακάτω σελίδες για να μεταφερθείτε στην έντυπη έκδοση

ΦΕΒ. 2002 - Αρχαίο Θέατρο: Δωρεάν διαφήμιση... χωρίς αντίκρισμα!

Έχετε αναλογιστεί πόσα χρήματα θα χρειάζονταν προκειμένου να διαφημίζαμε το αρχαίο θέατρο της περιοχής μας σε έναν τουριστικό οδηγό με μία φωτογραφία τετραπλάσια σε μέγεθος από αυτήν που θα περιέγραφε τη μοναδικότητα του θεάτρου της Επιδαύρου. Σίγουρα το ποσό θα ήταν τεράστιο και σε κάθε περίπτωση απαγορευτικό και ασύμφορο για τα τοπικά οικονομικά μας.
Και όμως αυτό έγινε. Χωρίς να πληρώσουμε και χωρίς να το ζητήσουμε!
Δεν εκπλαγήκαμε όμως καθόλου όταν το Σάββατο 19 Ιανουαρίου 2002 είδαμε στο περιοδικό “Γεωτρόπιο” της Ελευθεροτυπίας να ξεκινά η πολυσέλιδη παρουσίαση των “Αιώνιων πρωταγωνιστών” (των αρχαίων θεάτρων της Πελοποννήσου), με μια δισέλιδη καταπληκτική και πανοραμική φωτογραφία του Θεάτρου της Αιγείρας με τη θαυμάσια θέα στον Κορινθιακό και να ακολουθούν στις μέσα σελίδες η Επίδαυρος το Άργος κλπ.

Το αίτημα που έτυχε παντελούς αδιαφορίας από την Αιγειράτικη κοινωνία

ΟΧΙ στη ράμπα ΑμΕΑ...! μόνο σκάλα θέλουμε) !

ΙΑΝ. 2002 - “Μπάχαλο” ο παραλιακός της Αιγείρας

Με τις πιο δυσοίωνες προβλέψεις μπήκε το νέο έτος στην Αιγείρα. Ποτέ δεν θα θέλαμε να ξεκινήσουμε έτσι τις πρώτες φράσεις του 2002. Γεγονός είναι όμως ότι όσο και να προσπαθείς να το αποφύγεις δεν μπορείς.
Όποιο δρόμο και να ακολουθήσεις θα σε βγάλει στην παραλία. Και το θέαμα είναι ανατριχιαστικό!
Η γραφική παραλιακή οδός έγινε “μπάχαλο”…
Μια άμορφη μάζα από κομμάτια τσιμέντου, τεράστιους ογκόλιθους, επικίνδυνες τρύπες, είναι αυτό που απέμεινε από τον πάλαι ποτέ πολυσύχναστο αυτό δρόμο.
Όλα αυτά πέντε μήνες πριν το καλοκαίρι και με δεδομένο ότι οι βοριάδες θα εξακολουθήσουν να καταστρέφουν τα λίγα μέτρα που ακόμα αντιστέκονται.
Φυσικά δεν είναι κάτι που προέκυψε ξαφνικά. Το γνωρίζαμε όλοι, απλώς δεν διακινδυνεύαμε να βάλουμε την ακριβή ημερομηνία λήξεως του παραλιακού.
Αρκετοί αναγνώστες μας θα θυμούνται την αρχική αναφορά του “Φ” πριν ακριβώς πέντε χρόνια, όταν ο τίτλος “ΛΙΜΑΝΙ Η ΑΙΓΕΙΡΑ;” προανήγγειλε το σημερινό κατάντημα του δρόμου, με αποκλειστική συνέντευξη του καθηγητή ακτομηχανικής του Πολυτεχνείου κ. Μουντζούρη.

ΔΕΚ. 2001 - "Τα χέρια ψηλά… στη σύγχρονη πολιτική άποψη"

Τα χέρια ψηλά… στη σύγχρονη πολιτική άποψη. 
Επίκαιρο" άρθρο Κώστα Ρόζου
Πρόσφατα, έτυχε να συμ­με­τέ­χω σε μί­α “θυελ­λώ­δη” συ­ζή­τη­ση γύ­ρω α­πό τα το­πι­κά πο­λι­τι­κά δρώ­με­να. Στην προ­σπά­θεια των συ­νο­μι­λη­τών να α­να­λύ­σουν τη τρέ­χου­σα κα­τά­στα­ση, α­κού­στη­καν πολ­λές και α­ντι­κρουό­με­νες α­πό­ψεις.
Τη στιγμή εκείνην θυ­μήθη­κα κάτι που είχα μάθει στα τέλη της δε­κα­ε­τί­ας του ’70 ως δευ­τερο­ε­τής φοιτητής του Τμήματος Πο­λι­τι­κών Ε­πι­στη­μών της Νομικής Σχο­λής Αθηνών και α­φο­ρού­σε το μάθημα της Πο­λι­τι­κής Ε­πι­κοι­νω­νί­ας (της κατ’ ε­ξο­χήν ε­πι­στή­μης που α­να­λύ­ει τη σχέ­ση ε­ξου­σί­ας – πο­λί­τη και πολί­τη – ε­ξου­σί­ας. Η έννοια της ε­ξου­σί­ας περιέχει όλα τα είδη: Κεντρική – Πε­ρι­φε­ρεια­κή και στο προ­κεί­με­νο την Τοπική).
Όταν όμως άρχισα να τους α­φη­γού­μαι την ε­πι­στη­μο­νι­κή ά­πο­ψη που είχε κα­τα­γρα­φεί πριν 25 πε­ρί­που χρό­νια